خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

آرایش مجلس جدید ایران و آینده رییس جمهوری

Access to the comments نظرها
آرایش مجلس جدید ایران و آینده رییس جمهوری
اندازه متن Aa Aa

گزارش تحلیلی

علی خامنه‌ای، رهبری جمهوری اسلامی ایران برنده واقعی انتخابات نهمین دوره مجلس ایران به شمار می‌رود.

در انتخاباتی که منابع رسمی از حضور ۶۴ درصدی مردم خبر داده‌اند، هوادارن رهبری ایران توانستند اکثریت کرسی‌های مجلس را تصاحب کنند.

رهبری ایران به این انتخابات به عنوان لحظه‌ای تاریخی برای بازگرداندن مشروعیت از دست رفته اش بوِیژه پس از آخرین انتخابات ریاست جمهوری که به زعم بسیاری از آن به عنوان تقلب انتخاباتی یاد می‌شود، نظر دوخته بود.

در این انتخابات، محمود احمدی‌نژاد، رییس جمهوری ایران چهره‌ای بیشتر بازنده محسوب می‌شود. چرا که جبهه طرفدار او تنها ۷ درصد کرسی‌های مجلس را تصاحب کردند که در برابر ۷۵ درصد کرسی‌هایی که توسط جبهه طرفدار رهبری ایران تصاحب شده، رقمی ناچیز به شمار می‌رود.

ظاهرا رییس جمهوری ایران هزینه ناکارامدی سیاستهای اقتصادی اش را که به تورم ۲۰ درصدی به گفته مقامات رسمی و در عمل ۵۰ درصدی انجامیده می‌پردازد، آنچه سنگینی آن تنها بر دوش مردم است. موضع گیری‌های مردم پسندانه‌اش بویژه در زمینه ارزش‌های ملی را هم نباید بی‌تاثیر دانست. اما در واقع آنچه خشم نخبگان مذهبی نظام کنونی برانگیخته را باید در برتری جویی سیاسی جستجو کرد.

رییس جمهوری ایران قرار است در مجلس حضور یابد تا پاسخگوی اعتراضات نمایندگان مبنی بر بی‌کفایتی دولتش باشد. حالا مخالفان محافظه کار احمدی‌نژاد احتمالا منتظر چراغ سبزی از سوی رهبری هستند تا کار او را یکسره کنند.

آقای احمدی‌نژاد در حال حاضر در موضع بسیار ضعیفی قرار گرفته است همانطور که عماد آب‌شناسان، تحلیلگر سیاسی می گوید: «قطعا دولت سعی خواهد کرد تعاملش را با مجلس بیشتر کند. دولتمردان تلاش خواهند کرد کارشان را درست انجام دهند تا بهرحال کارشان به درگیری با مجلس نیانجامد.»

طی دوران ریاست جمهوری احمدی‌نژاد، هر زمان که او در معرض انتقادات قرار می‌گرفت، حمایت آیت الله خامنه‌ای او را از مهلکه نجات می‌داد. حمایتهای رهبری از رییس جمهوری تا آنجا پیش رفت که پایه‌های نهاد رهبری را به لرزه درآورد و انتقادات به تدریج متوجه خود رهبری شد.

حالا آرایش مجلس جدید به نظر می‌رسد مسیر رهایی از رییس جمهوری پر چالش یا حتی تغییر ساختار سیاسی از نظامی مبتنی بر ریاست جمهوری به نظامی پارلمانی را برای رهبری ایران هموار‌تر خواهد ساخت.