خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

غیرنظامیان افغان، همچنان قربانی تروریسم

نظرها
غیرنظامیان افغان، همچنان قربانی تروریسم
اندازه متن Aa Aa

سهم هر روزه غیرنظامیان افغان‌ طی ده سال پس از حادثه یازده سپتامبر چیزی نیست جز خشونتهای پی درپی و بی‌دلیل. تنها در مرکز کمیته بین‌المللی صلیب سرخ واقع در کابل، ۵۰۰۰ نفر هستند که یک دست یا پای خود را بر اثر انفجار مین یا دیگر مواد منفجره از دست داده‌اند.

در مقابل بسیاری هستند که به اتهام ساخت بمبهای دست ساز یا انفجار آن‌ها در زندان قندهار در بندند.

اتهام فرید احمد که تنها ۱۸ سال دارد، ساخت و انفجار بیش از بیست بمب در قندهار است. او گفت: «باور کنید من در زندان از خدا می‌خواستم کسانیکه مرا فریب داده تا مردم بیگناه را بکشم مجازات کند.»

در افغانستان جذب جوانان توسط نیروهای شورشی تقریبا امری عادی و متداول است. حکیمه مادر یکی از کسانی است که اقدام به حمله تروریستی کرده است. او هنگامی که خبر مرگ پسرش را به او دادند می‌بایست نشان می‌داد به شهادت پسرش افتخار می‌کند. به گفته او پسرش که زمینه هیچ فعالیت سیاسی نداشت، بدون اینکه متوجه شود شستشوی مغزی داده شد و به استخدام این نیرو‌ها درآمد.

عزت الله نصرت یار، هم یکی از قربانیان تروریسم است. او پنج سال از عمرش را در زندان گوانتانامو گذرانده و با گذشت چهار سال از آزادی‌اش، هنوز نتوانسته حال عادی‌اش را بازیابد.

او گفت: «نمی‌دانم چرا و تحت چه عنوانی دستگیر شدم. من برای دولت آقای کرزای در برنامه‌ای با هدف خلع سلاح و ادغام مجدد نیرو‌ها کار می‌کردم. داشتم برای نماز مغرب آماده می‌شدم که سربازان به خانه‌ام هجوم آورده و من را با خود بردند.»

افزون براین، خشونت در بین ده هزار آواره ساکن در اردوگاه‌های اطراف کابل را نباید فراموش کرد.

پرسش پیش رو اینکه: چرا با وجود گذشت یک دهه جنگ علیه تروریسم، افغانستان هنوز رنگ صلح و آرامش را به خود ندیده است؟