خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

گفتگوی اختصاصی با ژرار دوپاردیو بازیگر سرشناس فرانسوی

نظرها
گفتگوی اختصاصی با ژرار دوپاردیو بازیگر سرشناس فرانسوی
اندازه متن Aa Aa

ژرار دوپاردیو بازیگر، فرانسوی چهره ای شناخته شده در همه دنیا است. فیلم های اودر آمریکا از غرب تا کشورهای آسیایی در شرق به نمایش در آمده است.

او در نقش های متفاوتی مانند کریستوف کلمب، کنت مونت کریستو، سیرانو دوبرژیراک بازی کرده و بزودی در نقش راسپوتین ظاهر می شود. با رابرت دو نیرو، کاترین دونو همبازی بوده و برنده جایزه نخل طلایی ، گلدن گلوب و دو شیر طلایی جشنواره ونیز است.

در شهر لیون فرانسه، زادگاه برادران لومیر و صنعت سینما برنده جایزه لومیر شد که سالانه به یکی از بزرگان دنیا سینما اهدا می شود. یورونیوز در این فرصت با او گفتگو کرده است.

یورونیوز

ژرار دپاردیو، فکر می کنید، امروز، در اوج قله سینما ایستاده اید؟ یک ابر بازیگرهستید؟

ژرار دوپاردیو، بازیگرفرانسوی:

نمی دانم. هیچوقت دنبال ابر بازیگر شدن نبودم. حتی اگر مردم به من این جایگاه را بدهند، من نمی پذیرم. آنچه که برایم مهم است، این است که توقف نکنم. همین جیزی که الان در لیون در جریان است، شریک بودن در لحظه ها، فیلم های که در آن بازی کردم، حتی به عنوان تماشاچی ، شریک شدن لحظه ها ی احساسی، لحظه های خشونت و بی قراری با دیگران.

یورونیوز:

جایی از پیتر هنک نقل قول کردی، که گفته بازیگر شدن، زندگی را می سوزاند.

ژرار دوپاردیو:

وقتی ناگهان خودت را روی پرده سینما می بینی، همه یا بخشی از آنچه که انجام دادی، مثل گرفتار شدن در یک تله است، تله تنگ، برای اینکه در هر فیلمی لحظات احساسی وجود دارد که تو در آن غرق می شوی. بعد لحظه ای برایت پیش می آید که به خودت می گویی دیگر کافی است.

در حال حاضر در فیلمی بازی می کنم که نقش یک قهرمان جنگ جهانی اول را دارم. او تیر می خورد، گلوله به سرش خورده اما نمی میرد. در یک روستا به خاطر مرگ یک آلمانی، عده ای را به گروگان می گیرند. روستاییان سعی می کنند شخصیت من به نام ایپو را که هنوز گلوله در سرش هست متقاعد کنند که یکی از گروگان ها باشد. ایپو موافقت می کند ولی در عوض می گوید می خواهم مراسم تشییع خودم و مجسمه ای که قرار است از من بسازید را ببینم. می خواهم همه مردم، این چیز ها را ببینند. و همین را تکرار می کند.

جالب است من هر وقت فیلم هایم را نگاه می کنم همین حس و حالت را دارم. در پایان متوجه می شوی که تو تنها کسی هستی که عاقبت همه اینها را خواهی دید.

یورونیوز:

همان فیلمی که با هاروی کیتل در رومانی و بلژیک کار می کنید، یک فیلم محصول رومانی است، در باره سینمای اروپا چی فکر می کنید؟

ژرار دوپاردیو:

متاسفانه توزیع و پخش فیلم ها مناسب نیست. شبکه های تلویزیونی کشورها مناسب این کار نیستند. بعدش دنبال جلب مخاطب هستند و همه شان یک اشتباه واحد را مرتکب می شوند. با علم به اینکه می توانند یک کانال کوچک را به این اختصاص بدهند.

در سینما، هر هفته 20 فیلم جدید بیرون می آید. پخش و توزیع نمی تواند با این همه تولید، همپایی کند. فیلمی را انتخاب می کنند که بیشترین بازده را داشته باشد. مثل سوپر مارکت که جنس می فروشد، باعث تاسف است. حالا رویداد های سینمایی برگزار می کنند تا مردم را جلب کنند.

یورونیوز

شهرت شما از مرزهای فرانسه گذشته، در ایتالیا با برتولوچی کار کردید، در آمریکا، و بزودی هم قرار است در نقش راسپوتین ظاهر شوید، خودتان را آدمی با روح اروپایی می دانید؟

ژرار دوپاردیو:

کاملا، کاملا، هر کشوری یک داستان و تاریخ و فرهنگی دارد و همین است که برای من جالب است و مرا می کشاند که بروم و خودم را غرق آن کنم. تماشاگر سینما، با شخصیت ها، یا قهرمان فیلم همذات پنداری می کند. برای من، مهم همین است. من هم مانند تماشاگر می خواهم کسانی را پیدا کنم که قابل احترام هستند، می خواهم همذات پنداری کنم و زمانی را با این شخصیت بگذرانم .

یورونیوز

ریشه های شما ازیک خانواده کارگری است و اهل یک شهر کوچک فرانسه هستید؟ مسیر زندگیتان را چطور می بینید؟ یک مرد خودساخته ؟

ژرار دوپاردیو:

نه، فکر نمی کنم، نمی دانم. من دنبال چیزی نیستم. خوشبختانه جاه طلبی ندارم. تنها جاه طلبی من، تماشا کردن دیگران بود و سرگرم کردن خودم با دیدن جلوه زندگی دیگران و تلاش برای اینکه زیبایی هر لحظه را درک کنم. صرفا، عشق به دیگران است که به من انگیزه می دهد که برای آنها کاری انجام دهم.

این خلاف بیماری پرخوری است. فکر نمی کنم از پرخوری بمیرم. من همانطور که زندگی کردم، می میرم. کمی مثل شوالیه ماراشل، که مردم می آمدند تکه ای از لباسش را برای یادگار، برمی داشتند، با این حال امیدوارم، مرگ و جاودانگی کمی دست نگه دارد.