محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

نابرابری جنسی در آموزش بین پسران و دختران

Access to the comments نظرها
نگارش از Euronews
نابرابری جنسی در آموزش بین پسران و دختران

در بعضی از کشورهای در حال توسعه دختران بندرت امکان تمام کردن

تحصیلات را پیدا می کنند. در برنامه این هفته جهان آموزش به تلاشهایی که برای از میان برداشتن یا کم کردن فاصله جنسیتی در آموزش در کشورهای سنگال و بنگلادش انجام شده می پردازیم. گفتگوی خبرنگار یورونیوز با کارول بلامی یکی از کارشناسان پیشین یونیسف بخش دوم برنامه این هفته است.

سنگال، فرصت دوباره برای تحصیل بعد از ازدواج

در سنگال بعضی از دختران فرصت دوباره برای ادامه تحصیل را پیدا می کنند. این دختران معمولا یا به دلیل فقر و یا ازدواج در سن پایین، ترک تحصیل می کنند.

“دیِنه با” دختری است که در سیزده ساللگی ترک تحصیل کرده و حالا شش سال بعد به لطف یک نهاد غیر دولتی به نام دوباره به مدرسه برگشته است. نهاد غیر دولتی “توستان” در سنگال برای حق برابر در تحصیل تلاش می کند.

دیِنه با حالا نوزده ساله و یک پسر پنج ساله دارد. در روستای او دختران در سن پایین باید ازدواج کنند. سال 2005 که مدرسه را تمام کرد به جای رفتن به دانشگاه، والدینش او را مجبور به ازوداج کردند.

دیِنه با می گوید:” آنوقت هر روز صبح، بعد از ظهر و شب گریه می کردم. غذا نمی خوردم. گاهی فرار میکردم و در جنگلهای نزدیک چند روز و شب می ماندم، می خواستم پدر و مادرم را قانع کنم که بگذارند درسم را ادامه بدهم و ازدواج رابه هم بزنند. ولی نمی توانستم.”

ولی همه چیز تغییر کرد، او یکسال بعد از ازدواج طلاق گرفت. او مصمم بود به مدرسه برود و با وجود مشکلات زیاد موفق شد.

دینه با کمک “توستان“، حمایت خانواده اش و موافقت مدیر مدرسه دوباره به مدرسه برگشت.

تحصیلات دبیرستانی، کلید حل نابرابری جنسیتی

نابرابری جنسیتی یکی از بزرگترین چالش های دنیای امروز است. با وجود سالها تلاش هنوز هم نابرابری وجود دارد. کارول بلامی از مشاوران پیشین یونیسف معتقد است این نابرابری عمدتا در مقطع دبیرستان رخ می دهد. با او در ژنو گفتگو کرده ایم.

مصاحبه با کارول بلامی کارشناس پیشین یونیسف و مسئول “ سازمان آموزش برای همه”

یورونیوز ایزابل کومار:

آموزش برای همه تا سال 2015، هدف بسیار والایی است. ولی برای بعضی از کشورها چالش بزرگی خواهد بود. آیا ممکن است در این کشور ها هم به نتیجه رسید؟

کارول بلامی کارشناس پیشین یونیسف ورئیس سازمان آموزش برای همه :

“نیاز به کشفیات علمی نیست. می دانیم چه باید کرد. مثلا دخترها هستند که آب به روستا می آورند، پس منابع آب را باید به روستا ها نزدیک کنیم. در مدارس به خصوص برای دختران در سن بلوغ توالت جداگانه درست کنیم. حضور معلم زن بیشتر و ایمنی بیشتر در مدارس، و کاهش شهریه میزان حضور دختران در مدراس را براحتی افزایش می دهد.”

یورونیوز: تاسال 2015 زمانی نداریم، آیا استاندارد را در حد بالایی نگذاشته اید؟

کارول بلامی :

“فکر نمی کنم خیلی بالا باشد. مشکل این است که تا سال 2015 بعضی از کشورها حتی به اهداف مورد نظر در آموزش ابتدایی هم دست نیافته اند. با وجود پیشرفتها، دختران تا مقطع دبیرستان نمی رسند. همه می دانیم وقتی دختران به مدرسه ابتدایی می روند چقدر تاثیرات چند جانبه دارد، دخترانی سالمتر که به حقوقشان آگاه هستند. اما چالش اصلی و فاصله جنسیتی در این است که دختران هم به مقطع دبیرستان هم برسند. فکر نمی کنم تا آن وقت به این هدف برسیم ، اما مطمئن هستم آگاهی ها در این زمینه بالا رفته است.

یورونیوز: کدامیک از کشور ها کارنامه درخشانی داشتند؟

کارول بلامی: “نمی دانم درخشان، بنگلادش کشوری فقیر و پرجمعیت است ولی با این حال تعداد دانش آموزان دختر و پسرهم در دوره ابتدایی و هم دبیرستان در آنجا برابر است. برای همین نمی توان بر اساس فقر و یا میزان جمعیت استدلال را کرد. برای اینکه در هر دوحال، مثال بنگلادش استدلال را رد می کند. نمونه های دیگر هم هست. ولی بنگلادش مثال شاخص و موفقی در تعهد به آموزش برابر و آموزش دختران است.

دختران بنگلادش ، هم درس هم کار

فقر یک از دلایل ترک تحصیل دختران به منظور مشارکت آنها در تامین معاش خانوداه است. پروژه های مختلفی در بنگلادش به کمک دختران آمده که موضوع بخش بعدی برنامه است.

در یک منطقه فقیر نشین در داکا پایتخت بنگلادش بسیاری از کودکان به دلیل فقر مدرسه را رها می کنند و کمک یار خانواده در تامین معاش میشوند.

شانتا دختر خوش شانسی است چون در یک گروه آموزشی وابسته به یک نهاد غیر دولتی به نام “یونیک” ثبت نام کرده است. او می گوید:“در مدرسه کتاب مجانی است و من شهریه نمی دهم. همه درسها و تکلیف هایم را در مدرسه انجام می دهم و مشق خانه ندارم. مدرسه های دیگر کلی مشق به بچه ها می دهند و بچه ها نمی توانند کار کنند. ولی من بعد از مدرسه به خانواده ام کمک می کنم.”

سر فصل یونیک، به شکلی است که بچه ها را در هر سن و توانایی ذهنی می پذیرد. گروه بندی بر اساس توانایی و هم کار یکنفره با بچه ها باعث بالاتر رفتن بازده آموزشی است و بچه ها زودتر روزانه از مدرسه مرخص شوند.

مدیر یونیک می گوید:“دانش آموزان ما، بچه های کار هستند. اغلب آنها کار می کنند. دخترها یا در حوزه کار خانگی و یا در صنایع پنبه و پارچه بافی کار می کنند. روش آموزشی ما به آنها این وقت و اجازه را می دهد که هم کار کنند و کمک حال خانوده باشند و هم به انتخاب خودشان به مدرسه بیایند.”

برای اطلاعات بیشتر از وبسایت و صفحه شبکه های اجتماعی جهان دانش بازدید کنید.