محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

مانیل، شهر هزار چهره

مانیل، شهر هزار چهره
اندازه متن Aa Aa

کشور فیلیپین، ترکیبی عجیب از سنت و مدرنیته است و پایتخت آن، مانیل، پایتخت، دروازه ای است به آسیای جنوب شرقی. این قلب تجارت و بازرگانی فیلیپین، با جمعیتی بالغ بر ۱۲ میلیون نفر، برای هزاران هزار مهاجری که هر ساله به امید زندگی بهتر به این شهر می آیند، تجربه ای سراسر بیم و امید است. در نخستین برنامه «زندگی به سبک فیلیپینی» برای آشنایی بیشتر با این مردم، به این شهر آمده ایم.

در مانیل روزی نیست که آسمانخراشی جدید سر به فلک نکشد. سرعت گسترش فضای شهری در مانیل زبانزد است. دومنیک گالیسیا که معمار است و در مانیل کار می کند، از سرعت چشمگیر ساخت و ساز در این شهر می گوید: «دورنمای مانیل مرتب در حال تغییر است. مانیل یک کلان شهر واقعی است. مرکز قدیمی شهر در دلتای رودخانه «پاسیگ» و خیلج مانیل قرار دارد. در واقع، شهر از آنجا شروع شده و به سمت شمال و جنوب گسترش یافته است.»

سالانه موج عظیمی از روستایان فیلیپینی به سمت مانیل سرازیر می شوند تا بخت خود را در پایتخت آزمایش کنند. ساکنان مانیل اکثرا جوان هستند. براساس آمار رسمی، میانگین سنی آن ها ۲۳ سال است.

به دیدار یکی از آنها رفتیم. اولویه تولنتیو طراح لباس است و به اقصی نقاط جهان سفر می کند، اما همواره به فیلیپین باز می گردد چرا که کشورش الهام بخش اوست: «من از شهرستانی می آیم که به زیبایی مناظر و طبعتش مشهور است. همیشه سعی کردم که در طراحی هایم حال و هوای آن منطقه را به تصویر بکشم. مجموعه ای خلق کنم که زیبایی های سرزمینم، سنت و میراث کشورم را در بر داشته باشد. خودم را بخشی از نسل جدید مردم فیلیپین می دانم و امیدوارم بتوانم آموخته هایم را به نسل آینده طراحان لباس کشورم انتقال دهم.»

حضور اشخاص پرانرژی و فعالی چون تولنتیو، توجه سرمایه گذاران خارجی زیادی را به این کشور جلب کرده است. طی سال های اخیر در فیلیپین، سرمایه گذاری های عظیمی در صنعت برق و خدمات صورت گرفته است.

‘نیرای یان‘، از مسئولان بانک توسعه آسیایی در مانیل می گوید: «نکته قابل توجه برای اکثر سرمایه گذاران خارجی ثبات اقتصادی سیاسی کشور است. من ۱۵ سال است که در فیلیپین زندگی و کار می کنم و می توانم بگویم که فضا کار و فعالیت بسیار مطبوع و مناسب است. علاوه بر این، تعداد بسیار زیادی از مردم اینجا، به زبان انگلیسی مسلط هستند که این خود، برای پیشرفت فعالیت، نکته بسیار مهمی است.»

فیلیپین از منظر گوناگونی فرهنگی نیز جالب توجه است. تاریخ کهن کشور و ۳۰۰ سال حاکمیت امپراتوری اسپانیا در مانیل، بی تردید برای گردشگران رازهای نگفته زیاد دارد. یکی از آنها، جیپ های عجیب و غریب است به نام «جیپنی ».

پس از جنگ جهانی دوم، ارتش آمریکا، فیلیپین را ترک کرد و جیپ های نظامی را به یادگار گذاشت. تا اینکه روزی یک کارآفرین فیلیپینی ایده خلاقانه ای را مطرح کرد و به اجرا گذاشت؛ او جیپ های ارتشی را به دو بخش تقسیم کرد و از آن مینی بوسهای عجیب و غریب ساخت که اکنون به «جیپنی» معروف است. جیپنی مهم ترین، ارزان ترین و پرتوان ترین وسیله نقلیه عمومی مانیل است.

پدر ‘اد سارائو’ سازنده نخستین مدل ‘سارائو موتور’ است که همچنان در کارگاه کوچکش تولید می شود. وی در این باره می گوید: «جیپنی ها هزار رنگ و گوناگون اند و هر کدام با دیگری فرق دارند. داخل و بیرون خودرو با دست نقاشی و طراحی شده است. صندلی ها دست دوز هستند. خودرویی است در خدمت مردم، هم وسیله نقلیه عمومی است هم نمادی از فرهنگ مردمیِ فیلیپینِ معاصر.»

اد سارائو امیدوار است که این بخش از فرهنگ کشورش به سرعت دورنمای شهر مانیل تغییر نکند و حفظ شود.

در برنامه بعدی زندگی به سبک فیلیپینی، مانیل را به مقصد جزیره زیبای بوراکای ترک خواهیم کرد. بوراکی یکی از معروف ترین جزایر توریستی فیلیپین است و هر ساله میزبان علاقمندان به جشنواره قایق های چینی موسوم به قایق اژدها است.