محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

دانشگاههای برتر جهان برای همگان

Access to the comments نظرها
نگارش از Euronews
دانشگاههای برتر جهان برای همگان

چه عواملی از یک دانشگاه نهادی جهانی می سازد؟  و چگونه می توان کیفیت آموزش در یک دانشگاه را ارزیابی کرد؟ آموزش عالی بیش از هر زمان اهمیت پیدا کرده و رقابت میان دانشگاهها سخت تر از گذشته شده است. اما بسیاری از آنها درشان بروی همگان، چه فقیر و چه غنی، باز است.
 
صدها دانشگاه معظم در جهان وجود دارند که یکی از آنها دانشگاه “ییل” آمریکاست. بسیاری از قدرتمند ترین شخصیت های قرن بیستم جهان از دانشگاه “ییل” فارغ التحصیل شده اند. تحصیل در این دانشگاه برای بسیاری یک رویاست.
  
جورج بوش پدر و جورج بوش پسر، دو تن از بیست رئیس جمهوری هستند که  در دانشگاه ییل درس خوانده اند. بسیاری از دانشجویان همچنین اعضای باشگاه سری موسوم به “جمجمه و استخوان” هستند که مقرشان ساختمانی بدون پنجره درمحوطه دانشگاه است.
 
تردیدی نیست که “ییل” رشته های محکمی با مراکز قدرت دارد و بودجه کافی که با خیال راحت خرج کند. تا به حال فارغ التحصیلان این دانشگاه مبلغ هجده میلیارد دلار به “ییل” اعانه داده اند. معاون دانشگاه می گوید:
 
“هر دانشجویی از هر جای دنیا، اگر والدینش کمتر از سالی 65 هزار دلار درآمد داشته باشند، از او شهریه دریافت نمی شود. این به ما کمک می کند که با استعداد ترین دانشجویان را از سراسر جهان در اینجا جمع کنیم.“ 
 
یکی از دانشجویان می گوید:
 
“من ییل را انتخاب کردم چون پدرم اهل اینجاست. او از طبقه فقیر است و می خواهد من به بهترین مدارس و دانشگاهها بروم. “
 
ارزیابی یک دانشگاه خوب
 
برای درک آنکه چطور کار یک دانشگاه ارزیابی می شود، با “ یان سادلک” مدیر سازمان ارزیابی آموزشی در پاریس گفتگو کرده ایم.
 
یورونیوز: “گزارشهای اخیر، “ییل” را در میان یکی از بهترین دانشگاههای جهان گذاشته است. چه عواملی این دانشگاهها را برتر کرده است؟ 
 
یان سادلک: تنها چیزی که می توانم بگویم این است که بخاطر جهانی شدن همه چیز، دیگر کافی نیست که دانشگاهها در منطقه خودشان خوب باشند و باید در سطح جهانی رقابت کنند و برتر باشند. 
 
یورونیوز: چطور می شود اطمینان داشت که این طبقه بندی منصفانه و بدور از اعمال نفوذ های سیاسی است؟
 
یان سادلک: برای اجتناب از این مسئله، کسانیکه در این مورد تصمیم می گیرند، باید هدف و سبک کار را درک کرده و بدانند اطلاعات مربوط به مراکز آموزشی چطور باید جمع آوری، ارزیابی و منتشر شود. اینها سه مرحله مهم ارزیابی دانشگاهها هستند.”
 
یورونیوز: اهمیت این طبقه بندی چیست و دانشجویان چگونه از آن بهره می برند؟
 
یان سادلک: از آنجایی که از دانشجو نام بردید، باید بگویم این نوعی رهنمود برای آنهاست…بویژه در دنیایی که همه چیز بصورت نوعی عمده فروشی درآمده است. تعداد مراکز آموزش عالی بسیار زیاد شده است و تصمیم گیری سخت… بنابراین طبقه بندی ما به آنها کمک می کند بدانند دانشگاه مورد نظرشان در چه رتبه آموزشی قرار گرفته است.  البته ما تنها یک مرجع طبقه بندی هستیم و نباید برای تصمیم گیری فقط به یک مرجع اکتفا کرد.”
 
آموزش رایگان در دانشگاه سوربن پاریس 
  
دانشگاه سوربن پاریس  یکی از بزرگترین و قدیمی ترین دانشگاههای فرانسه است.  مسئولان آن می گویند درش بروی همگان باز است.
 
دانشگاه سوربن پاریس با 23 هزار دانشجو، بزرگترین و قدیمی ترین دانشگاه فرانسه در علوم انسانی و رشته های کلاسیک است.  
 
تحصیل در سوربن رایگان اما بسیار دشوار است. رئیس دانشگاه می گوید سوربن مرزی است میان اموزش برتر و آموزش برای همه:
 
“ما باید خودمان را با جامعه ای گسترده تطبیق دهیم که طبق یک الگوی واحد فکری و فرهنگی  مبتنی بر سنت های اروپایی و آمریکایی رفتار نمی کند. امروز این بزرگترین چالش برای دانشگاههاست: قابلیت تطبیق با دانشجویانی که ارزشهای جدیدی از جامعه و فرهنگ با خود می آورند”. 
.
دانشگاه سوربن در سال 1253 توسط شخصی بنام “ رابرت دو سوربن” و تنها برای دانشجویان بی بضاعت علم فقه بنا نهاده شد.  تنها باقیمانده ساختمان آن چند تکه ای از محل عبادت آن در حیاط کنونی دانشگاه است. آمفی تئاتر و و کلاسهای درس بارها باز سازی شده اند. این روند در حال حاضر بار دیگر شروع شده است. 
 
اما پرفسور “اندلر” که سالهاست در سوربن تدریس می کند، معتقد است که این دانشگاه به روند دیگری احتیاج دارد: 
 
“مسئله این است که بسیاری از دانشجویانی که برای آموزششان به ما اعتماد می کنند، پس از یک یا دو سال دانشگاه را ترک می کنند. ما باید در مورد روش تدریسمان بدقت فکر کنیم…. تکنولوزی مدرن را به دانشگاه راه دهیم… ساعت را به جلو ببریم..”
 
دانشگاه سوربن از دانشجویان خارجی استقبال می کند. چهل درصد دانشجویان این دانشگاه خارجی هستند، اما در هنگام نامنویسی از سیستم خشک و سختگیرانه آن بی خبربوده اند. یک دانشجوی آلمانی این دانشگاه می گوید:
 
“این روش با آنچه در آلمان تدریس می شود، بسیار متفاوت است. باید بسیار درس خواند و امتحانهای بسیاری داد.“