خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

روزی که اروپا میمیرد

نظرها
روزی که اروپا میمیرد
اندازه متن Aa Aa

«اروپا در سال 2018 در رکود اقتصادی، موج ورشکستگی دولتهای فقیرتر، فاشیسم، جدایی طلبی وناسیونالیسم افراطی، از هم خواهد پاشید.»

این پیش بینی توماس بلینک، کارگردان تئاتر در بلژیک و بنیانگذار نمایشگاهی جدید در ارتباط با آینده اتحادیه اروپاست. این نمایشگاه، چالشها و دستاوردهای اروپا را از جنگ جهانی دوم تاکنون، به نمایش گذاشته و ارزیابی می کند.

او می گوید: “می خواهم نشان بدهم که چگونه شهروند مسئولیت و آگاهیش را در اتحادیه اروپا از دست می دهد. می خواهم ماهیت نهاد های اروپایی را به شهروند که از آن بیخبر است، نشان دهم. صلحی که در آن بسر می بریم، در تاریخ، نایاب اما ناپایدار است.”

نمایشگاه “خانه تاریخ اروپا درتبعید” در محل یک آموزشگاه سابق در ده دقیقه ای مقر اتحادیه اروپا قرار دارد.

آقای بلینک می گوید معتقد به اروپایی متحد و موفق است، اما در سه طبقه نمایشگاه آینده اروپا، هیچ بارقه ای از امید و خوشبینی دیده نمی شود.

در بخشی از این نمایشگاه، یک تره فرنگی و یک گوجه فرنگی قاب شده کنایه ای است به قوانین اتحادیه اروپا در ارتباط با نسبت رنگهای سبز و سفید و قطر این دو سیفی؛ و اتاق آخرین نمایشگاه، اتاقی خالی و تاریک است که در انتهای آن تنها یک مثلث کوچک از نور یادآور غرق شدن ایده “اتحاد اروپا” در “اتحادیه اروپا“ی امروز است… و دو صفحه از نامه آقای بلنیک به دوستی که به دنبال از کف دادن مایملکش در بحران مالی اروپا، دست به خودکشی زد.

در بخشی دیگر، در اشاره به جایزه صلح نوبلی که در سال گذشته به اتحادیه اروپا اعطا شد، نوشته شده: “هنگامیکه جنگ غیر ممکن می نماید…. اگر در بالکان نباشید.”

تکه های دیوار برلین برای تبلیغ همبرگر مک دونالد استفاده شده، و جدولهای و آمار درهم و پیچیده ای مظهر روند تصمیم گیری در اتحادیه اروپاست.

در خاتمه، این عبارت بازدیدکنندگان را مشایعت می کند: “در موسم تزلزل، کابوسهای گذشته، کارآمدتر از رویاهای آینده اند. بحران مالی به بحران اعتماد مبدل گشته و از اتحاد اروپا جز خاطره ای از یک تجربه باقی نمانده است.”

در این میان، پارلمان اروپا در کار ایجاد موزه ای با هزینه ای بیش از پنجاه میلیون و مخارج سالیانه دوازده میلیون یوروست. تایا ون گال، مدیر این موزه جدید می گوید نمی توان در میان کشورهای مختلف اروپا، یک هویت واحد ایجاد کرد: “می خواهیم افقهای متفاوتی از روند ها و وقایع عرضه کنیم. در عین حال، می خواهیم بازدیدکنندگان از تجربه و اطلاعات خود در برخورد با نمایشگاهها استفاده کنند.”

در گرماگرم بیکاری و فقر در اروپا، برخی از نمایندگان پارلمان معتقدند ایجاد این موزه غیر قابل توجیه است.

مارتا اندریاسون، نماینده پارلمان اروپا از بریتانیا می گوید: “به عقیده من، چیزی به نام هویت اروپایی وجود ندارد. این موزه ثمره ای جز ایجاد مشکل در روابط میان کشورهای اروپایی نخواهد داشت زیرا هریک تاریخ را به روایت خود می نویسد. تلف کردن پول است.”

بیست کارشناس از شانزده کشور اروپایی در حال جمع آوری نمونه هایی از هنر و فرهنگ اروپا هستند که در این موزه به نمایش گذاشته شود.