خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

آیا سنگال از سوسیالیسم و اقتدارگرایی وارد مرحله ای جدید می شود؟

نظرها
آیا سنگال از سوسیالیسم و اقتدارگرایی وارد مرحله ای جدید می شود؟
اندازه متن Aa Aa

گزارش تحلیلی

عبدالله واد ۸۵ ساله از یازده سال پیش سنگال را اداره می‌کند. پس از دو دوره ریاست جمهوری، قصد دارد خود را نامزد این دور از انتخابات ریاست جمهوری بکند، که البته به لحاظ قانونی ممنوع است.

او سنگال را آنگونه که می‌خواست تغییر داد. از جمله چندین بار تغییر قانون اساسی این کشور را البته بدون مشورت و مراجعه به آراء عمومی در کارنامه خود دارد.

موضوع جانشینی او، یکی از مباحث داغ سیاسی کشور است. گمانه زنی‌ها حکایت از آن دارد آقای واد به سومین دوره ریاست جمهوری به عنوان فرصتی برای انتقال قدرت به پسرش چشم دوخته است. در ماه ژوئن او یکبار دیگر با انجام تغییراتی سعی کرد تا مسیر انتقال قدرت به پسرش را هموار سازد.

اقدامی که در پی آن انتخاب همزمان رییس جمهور و معاون آن تن‌ها با ۲۵ درصد آراء اخذ شده در دوره اول انتخابات ممکن می‌گردد.

این اقدام و واقعیت پشت پرده آن به منزله جرقه‌ای بود در انبار باروت که آتش خشم مردم را شعله ور ساخت. شورش‌ها و خشونتها در داکار سرانجام او را وادار به عقب نشینی کرد. خشم سنگالی‌ها روایتی است بر سرخوردگی آن‌ها از نظام کنونی که در آن شاهد کاهش آزادی‌های فردی، زندانی شدن روزنامه نگاران، بازداشت معترضان و تشکیل دادگاه‌های مختلف علیه آن‌ها از یک سو و بد‌تر شدن وضعیت اقتصادی از سوی دیگر بودند.

اقتصاد سنگال مبتنی بر کشاورزی است که هفتاد درصد جمعیت فعال در آن اشتغال دارند.

اما به علت قابلیت آبیاری تنها پنج درصد زمین‌های کشاورزی این کشور، بخش کشاورزی چندان توسعه نیافته است. ۴۸ درصد جمعیت کشور از جمله چهل درصد جوانان در نواحی شهری بیکارند. نزدیک به ۴۰ درصد جمعیت کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

بدهی بخش دولتی به ۲۲ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده تا جایی که شنگال در سایه کمک‌های خارجی به حیات خود ادامه می‌دهد. مجموع کمک‌های خارجی به این کشور نزدیک به ۳۲ درصد هزینه‌های دولتی را پوشش می‌دهد.

با انتخاب عبدالله واد به ریاست جمهوری برای نخستین بار در سال ۲۰۰۰، حیات چهل ساله سوسیالیسم در سنگال پایان یافت. در سال ۲۰۰۷ او برای دومین بار و به مدت پنج سال دیگر به ریاست جمهوری انتخاب شد. این دوره با افزایش اقتدارگرایی و همینطور وخامت اوضاع اقتصادی همراه شد.

در سال ۲۰۰۹، او پای پسرش را به صحنه سیاسی گشود. پسرش که از تجربه سیاسی بهره‌ای نبرده بود در انتخابات شهرداری‌ها نتوانست کاری از پیش ببرد اما از سوی پدر به وزارت چهار وزارتخانه منصوب شد.

این موضوع رییس جمهوری سنگال را در کانون انتقادات قرار داد و اعتراضات عمومی را دامن زد و حتی خواننده معروف این کشور، یوسو اندور را واداشت تا به عنوان یک تکلیف ملی به خاطر هموطنانش خود را به عنوان نامزد این دور از انتخابات ریاست جمهوری معرفی کند.

گفتگوی یورونیوز با خواننده ای که نامزد ریاست جمهوری سنگال است
: موضوعات مرتبط