خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

فیسبوک و انقلاب شبکه های اجتماعی

Access to the comments نظرها
فیسبوک و انقلاب شبکه های اجتماعی
اندازه متن Aa Aa

“گزارش تفصیلی

با بیش از ۱ میلیارد و ۲۰۰ میلیون عضو، فیسبوک توجه برخی روانشناسان را نیز به خود جلب کرده است.

آنها بر این باورند که نوشته یا «استتوس ها» در این شبکه اجتماعی می تواند به شناخت بهتر ابعاد روحی- روانی بشر کمک کند. برای نمونه اظهارات به ظاهر حسادت برانگیز: «در راه بازگشت به خانه، دو نفر برایم سوت زندند و دو تا هم بوق. یکی هم آنقدر آرام می راند تا من رو دید بزنه و نزدیک بود که تصادف کنه. گاهی از مردها متنفر می شم.» یا اغراق آمیز: «امروز روزی خیلی خیلی مهم می تونه باشه.» و یا خودپرستانه، خودخواهانه: «بعد از ورزش می رم خونه درس بخونم.» و گاه هم احساسی و محبت آمیز: «من عمیقا به مردم مصر که برای آزادی و حقوق شان مبارزه می کنند احترام می گذارم و برایشان دعا می کنم.»

لوسی برسفورد، روانشاس بریتانیایی توضیح می دهد:«اینگونه استتوس ها نشان از این دارد که انسان همواره مایل است تایید و حمایت شود. در بسیاری از مواقع اینکه استتوس ما چند «لایک» بگیرد مهم و لذت بخش است، و ما نیز به خاطر این خشنودی ظاهری و ناسالم است که به فیسبوک مراجعه می کنیم.»

فیسبوک در مدت زمان بسیار کم، از وسیله سرگرمی نوجوانان به مهم ترین شبکه اجتماعی مجازی بدل شد که بخشی از حافظه و تاریخ زندگی ما را در درون خود جای داده است.

کارن نورث، استاد دانشگاه کالیفرنیایی جنوبی و پژوهشگر شبکه های اجتماعی می گوید: «امروز فیسبوک هم دفترچه تلفن شما است، هم آلبوم عکس شما که اگر بخواهید از کودکی، اعضای خانواده تا همشاگردی هایتان را در بر می گیرد. در یک کلام، تاریخ اجتماعی زندگی مان را می توانیم در فیسبوک بسازیم.»

علاوه بر این، فیسبوک طی این سال ها نقش بسیار موثری نیز در تحولات اجتماعی کشورهایی ایفا کرد که تحت نفوذ حکومت های خودکامه و سانسور رسانه ای قرار دارند.

بل ترو خبرنگاری است که در قاهره فعالیت می کند، می گوید: «نقش شهروند خبرنگار در فیسبوک و توییتر در سال ۲۰۱۱ به اوج رسید. آنها با استفاده از شبکه های اجتماعی موفق شدند رسانه های رسمی تحت کنترل را دور زده و جهان را از رخدادهای کشورهایشان مطلع کنند.»

شاید به این دلیل هم باشد که برخی از حکومت های خودکامه سعی کردند با ساخت شبکه های اجتماعی مشابه که برخی به شبکه های ملی معروف شدند، استفاده از این پدیده قرن بیست و یکم را محدود کنند.