سفر دوباره کشتی «اِرمیون» به آمریکا، پس از ۲۳۵ سال

سفر دوباره کشتی «اِرمیون» به آمریکا، پس از ۲۳۵ سال
نگارش از Euronews

کشتی جنگی «اِرمیون»(Hermione) پس از گذشت بیش از دو قرن، دوباره راهی ایالات متحده آمریکا می شود. این کشتی به رهبری ژنرال مارکی دو لافایت در قرن هجدهم میلادی به استقلال طلبان آمریکا در نبرد با پادشاهی بریتانیای کبیر کمک کرد. این کشتی توسط گروه کوچکی از علاقمندان به هدایت کشتیهای بادبانی در شهر روشفور در فرانسه و در منطقه “شرانت مریتیم” قطعه به قطعه بازسازی شده و قرار است سفر ۲۳۵ سال پیش را دوباره انجام دهد.

ناخدا یان کاریو با ۳۵ سال تجربه دریانوردی، مسئولیت هدایت ارمیون را برعهده دارد.

وی می گوید: «هدایت و راندن این کشتی بسیار پیچیده است. زیرا مجموعه طنابها و بادبانهایی که روی آن بکار رفته، مربوط به قرن هجدهم است. بعلاوه یک کشتی جنگی است که سرعت بالایی هم داشته است شبیه قایقهای بادبانی مسابقه است که امروزه وجود دارد. تنها تفاوتش این است که وزنش ۱۰۰۰ تن است.»

در قرن هجدهم، هرمیون به ۲۰۰ نفر خدمه نیاز داشته است. امروز اما کشتی با ۷۹ نفر خدمه سفرش را آغاز کرده است. بیشتر اینها داوطلبان جوانی هستند که برای هدایت کشتی در همه شرایط جوی آموزش های سختی را پشت سر گذاشته اند.

نیکلا شامبون، یکی از خدمه کشتی می گوید: «برای تنظیم بادبانهای بالای دکل تا ارتفاع ۵۰ متر بالا می رویم. هر لحظه ممکن است طوفان درگیرد و مجبوریم این بادبانها را جمع کنیم. در این صورت باید بسرعت از تیرک عمودی که بادبانها را نگه می دارد، بالا برویم، وبادبانها را ببندیم، بدون اینکه سرمان گیج برود، یا دریا زده شویم، زیرا تکانهای این قسمت از کشتی به هنگام طوفان به مراتب بیشتر از عرشه است.»

بازسازی اِرمیون ۱۷ سال طول کشید برای اتصال بادبان ها به مساحت کل ۲۲۰۰ مترمربع، ۲۵ کیلومتر طناب به کار رفته است. بازسازی اِرمیون با هزینه ۲۵ میلیون یورویی انجام شده است.

بندیکت دانلی، مدیر مجموعه ای که برای بازسازی ارمیون شکل گرفت است، می گوید: «در فرانسه با کتان بادبان ساختیم. گرچه دیگر کسی برای بادبان، کتان تولید نمی کند. طنابهای اتصال بادبان ها از جنس کنف است و برای آنها از سوئد کمک گرفتیم. گروهی که کارشان بافتن طناب است برای کمک آمد و به ما یاد دادند چطور طناب ببافیم و اعضای جوان گروه ما را هم تعلیم داد که این کار را در آینده پیش بیرند. برای بازسازی کشتی ارمیون، دهکده ای متشکل از صنعتگران شکل گرفته است. در کنار این مجموعه انواع شرکت های نوخاسته دیگر به کار خود ادامه خواهند داد. ما به محصولات اقتصادی کارمان افتخار می کنیم.»

در سال ۱۷۸۰ میلادی هیچ زنی ژنرال لافایت را در اِرمیون همراهی نمی کرد، اما امروز یک سوم خدمه کشتی زن و برخی از آنها افسر ارشد هستند.

آن لر باربری یکی از این زنان است و می گوید: «همیشه دلم می خواست که با کشتی بزرگ بادبانی سفر کنم و اکنون به آروزی خودم رسیده ام. همان اول مرا ستوان مسئول توپها کردند و مسئولیت حفاظت و نگهداری ازتوپ ها با گلوله های ۶ پوندی و ۱۲ پوندی را به من سپردند. در مراسم خاص باید در لوله توپ ها گلوله بگذارم و آنها را شلیک کنم طوری که به هیچ کس نخورد چون دیگر با بریتانیاییها جنگ نداریم.»

اریک ارسنا، نویسنده فرانسوی درباره بازسازی این کشتی می گوید: «باید مرزهای زندگی را وسیع کنیم، باید این زندگی محدود و بسته را با شکایت از زمین و زمان رها کنیم. عمر کوتاه است باید خودمان را به دست باد بسپاریم.»

روز هجدهم آوریل اِرمیون بندرگاه خود را ترک کرد و روی آبهای شرانت به حرکت در آمد. قرار است کشتی پس از سفری ۴۰ روزه و اوایل ماه ژوئن به ساحل شرقی ایالات متحده آمریکا برسد.