خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

قربانیان جرم و جنایت: مبارزان تنها

Access to the comments نظرها
قربانیان جرم و جنایت: مبارزان تنها
اندازه متن Aa Aa

هر سال حدود ۷۵ میلیون نفر قربانی جرایمی هستند که در اتحادیه اروپا رخ می دهد. برخی مورد حمایت قرار می گیرند و کمک هایی دریافت می کنند اما بسیاری دیگر در این مبارزه تنها می مانند. اکتون در اروپا تلاش هایی انجام می شود تا لطمۀ دیگری از سوی سیستم به این قربانیان وارد نیاید.

“نه تنها کریس را از دست دادیم، حالا باید با سیستم قضایی هم مبارزه کنیم تا پرونده را دنبال کند. برای عدالت، برای خودم، برای خانواده و برای فرزند او.”

اسکاتلند، یکی از بهترین سیستم های حمایت از قربانیان در اروپا را دارد که می تواند الگویی برای سایر کشورها باشد. اما خانواده ای که ما با آن ملاقات کردیم، عذاب قربانیانی را بازگو می کند که در اتحادیه اروپا با مصیبتی مواجه می شوند. این مورد مربوط به مرگ یک مرد از ادینبورگ است که در ماه اکتبر گذشته در اسپانیا فوت شد.

“کریس لیندسی” بعد از گذراندن یک شب با همکاران خود در “کاستا دل سول“، با صدمات شدیدی در خیابان پیدا شد. خانوادۀ او از “سازمان حمایت از قربانیان اسکاتلند” درخواست کمک کرد تا تحقیقات رسمی در اسپانیا صورت گیرد و این پرونده بسته نشود و در مورد مسائل اداری، زبان و غیره پشتیبانی شوند.

قبل از مرگ، کریس لیندسی به کارکنان بیمارستان گفته بود به او حمله شده است. اما خانواده هیچگونه پاسخ رسمی دریافت نکرده است.

ویکی سولومان، نامزد کریس لیندسی می گوید: “واقعا ویرانگر است. سعی داریم این واقعیت تلخ را بپذیریم اما هنوز هم نمی توانیم اینکار را بکنیم چرا که هنوز نمی دانیم دقیقاً چه اتفاقی افتاده است و حتی اگر دریابیم چه رخ داده است، باز هم خیلی از این سیستم و این همه انتظاری که کشیدیم عصبانی هستیم. تا هنگامی که این مسئله ادامه دارد نمی توانیم به زندگی خود فکر کنیم. هنوز باید تلاش و مبارزه کنیم تا دادگاه این پرونده را باز کند و دربارۀ آن تحقیق کند و هر چه زمان بیشتر می گذرد، شواهد و اطلاعات کمتر خواهند شد و مردم فراموش می کنند.”

یک دوست خانوادگی هم که وکیل بازنشسته ای است به آنها کمک می کند و “سازمان حمایت از قربانیان اسکاتلند” هم اقدامات خود را در اسپانیا ادامه می دهد.

هاری لیندسی، پدر کریس هم اضافه می کند: “در اروپا، همه باید به سیستم نگاه کنند و به قربانیان و به افراد نزدیک و پدر و مادر آنها گوش دهند و سعی کنند تا این سیستم را بهبود ببخشند و آنرا آسانتر کنند چون واقعاً سیستم وحشتناکی است. هیچگاه متوقف نمی شود و همیشه و هر دقیقه با شما و در ذهن شماست. اما اگر تا حدی مورد حمایت قرار بگیرید و این دستگاه قضایی کمی ساده تر عمل کند، به نظر من کمک بسیار بزرگی خواهد بود.”

اما چه کسی پاسخگوی قربانیان است؟ در استکالند، با اینکه پیشرفت های قابل توجه ای در این زمینه صورت گرفته است، قانون جدیدی در حال تدوین است تا مجرمین هزینه و غرامت بیشتری برای کمک به قربانیان بپردازند. در سطح اروپایی هم اقدامات گسترده تری صورت می گیرد: به زودی قانون جدیدی به تصویب خواهد رسید تا همۀ شهروندان اروپایی از حمایت و پشتیبانی های یکسانی در سراسر اتحادیه اروپا بهره ببرند.

در حال حاضر این قوانین یکپارچه نیسیتند، به ویژه در مورد قربانیانی که در خارج از کشور خود با مشکل مواجه می شوند.

دیوید مکِنا، مدیر انجمن حمایت از قربانیان اروپایی اظهار دارد: “اول از همه اینکه نظام قضایی اغلب کشورها، نیازهای واقعی قربانیان جرائم را به خوبی ارزیابی نمی کند. این مسئلۀ جدیدی در بسیاری از کشورهاست. مشکل اساسی برای افرادیست که قربانی جرائمی در خارج از کشور خود قرار می گیرند و درکی از سیستم قضایی آن کشور و زبان آن ندارند و اغلب به مترجم هم دسترسی ندارند. بنابراین شرایط وحشتناکی است که در جایی به غیر از کشور خود، قربانی جرمی باشید.”

کارشناسان می گویند اجرای این تغییرات در سراسر اروپا کار ساده ای نخواهد بود و از سویی به اتحادیه اروپا مربوط است تا به روش های خود بهبود ببخشد و از سوی دیگر به توانایی و منابع مالی مربوط خواهد شد.

یکی دیگر از کشورهایی که در حال انجام چنین اصلاحاتی می باشد، لیتوانی است. حمایت از قربانیان، تنها به نفع اتباع در خارج از کشور نخواهد بود بلکه همۀ ساکنان کشور باید از بهبود سیستم بهره مند شوند. مقررات ویژه ای از قربانیان خشونت های خانوادگی پشتیبانی خواهد کرد. به یکی از پناهگاه های زنانِ آسیب دیده در ویلنیوس مراجعه می کنیم که از چنین پیشرفت هایی استقبال می کند.

یکی از زنان قربانی خشونت خانگی که در آن مکان زندگی می کند می گوید: “در ابتدا می ترسیدم و وحشت داشتم که شکایت کنم چون می ترسیدم آنها فقط بگویند: «خوب این یک مادر است و بچه دارد، گناهکار اوست». چون در لیتوانی، اغلب چنین اتفاقی می افتد. زنان نسبت به مردان بیشتر گناه کار هستند. خیلی می ترسیدم، خیلی ناراحت و عصبانی بودم، اما سرانجام تصمیم خودم را گرفتم و با پلیس تماس گرفتم و از آنها خواستم من و فرزندم را از خانه دور کنند. به کمک روحی و روانی نیاز داشتم.”

رییس این مرکز از اهمیت کمک های اجتماعی به قربانیان و همینطور پیشگیری و آگاهی رسانی می گوید: “بهترین مثال در مورد یک راه حل موثر، وجود مراکز پناه برای زنان نیست. نکتۀ مهم اینست که تحقیقات به سرعت انجام شوند و دادگاه به سرعت برگزار شود و از تمام راهکارهای قانونی برای مجازات مجرمان استفاده شود. افکار عمومی باید از این مسئله آگاه باشند که خشونت در درون خانواده مشمول مجازات های سنگین است و در این مورد هیچگونه مصونیتی وجود ندارد.”

لیتوانی می گوید: قوانین جدید اتحادیه اروپا تغییرات مهمی در سیستم قضایی این کشور بوجود نمی آورد چرا که این مقررات در مورد قربانیان در حال حاضر وجود دارد و دولت مدعی است که اولویت های بروکسل را مد نظر دارد اما کارشناسان قضایی بر این باورند که پیشرفت های زیادی باید صورت گیرد.

توماس وایتکِویچیوس، معاون وزیر دادگستری لیتوانی در گفتگو با ما اظهار داشت: “در واقع با توجه به کمبود امکانات، مشکلات عملیِ پیاده سازی قوانین وجود دارد و باید اعتراف کنم که خیلی اوقات هم فقدان مهارت های حرفه ای برای حمایت و همراهی قربانیان مشکل ساز است. این چالش بزرگی برای تمام افرادیست که با این مسئله روبرو می شوند.”

بسیاری از متخصصان می دانند که تنها داشتن روش های قانونیِ مناسب کافی نیست. یک دادستان لیتوانی از اهمیت “احترام” به قربانیان صحبت می کند: قربانی یک جرم در واقع بیشتر نگران رفتار محترمانه ایست که با او انجام می شود. او بیشتر نگران حفظ شأن و منزلت خود است تا حکم نهایی دادگاه. ابراز همدردی با قربانی و توجه و احترام با او نکتۀ بسیار مهمی است اما این مسئله یک مشکل واقعی در لیتوانی است.”

احترام و عدالت… پیام کلیدی برای همۀ قربانیان. پیامی که به مراتب از مرزهای لیتوانی فراتر می رود.