خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

سرنوشت قربانیان خشونت‌های گروه جدایی طلب باسک

سرنوشت قربانیان خشونت‌های گروه جدایی طلب باسک
اندازه متن Aa Aa

کتی رومرو، همسر آلفونس مورچیلو یکی از قربانیانی است که توسط اعضای مسلح گروه جدایی طلب باسک در سال ۱۹۹۴ کشته شد. کتی رومرو در طول سالهای گذشته فعالیتهای بسیاری علیه این گروه و کمک به خانواده‌های قربانیان انجام داده است. وی هنوز نتوانسته است آتش بس جدایی طلبان باسک را باور کند.

وی می‌گوید: “اولین احساس من ناراحتی و اندوه است. من نمی‌توانم واکنش خاصی در برابراین خبر همچون سیاستمداران و یا افراد عادی دیگر داشته باشم. من احساسم را به خبرنگاری که برای دادن این خبر با من تماس گرفته بود، در میان گذاشتم. در آن زمان تنها همسرم را به خاطر آوردم.

وی نه تنها همسر، بلکه دوست و یک نسان استثنایی بود. زمانی که این خبر را به من دادند، به خاطر آوردم که او مرده و به خاک سپرده شده است. اکنون ۱۶ سال است و من واقعا ناراحتم از اینکه چرا این اتفاق ۲۰ سال پیش نیفتاد. اگر این آتش بس پیشتر اتفاق افتاده بود هیچ وقت این اتفاقات رخ نمی‌داد. چه کسی الان می‌تواند برای آشتی قدم پیش بگذارد، من کسی را نمی‌شناسم که بتواند در اینجا قدم پیش بگذارد. کلماتی همچون درگیری، مقابله و مصالحه از پیش مورد استفاده بوده‌اند اما برای ارتباط با چه کسی؟ آیا کسی هست که از من طلب بخشش کند؟ آنها می‌خواهند تاریخ ما را بازنویسی کنند. می‌خواهند ما باور کنیم که این تنها یک درگیری و مقابله بوده است چرا که در این نبرد دو طرف وجود داشته است.

من شخصا می‌توانم به شما بگویم که من هیچگاه هیچ درگیری با کسی نداشته‌ام. نه من و نه همسرم…. بنابراین اگر آنها می‌خواهند گذشته را به این شکل ببینند به این دلیل است که می‌خواهند آنچه اتفاق افتاده است را بازنویسی کنند و امیدوارم که مردم این را نپذیرند.”

چلویی مورنو، پدر یکی از افرادی است که به جرم ارتباط با گروه اتا درحال حاضر در زندان به سر می‌برد. وی نیز خود را قربانی یک درگیری می‌داند چرا که پسر ۲۵ ساله‌اش در زندان است و در انتظار حکم دادگاه به سر می‌برد.

وی می‌گوید:“این انصاف نیست و یک انتقام گیری از سوی دولت اسپانیا است که محکومان را در زندانهایی به دور از خانه و خانواده‌هایشان نگه می‌دارد. آنها واقعا هزینه بسیاری پرداخت می‌کنند. قربانی پسر من است. کسی که شکنجه‌های دردناکی را تحمل کرده است. دانستن اینکه شکنجه گرهای او زنده هستند و بابت کاری که انجام داده‌اند از سوی دولت تشویق خواهند شد برای من خیلی دردناک است.”

امروز روزی بسیار خاص برای خانواده‌های قربانیان خشونت‌های گروه تروریستی اتا به شمار می‌رود. در واقع برای آنها همانند این است که برای نخستین بار پس از پنج دهه درگیری، درد و رنج نوری را در انتهای یک تونل مشاهده می‌کنند.