خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

زیتون و ریزجلبک

euronews_icons_loading
زیتون و ریزجلبک
اندازه متن Aa Aa

حدود پنجاه لیتر آب برای شستن صد کیلو زیتون، قبل از روغن گیری مورد نیاز است. آب باقیمانده، آلوده به سم هایی است که تمیز کردن آن هزینه و زمان طولانی می برد. پژوهشگران در جنوب اسپانیا می خواهند آنرا به شیوه ای سازگار با محیط زیست تمیز کنند و به همین دلیل از ریزجلبک ها استفاده می کنند.

بنیتو موگداس، مهندس شیمی، گروه «بیوت» در جنوب اسپانیا می گوید: «ریزجلبک ها هنگام فتوسنتز، برخی از آلوده کننده های آب باقیمانده را بعنوان غذا می خورند. موادی چون نیترات ها، فسفات ها یا ترکیب های فنولیکی. بنابراین ریزجلبک ها تمیزکننده های زیستی برای این آب های آلوده اند.»

پژوهشگران طرح پژوهش اتحادیه اروپا در شهر کوردوبا، بر روی این گیاه مطالعه می کنند.

آنتونیا ماریا لورنزو لوپز، مهندس شیمی، «بیوآزول»، می گوید: «نود درصد آب مصرفی در کارخانه های روغن گیری زیتون برای شستن زیتون مورد استفاده قرار می گیرد. هدف ما بازیافت و استفاده دوباره از هر قطره آب برای شستن است.»

ولی این ریزجلبک چگونه آب را تمیز می کند؟ پژوهشگران یک آزمایشگاه میکروبیولوژی در گرانادا در حال کار بر روی این موضوع هستند.

دانشمندان از فن آوری های پیشرفته در زمینه میکروبیولوژی استفاده می کنند تا شرایط بهینه برای ریزجلبک ها ایجاد کنند و اشتهای آنها را برای آلوده کننده ها ترغیب کنند، و به نظر می رسد که پژوهشگران به راه حل هایی دست یافته اند.

آگوستن لاسرو، میکروبیولوژیست، گروه «بیوت» می گوید: «ما به چند نکته دست یافته ایم. دمای مناسب آب ۲۷ درجه است. میزان «پ هاش» یا اسیدیته آب باید خنثی باشد. ما میزان ایده آل غلظت دی اکسید کربن را هم می دانیم. ما همچنین فهمیدیم که میزان اکسیژن نباید از یک حد بیشتر باشد. بهترین تغذیه برای اینکه ریزجلبک ها سالم تر رشد کنند، نیتروژن، فسفر و پتاسیم است. ما سعی می کنیم این پارامترها را بهینه کنیم.»

بنیتو مگداس، مهندس شیمی، گروه «بیوت» می گوید: «یکی از نکته های مهمی که ما می خواهیم بفهمیم، توازن درست بین اکسیژن و دی اکسید کربن در آب است. به این ترتیب خواهیم توانست قدم بزرگی به سمت هدفمان که ایجاد یک سیستم موثر بازیافت است، برداریم.»

پژوهشگران و تولید کنندگان، یک هدف مشترک دارند و آن افزایش رقابتی بودن صنعت ساخت روغن زیتون اروپایی است.

آنتونیو سیلوس کامپوس، میرعامل تعاونی، می گوید: «یک سیستم بازیافت بهینه به ما برای صرفه جویی در مصرف آب کمک خواهد کرد. ما همچنین می خواهیم که بازمانده آب کمتر سمی باشد تا تولید روغن زیتون ما، بر محیط زیست تاثیر منفی کمتری داشته باشد.»

آنتونیا ماریا لورنزو لوپز، مهندس شیمی، «بیوآزول»، می گوید: «هدف ما ارائه آب بازیافت شده قابل استفاده ای به تولیدکنندگان روغن زیتون است که قیمت آن کم و بیش به اندازه آب معمولی است. فقط این موقع است که یک راه حل واقع بینانه برای این مسئله پیدا خواهیم کرد.»

پژوهشگران امیدوارند سیستم جدید بازیافت آب تا پنج سال آینده در همه مزرعه های زیتون مورد استفاده قرار گیرد.

www.algatec2.eu