خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

مرجان ساتراپی: خورش مرغ آلو، داستانی است درباره ایران

نظرها
مرجان ساتراپی: خورش مرغ آلو، داستانی است درباره ایران
اندازه متن Aa Aa

مرجان ساتراپی، فیلمساز ایرانی پس از اولین فیلمش به نام پرسپولیس که با موفقیت جهانی همراه بود، اکنون با فیلم خورش مرغ آلو، به همران ونسان پارونو، بار دیگر بر پرده سینما ظاهر می شود.

برخلاف پرسپولیس که یک فیلم انیمیشن بود، ساتراپی در این فیلم برای مجسم کردن شخصیت های داستان از بازیگران واقعی استفاده می کند. داستان این فیلم برگرفته از خاطرات کودکی اوست که در ایران می گذرد و الهامی است از زندگی بسیار غم انگیز عموی موسیقی دانش که در این فیلم به تصویر کشیده می شود. با این حال آنگونه که خود کارگردان می گوید، تصویر یک دوره تاریخی ایران در پس زمینه این داستان ایستاده است.

مرجان ساتراپی:

“هرداستانی که ما تعریف می کنیم در هر موقعی، همیشه بر می گردد به تجربیات شخصی ما، به چیزهایی که می دانیم. همیشه همینطور است. هیچوقت انسان راجع به چیزهایی که نمی داند نمی نویسد، بلکه همیشه یک جایی، یک دانشی، یک تجربه ای هست که در وجود خود آدم است.”

فیلم خورش مرغ آلو، داستان موسیقی دانی است که روزی که زنش ویلون محبوب او را می شکند، انگیزه زندگی را از دست می دهد. اما راز تکان دهنده ای که فیلم بر ملا می کند، عشق شورانگیز موسیقی دان به دختری است به نام ایران که برایش مایه عشق به زندگی و موسیقی بوده است.

داستان این فیلم مربوط به یک دوران طلایی ملت ایران است که تلاش کرد خود را از زیر سلطه غرب آزاد سازد.

مرجان ساتراپی:

“ببینید، ما اولین مملکتی بودیم که نفت خودمان را ملی کردیم. رویایی وجود داشت درباره اینکه همه چیز امکان پذیر بود، دمکراسی امکان پذیر بود. نه تنها در ایران، بلکه در تمام منطقه. و متاسفانه به خاطر رویدادهای تاریخی که اتفاق افتاده که همه بهتر از من می دانند، امکان تحقق این رویا به طور کامل از دست رفت. و این داستان هم که پرسوناژ اصلی آن که نقش معشوق را بازی می کند، نامش ایران است…”

اما قالب و فضای فیلم خورش مرغ آلو فضایی بین المللی و جذاب است و بازیگران نامدار اروپایی و ایرانی چون ماتیو آمالریک و ژامل دبوز فرانسوی، ایزابلا روسلینی ایتالیایی، ماریا مادیروژ پرتغالی و گلشیفته فراهانی در آن ایفای نقش می کنند.

مرجان ساتراپی متعلق به دو فرهنگ مختلف است: ایرانی و غربی. در حقیقت او در کار هنری خود تلاش می کند تا کلیشه هایی نظیر تصویری که اکنون از ایران در جهان مطرح است را بشکافد و توضیح دهد.

مرجان ساتراپی:

“این داستانی است از ایران و برای من مهم است که آدم هایی که اینجا (در غرب) هستند و این فیلم را می بینند، به خودشان بگویند که این مملکتی که ما اینهمه در مورد آن پیش داوری داریم و این همه فکرهای مختلف می کنیم، در همین مملکت، پنجاه و اندی سال پیش، یک مردی به خاطر عشق یک زن مرد و این فکر می کنم از هر شعاری مهمتر است. یعنی ایران فقط ریش و روسری و بمب اتم نیست. در این مملکت آدم هایی هستند که عاشق می شوند و برای عشقشان هم می میرند…”

فیلم خورش مرغ آلو در فستیوال ونیز مورد ستایش قرار گرفت و اکنون در فرانسه زودتر از دیگر کشورهای اروپایی اکران شده است.