خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

سیاه نمایی مطبوعات در کانون توجه قاضی ارشد بریتانیایی

نظرها
سیاه نمایی مطبوعات در کانون توجه قاضی ارشد بریتانیایی
اندازه متن Aa Aa

در بهار سال گذشته، خبر شنود غیرقانونی مکالمه یک دختر توسط روزنامه نگاران هفته نامه “نیوز آو د ورلد” بریتانیا را در حیرت فرو برد. ماجرای شنود مربوط به دختربچه ای است که سالها پیش ناپدید و پیام ضبط شده در پیامگیر تلفن نیز پاک شده بود.

روپرت مرداک، مالک نشریه مذکور از خانواده قربانی اینگونه عذرخواهی کرد: “باید بگویم که با من بعنوان پایه گذار این شرکت تنها برای درک آنچه روی داده تماس گرفتند و من چیزی جز عذرخواهی ندارم بگویم.”

اما این اقدام کافی نبود تا “نیوز آو د ورلد” را که در ژوییه 2011 بسته شد، نجات دهد.

از یک سال گذشته تاکنون، برایان لوسون، قاضی ارشد بریتانیایی، با چهره های معروف زیادی از جمله هنرپیشه گان و خوانندگان دیدار داشته و از شهادت آن برای درک این موضوع که چطور هنر سیاهه نمایی مطبوعات و رسانه ها زندگی آنها را تحت تاثیر قرار داده استفاده کرد.

لوسون همچنین صحبتهای والدین مادلین مک کن را شنید که چطور یک نشریه به خاطراتش دست اندازی کرده بود. کیت مک کن، مادر او می گوید: “احساس می کردم که مورد تجاوز قرار گرفته ام. من آن کلمات را زمانی نگاشته بودم که فکر می کردم کاملا از زندگی بریده ام.”

تحقیقات و بررسی های کمیسیون تحقیق به روابط نزدیک و خصوصی بین سیاستمداران ارشد از جمله دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا و مسئولان رسانه ها و همینطور مقامات ارشد پلیس نیز پرداخته است.

درحالیکه لرد لوسون خواستار تخصیص یک نهاد مستقل برای بررسی و کنترل مطبوعات شده استف در قلب بی بی سی نمی توان استقرار واحدی برای سانسور اخبار را باور کرد. نیک رابینسون، سردبیر سیاسی بی بی سی در همین زمینه می گوید:“سانسور دولتی نخواهیم داشت. هیچ شانسی برای ایجاد سانسور دولتی وجود ندارد. هیچ سیاستمداری را به تنهایی نمی بینید که موافق سانسور باشد. هیچ سیاستمداری را به تنهایی نمی بینید موافق ابزار نظارت دولتی باشد. بحث بر سر این است که اگر سازمان نظارت کننده بر رسانه ها داشته باشید آیا آن را باید همچون سازمان کنترل کننده درنظر گرفت.”

به باور انجمن روزنامه نگاران بریتانیا، قبل از هر چیز باید دامنه این رسوایی را دقیقتر تعیین کرد. باب ساتچ ول، مدیر اجرایی انجمن سردبیران می گوید: “مساله، واقعا آزادی مطبوعات است که روزانه انتظار پنج میلیون خبر را ممکن می سازد. آنچه به آزادی عمومی کمک می کند. این موضوع از تاریخ مبارزات علیه بی عدالتی و به نفع مردم عادی حکایت دارد.”

اما آنچه باقی می ماند، موضوع تمرکز اقتصادی برخی گروه های بزرگ بر تیترهای مطبوعات است که استقلال روزنامه نگاری را به چالش کشیده است.