خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

چرنوبیل، روایت یک فاجعه

نظرها
چرنوبیل، روایت یک فاجعه
اندازه متن Aa Aa

در روز 26ام ماه آوریل سال 1986، مدیریت راکتور چرنوبیل تصمیم گرفت از برنامه از قبل پیش بینی شده خاموش کردن راکتور استفاده و آن را از نظر ایمنی آزمایش کند. آزمایش ساعت یک و بیست و سه دقیقه و چهار ثانیه بوقت محلی آغاز شد. کمتر از یک دقیقه بعد، یکی از مهندسان راکتور در کتابچه یادداشتش نوشت: انفجار شدید است…سیلندر های سیستم حفاظت کار نمی کنند.

میزان نیرو در راکتور بشدت بالا رفت. دو انفجار پی در پی و سپس آتش سوزی درراکتور آغاز شد… مرکز راکتور شماره چهار ذوب شد و ابر رادیواکتیو به آسمان رفت.

دو روز بعد، کشور سوئد گزارش داد که میزان رادیو اکتیو در هوا به گونه قابل توجه افزایش یافته است آما در آن هنگام سوئد هنوز متوجه نشده بود که ابر رادیواکتیو از طرف روسیه بسوی اروپا در حرکت است.

در واقع، مقامات شوروی در عوض هشدار به سایرین، نهایت سعی خود را برای پنهان کردن این واقعه بکار گرفته بودند. انفجار تا آن موقع دو نفر را کشته بود. جسد یکی هرگز یافت نشد و دیگری چند ساعت بعد در بیمارستان درگذشت.

کارکنان آتش نشانی بدون لباسهای حفاظتی به محل اعزام و قربانی تشعشعات رادیو اکتیو شدند . سعی آنها برای مهار آتش و تشعشع با انداختن چهار هزار تن سرب و شن به داخل راکتور، بی اثر ماند.

مدیریت این واقعه به اندازه خودش فاجعه آمیز بود. به 48 هزار ساکن شهر مجاور چرنوبیل هیچگونه هشداری داده نشد و آنها در سکوت مقامات در معرض تشعشعات شدید رادیو اکتیو قرار گرفتند. تخلیه مردم سی و شش ساعت بعد و بتدریج آغاز شد.

تحقیقات نشان داد که در ساختمان راکتور اشتباهاتی شده بوده است.