خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

انتخابات نیوهمپشایر، صحنه کارزار واقعی میت رامنی 

نظرها
انتخابات نیوهمپشایر، صحنه کارزار واقعی میت رامنی 
اندازه متن Aa Aa

گزارش تحلیلی
 
پس از ایالت آیووا که در آن میت رامنی با هشت رای بیشتر، توانست گوی سبقت را از رقبا برباید، حالا زمان رقابت جمهوری خواهان در ایالت نیوهمپشایر فرا رسیده است. اینجا به نظر می‌رسد بخت با میلیونر فرقه مورمون که سعی دارد بدنه حزب جمهوری خواه را با خود همراه کند، یار باشد.
 
او طی ۴ سال فرماندار ماساچوست، ایالت مجاور نیوهمپشایر بود. با توجه به تمایل نه چندان قوی بدنه اصلی حزب جمهوری خواه نسبت به میت رامنی، او نباید بختش را در این ایالت از دست بدهد.
 
به رغم اینکه تعداد رای دهندگان این ایالت کوچک واقع در شمال غرب کشور از ۲۵۰ هزار نفر تجاوز نمی‌کند اما رای آن‌ها می‌تواند نقشی تعیین کننده در ادامه مبارزات انتخاباتی جمهوری خواهان داشته باشد، بویژه قبل از رای گیری حساس ایالت کارولینای جنوبی در روز ۲۱ ژانویه.
 
به گفته دین اسپیلوتس، تحلیلگر مسایل سیاسی از دانشگاه نیوهمپشایر، «این ایالت کوچک با یک میلیون نفر جمعیتش، فرصتی واقعی در اختیار نامزد‌ها قرار می‌دهد تا به جای تکیه بر تبلیغات انتخاباتی یا جمع آوری کمک‌های مالی و دیگر شیوه‌های مبارزه انتخاباتی، از نزدیک با شهروندان دیدار داشته باشند. در اینجا گفتگو درباره سیاست‌ها و ارزیابی چهره به چهره نامزد‌ها سنتی به جا محسوب می‌شود.»
 
در این زورآزمایی ظاهرا رون پاول، دیگر نامزد حزب جمهوری خواه برای پیروزی مستعد‌تر باشد. آقای پاول ۷۶ ساله، در نیوهمپشایر با این اعتقاد به مصاف رقبا رفته است: « دیگران برای حفظ وضعیت موجود پا به میدان گذاشته‌اند. در حالیکه آمریکایی‌ها خواستار تغییرات واقعی هستند.» این نامزد با تجربه چندین بار شرکت در انتخابات، انتظار رسیدن به مرحله بعدی را دارد.
 
ریک سانتروم هم که در آیووا به جایگاه دوم دست یافت، حالا باید تلاش مضاعفی کند تا دست کم جایگاه خود را از دست ندهد. با کمترین اشتباه یا ضعف، او از ادامه مبارزه بازمی ماند. هر چه باشد، جایگاه دومی در اینجا تعیین کننده است.
 
می‌شل دنی، استراتژیست جمهوری خواه در زمینه اهمیت رسیدن به جایگاه دوم چنین گفت: «دست یافتن به جایگاه دومی شگفتی می‌آفریند. مانند ریک سانتوروم در آیووا جایگاه دومی یک پیروزی است که موفقیت نامزد را در مرحله بعدی یعنی کارولینای جنوبی و دیگر ایالتهای اصلی شتاب می‌بخشد. جایگاه دوم در نیوهمپشایر واقعا به مانند مدال طلا عمل می‌کند.»
 
 
مبارزه نامزدهای جمهوری خواه و بویژه موضوع «هر کسی جز رامنی» ظاهرا از منظر دموکرات‌ها موضوع جالبی است. به این دلیل که آقای رامنی همچنان چهره رقیب باراک اوباما به شمار خواهد رفت. این در حالی است که رقبای او در جبهه جمهوری خواهان به جای حمایت از او در برابر آقای اوباما، از وی روی بر می‌گردانند و بر نقاط ضعف او انگشت می‌گذارند.
 
معلوم نیست این استراتژی در آخر به نتیجه برسد یا نه، بویژه اگر پس از انتخابات نیوهمپشایر میت رامنی بتواند در ایالت کارلوینای جنوبی نیر برنده میدان باشد.