خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

چهره جهان در سال ۲۰۱۳

نظرها
چهره جهان در سال ۲۰۱۳
اندازه متن Aa Aa

رهبران آینده دنیا در سال ۲۰۱۳ میلادی چه کسانی هستند؟ اروپا چه وضعیتی خواهد داشت؟ آیا رهبری ایتالیا تغییر می کند؟ چه آینده ای در انتظار سوریه، مصر و دیگر نظام های عرب است؟ انتخابات آینده ایران بر برخورد قدرت در سطح بین المللی چه تأثیری می گذارد؟

سلام، به سال ۲۰۱۳ خوش آمدید.

در این برنامه، با ماریا سرسالاری، مدیر بخش فارسی یورونیوز به انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال جدید نگاهی خواهیم داشت.

برای شناخت وضعیت اروپا، با فردریک بوشار، مسئول یورونیوز در بروکسل صحبت می کنیم، وضعیتی که مطابق پیش بینی صدراعظم آلمان، پر از مشکلات است.

در ایتالیا، بدبینی ها نسبت به سرانجام انتخاباتی در این کشور از هم اکنون شروع شده است. در این مورد، پای صحبت جیووانی مجی نماینده یورونیوز در پاریس می نشینیم.

و بالاخره، برای پی گیری تحرکات اوج گیرنده دنیای عرب، تحلیل ریاض معسعس مدیر بخش عربی یورونیوز را جویا می شویم.

ایران و انتظار برای تحول

یورونیوز: “ژوئن، ماه انتخابات در ایران است. انتخابات گذشته، هفته های طولانی تظاهرات بدنبال داشت. آیا این باز هم باید منتظر حوادث مشابهی باشیم؟”

ماریا سرسالاری، مدیر یورونیوز فارسی: “آنچه در انتخابات قبل شاهد بودیم، این بود که در سال ۱۳۸۸ و بعد از آن، جناح اصلاح طلب تا حد زیادی قلع و قمع شد. به نظر می رسد که حکومت می خواهد انتخابات را در حد یک رویداد کنترل شده، با کاندیداهای کنترل شده برگزار کند و اگر امکان هیجان‌های دوره قبل را بدهد، ممکن است دوباره اوضاع از کنترل خارج شود کما اینکه اخیرا اعلام شد مناظرات زنده تلویزیونی هم دیگر بطور زنده پخش نخواهد شد و از قبل کنترل می شود. در مجموع، انتظار بزرگی نمی توان در حد داخلی داشت.

در سطح خارجی، همه چیز همانطور که در مبحث برنامه هسته ایران و در ربط با جامعه بین المللی هست، به اراده سیاسی رده بالای نظام بستگی دارد و اینکه رهبر در مورد آن تصمیم بگیرد، چرا که دولت ها در ایران در باره سیاست خارجی تصمیم اصلی را نمی گیرند بنابراین آنها نمی توانند تعیین کننده باشند و این آیت الله خامنه ای است که حرف آخر را می زند.”

تحولات اروپا

یورونیوز: “اتحادیه اروپا برنده نوبل صلح سال 2012 شد، صدای اعتراض زیادی بابت این انتخاب بلند شد. در سال 2013 آیا اتحادیه اروپا شایستگی خود را برای دریافت این جایزه نشان خواهد داد؟”

فردریک بوشار: “بله فرانسوا، در این موقعیت بحرانی، جایزه صلح نوبل موهبت غیرمترقبه ای برای اتحادیه اروپا بود. توانست برای چند روز مشکلات را بپوشاند ولی بحران اقتصادی و بیکاری و افت اقتصادی سرجایش هست.

بخاطر عدم وجود یک طرح سرمایه گذاری واقعی و نبود رشد اقتصادی در سطح اروپا، سال 2013 با دشواری آغاز می شود. با این حال امید اندکی وجود دارد. 2012 برای 27 کشور عضو اتحادیه خوب تمام شد. به گفته یک دیپلمات اروپایی، نیمی از کار برای نجات منطقه یورو انجام شده است.

اتحادیه اروپا در ششمین نشست سالیانه یک گام بسوی هماهنگی بیشتر اقتصادی برداشت، در فاصله شش ماه، رکورد شکست و اعضای اتحادیه نظارت واحد مرکزی بر بانک های منطقه یورو را پذیرفتند. درحالیکه چهل سال طول کشید تا ثبت متمرکز اختراعات اروپایی تصویب شود.

یونان یک بسته کمکی دیگر دریافت کرد. و تمامیت حوزه یورو دیگر برخلاف اول سال مورد تردید نیست. به همین دلیل هم فرانسوا اولاند بحران را پشت سر اعلام می کند. نظری که همه با آن موافق نیستند.

آنگلا مرکل اخیراً اعلام کرد که اروپا هنوز دوران سختی را در پیش دارد.”

یورونیوز: “از صحبت شما چنین بر می آید که راه نامطمئنی روبروی ماست. چه مشکلات دیگری بر سال ۲۰۱۳ سایه می اندازد؟

فردریک بوشار: “موانع زیادی در سال۲۰۱۳ وجود دارد: اول از همه عدم اطمینان از نتایج انتخابات ایتالیا در چند هفته آینده. بازگشت سیلویو برلوسکونی به قدرت می تواند اثرات فاجعه باری بر تعادل شکننده ایتالیا و بازار مالی و متعاقب آن منطقه یورو داشته باشد. رهبران راست، مثل چپی ها برای ادامه اصلاحات از ماریو مونتی حمایت کردند.

نکته ناروشن دوم، مذاکره بر سر تنظیم بودجه اتحادیه اروپا برای دوره 2014 تا 2020 است. به یاد بیاوریم که این بحث در ماه نوامبر چه اختلافاتی را آشکار کرد و چه انشقاقی بر سر منافع انفرادی آنها بوجود آورد، یکی از سیاست کشاورزی و دیگری از کمک های محلی حمایت می کرد. بریتانیا حربه وتو به دست گرفته بود. همه اینها، برای تصویب بودجه ای که تنها یک درصد ثروت جامعه اروپا بود.

قرار بعدی برای ماه فوریه در نظر گرفته شده اما بار دیگر مسئله بریتانیا با عقب گرد از کمک مالی سالانه، مطرح خواهد شد. بخصوص که این کشور که از ناحیه یورو جدا می باشد، در توافق بودجه ای شرکت نمی کند. دیوید کامرون خیال دارد تا سال 2015 مسئله ارتباط کشورش با اتحادیه اروپا را به نظرسنجی بگذارد. طلاق به سبک بریتانیا در چشم انداز آینده اروپا است.”

چشم انداز انتخابات ایتالیا

یورونیوز:“جیووانی مجی، کارزار انتخاباتی در ایتالیا شروع شده؟ چه انتظاری می توان داشت؟

جیووانی مجی، گزارشگر یورونیوز: “حضور سیلویو برلوسکونی مبارزات انتخاباتی را که در حال حاضر با شعارهای ضد اروپایی و پوپولیستی، شروع شده را نمایشی تر و تند تر می کند.
ماریو مونتی، که نامزدی احتمالی وی از طرف حزب مردم اروپا و کلیسای مهم کاتولیک پذیرفته شده، به نوبه خود تشکل های میانه را به دور خود جمع می کند. همینطور نمایندگان “مردم آزاد“، حزب سیلیویو برلوسکونی را.
همه نظرسنجی ها حزب دموکرات، حزب چپ میانه را برنده انتخابات پارلمانی ماه فوریه نشان می دهد.
سناریوی محتمل پس از انتخابات اینست که پی یر لویجی، رهبر حزب دموکرات نخست وزیر شود و درجستجوی ائتلاف، مونتی را بعنوان وزیر اقتصاد و دارایی برگزیند.

یورونیوز: “نتایج انتخابات بر امور اقتصادی در ایتالیا اثر می گذارد؟”

جیووانی مجی: “اقتصاد ناحیه یورو در حال حاضر به هم پیوسته است. تأثیر استعفای مونتی بر اقتصاد ایتالیا و اسپانیا و دیگر کشورها را، در انعکاسی که در رسانه ها داشت مشاهده کردیم.
مبارزه ای که ایتالیا با آن روبروست برای همه ناحیه یورو اجتناب ناپذیر است پارلمان منتخب ایتالیایی ها باید بتواند اکثریت متعادلی بوجود بیاورد که اعتماد بین المللی را جلب کند.”

دگرگونی های جهان عرب

یورونیوز: “ریاض معسعس، آیا رژیم سوریه آنچنان که مفسرها می گویند در حال سقوط است؟”

ریاض معسعس، مدیر بخش عربی یورونیوز: “سقوط رژیم سوریه، داده ها را در خاورمیانه عوض می کند. بخصوص اینکه حزب الله از طرف سوریه حمایت می شود. از آنها اسلحه می گیرد و در سوریه آموزش می بینند. با سقوط رژیم سوریه، حزب الله این متحد نزدیک و حمایت قوی را از دست می دهد. همین طور ایران، ایران که چهل سال متحد سوریه بوده متحد مهمی را از دست می دهد و ضعیف می شود.

یورونیوز: “تظاهرات اخیر مصر می تواند باعث سقوط محمد مرسی بشود؟”

ریاض معسعس: “در حال حاضر در مصر میان نیروهای اسلامی و نیروهای سیاسی که موافق اسلامگرا های در قدرت نیستند، برخورد وجود دارد. قدرت، برای برقراری یک حکومت دموکراتیک به آنها داده شده نه برای استقرار رژیم اسلامی. حرف اصلی این است.”

یورونیوز: “پس شما از یک پاییز عربی صحبت می کنید؟”

ریاض معسعس: “مردم همه کشورهایی که در آنها بهار عربی رخ داده است، مثل تونس، مصر، یمن، و البته سوریه، دچار نوعی دلسردی شده اند چون بدنبال دموکراسی بوده اند، بدنبال رژیمی که به آنها جهشی برای پیشرفت بسوی آینده بدهد، بسوی دموکراسی، دموکراسی واقعی، اما در عمل، در تونس و مصر انحراف بسوی اسلامگرایی را می بینیم. اسلامگرایی دارد دنیای عرب را می گیرد، از مراکش تا عراق.”