ولادیمیر پوتین، یکه تازعرصه قدرت در روسیه
نظرها
ولادیمیر پوتین، رهبر بلامنازع روسیه، ماه سپتامبر گذشته در کنگره حزب «روسیه متحد»، نامزدیاش را برای انتخابات ریاست جمهوری روسیه اعلام کرد؛ خبری که البته حیرت کسی را بر نیانگیخت، چرا که نام او با قدرت و مطلق گرایی عجین شده است.
پوتین در سال ۱۹۹۹ توسط بوریس یلتسین به مقام نخست وزیری رسید. بلافاصله جنگ دوم چچن شروع شد. حاصل این جنگ شهرت برای ولادیمیر پوتین بود.
در انتخابات ریاست جمهوری ماه مارس سال ۲۰۰۰ پوتین به ریاست جمهوری رسید و در ماه مه همان سال سوگند یاد کرد تا رسما زمام امور را در دست گیرد.
دور اول ریاست جمهوری پوتین به اصلاح وضعیت سیاسی و اقتصادی گذشت. بسیاری از کسانی که در دورۀ اولیگارشی بوریس یلتسین ثروت و قدرت یافته بودند مجبور به ترک کشور شدند. آنهایی که مثل خودروفسکی ماندند و مقاومت کردند، به زندان افتادند.
به قدرت رسیدن دوباره پوتین برای دومین بار در سال ۲۰۰۴، قدرت را بیش از پیش در کاخ کرملین متمرکز کرد. فروش نفت اقتصاد را بهبود بخشید و بردستمزدها افزوده شد.
اما حادثه گروگانگیری در مدرسهای در بسلان در اوستیای شمالی، چچن را به مهمترین معضل روسیه تبدیل کرد. یوروش کماندوهای روسیه به غائله خاتمه داد البته به بهای کشته شدن بیش از ۳۳۲ نفر که ۱۸۶ تن از آنها کودک بودند.
نیکیتا میخالکف، از کارگردانان بنام روسیه، پوتین را تنها کلید توسعۀ کشور میداند، کسی که روسیه را میشناسد و میفهمد. میخالکف میگوید «باشناختی که از پوتین داریم ذرهای تردید ندارم که وجودش برای دنیا نیز مفید است.»
پوتین تصویری که از خود ساخته، تصویر مردی قهرمان و افسانهای است. مردی شکست ناپذیر. پوتین امروز، دیگر آن نخست وزیر گمنام و خجول بوریس یلتسین نیست.
محدویت قانونی راه را بر انتخاب مجدد پوتین برای بیش از دو دوره در سال ۲۰۰۸ میبست. پوتین، دوست خود دیمیتری مدودیف را بر میز ریاست جمهوری نشاند تا مانع از راه برچیند و خود به عنوان نخست وزیر در قدرت باقی بماند.
ولادیمیر پونز به یک برنامه تلوزیونی میگوید «کاخ کرملین این روزها چهره دیگری از ولادیمیر پوتین ارائه میدهد، تصویری که میگوید پوتین آن مرد سابق نیست. چرا که شرایط به یمن پوتین تغییر کرده است و او اینک آنی میشود که میخواهد بشود، و این به افسانه میماند.»
پس از انتخابات بحث انگیز دوما در دسامبر گذشته و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری روسیه، جابجایی قدرت در دستان قدرتمندترین مردان روسیه، پوتین و مدودیف، منتقدان بیشماری را به خیابانها کشانده است؛ بزرگترین موج مخالفان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی که سیاستمداران مسئولیت پذیر می خواهد و فضای باز سیاسی می طلبد.