خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

ایستگاه فضایی بین المللی و چالش انتقال تجهیزات

نظرها
ایستگاه فضایی بین المللی و چالش انتقال تجهیزات
اندازه متن Aa Aa

انفجار فضاپیمای پروگرس که می‌بایست تجهیزات و ذخیره غذایی را به ایستگاه فضایی بین المللی انتقال می‌داد، آب سردی بود که بر صنعت هوا و فضای روسیه ریخته شد.

فضاپیمای تدارکاتی بدون سرنشین پروگرس که چهارشنبه گذشته از بایکانور قزاقستان به مقصد ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شده بود، پنج دقیقه پس از پرتاب در فضای سیبری روسیه منفجر شد و در پی آن روسکاسموس، سازمان فضایی فدرال روسیه تصمیم گرفت که پرتاب فضاپیمای سایوز را تا زمان روشن شدن علل این حادثه به تعویق اندازد.

به این ترتیب بازگشت سه تن از فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی به تعویق افتاد.

با پایان یافتن فعالیت فضاپیمای آمریکایی شاتل در تابستان سال جاری، روسیه به تامین کننده اصلی تجهیزات ایستگاه فضایی بین المللی تبدیل شده است.

بنا به گزارش ناسا، در حال حاضر، هیچ موضوع اضطراری وجود ندارد.

در همین زمینه، مایک سافردینی، مدیر برنامه ناسا در ایستگاه فضایی بین المللی در حالی که همه چیز را آرام و مثبت ارزیابی می‌کرد گفت: «ما از نظر تدارکاتی در شرایط مناسبی هستیم و می‌توانیم نرسیدن ذخیره غذایی و تجهیزات لازم به ایستگاه فضایی بین المللی را تحمل کنیم. اگر نیاز باشد می‌توانیم با همین شرایط و بدون پشتیبانی چند ماهی سر کنیم.»

با این حال، در تماس تلفنی با ایوان موسیوف، مدیر علمی موسسه سیاستهای فضایی در موسکو، او موضع تندتری نسبت به این موضوع نشان داد و گفت: «تامین ذخیره غذایی و تجهیزات مورد نیاز ایستگاه فضایی بین المللی می تواند از طریق ژاپن یا فرانسه صورت گیرد. آن‌ها ناوگان هوایی خوبی دارند. اما به ندرت به فضا پرتاب می‌شوند و برای انتقال منظم تجهیزات مورد نیاز، نمی‌توان روی آن‌ها حساب کرد.

اگر حادثه مشابه آنچه روی داده اتفاق بیافتد، باید ایستگاه فضایی بین المللی را به کمک فضاپیماهای سایوز یا پروگرس تخلیه کرد.»

این نخستین بار طی سی سال گذشته است که چنین حادثه‌ای برای فضاپیمای تدارکاتی روسیه رخ می‌دهد. اما طی نه ماه گذشته، سازمان فضایی فدرال روسیه دست کم شش ماهواره‌اش را بر اثر مشکلات فنی از دست داده است.

از سالهای دهه ۶۰ تا کنون، صنعت هوا و فضای روسیه عقب گردی جدی را در زمینه فنی تجربه می‌کند. به نظر می‌رسد این صنعت هنوز به شیوه اتحاد جماهیر شوروری سابق تکیه دارد که عمدتا مبتنی بر تولید انبوه بوده است تا کیفیت.

بودجه‌های این صنعت که در دهه نود شاهد افت بود، پس از سال ۲۰۰۵ افزایش یافت. اما مساله سازمان فضایی فدرال روسیه پرداخت ناکافی دستمزد به کارکنانش است. پرداخت دستمزدی برابر با نصف متوسط دستمزد‌ها به مهندسان جوان تازه کار در موسکو، موجب فرار مغز‌ها می‌شود.

اروپاییان نیز همچون آمریکاییان خوشبینانه به موضوع نظر دارند. سازمان فضایی اروپا شکستهای سایوز را خاطر نشان ساخته است.

این سازمان مبلغی نزدیک به ۵۰۰ میلیون یورو در ساخت و راه اندازی یک سکوی جدید پرتاب فضاپیمای روسیه در گویان فرانسه سرمایه گذاری کرده است. اولین ماموریت آن احتمالا در ماه نوامبر انجام گیرد.