خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

سیاستهای اروپا در تامین گاز مورد نیاز این قاره

نظرها
سیاستهای اروپا در تامین گاز مورد نیاز این قاره
اندازه متن Aa Aa

باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا که پس از وقایع اخیر اوکراین و اعلام الحاق کریمه به روسیه، برای حمایت از متحدانش به اروپا سفر کرده بود، ضمن تاکید بر تعهدش در تامین گاز طبیعی مورد نیاز اروپا، توافقنامه ای تجاری نیز با این اتحادیه امضا کرد.

آقای اوباما طی سخنانی گفت: «اروپا در مجموع نیاز دارد که به بررسی آنچه که روی داده بپردازد. در سیاست های بخش انرژی باید به دنبال روش های دیگری بود تا در نهایت به منابع متنوع و امنیت انرژی دست یافت. ایالات متحده آمریکا به عنوان یک منبع غنی انرژی یکی از این گزینه هاست.»

سیاست کاهش وابستگی اروپا به انرژی روسیه چند سالی است که در اروپا آغاز شده است و اکنون این قاره به دنبال جایگزینی روسیه با کشورهایی همچون نروژ، الجزایر و قطر به عنوان دیگر تامین کنندگان اصلی انرژی در جهان است.

اتحادیه اروپا در مجموع ۴۰ درصد از گاز وارداتی و ۲۰ درصد نفت خود را از روسیه تامین می کنند

میزان این وابستگی در کشورهای مختلف این قاره متفاوت است. بطور مثال میزان وابستگی فنلاند، بلغارستان و اسلواکی صد درصد؛ لهستان، جمهوری چک، مجارستان، یونان و اتریش هشتاد درصد؛ و فرانسه، ایتالیا و آلمان تنها به میزان ۲۰ تا ۴۰ درصد است.

اروپا هنوز هم بحران گاز سال ۲۰۰۹ میلادی را که به علت اختلاف میان روسیه و اوکراین بوجود آمد، به یاد دارد. در آن سال شرکت روسی گازپروم ارسال گاز به اوکراین را متوقف کرد و به این ترتیب بخش هایی از اروپای شرقی و مرکزی که گازشان از مسیر اوکراین تامین می شد، زمستانی بسیار سردتر از دیگر سالها را تجربه کردند.

هم اتحادیه اروپا و هم روسیه برای انتقال گاز به خط لوله های ثابتی که پیش از این تهیه شده وابسته هستند. به منظور بهبود امنیت انرژی، اروپا طرح هایی برای تنوع بخشیدن به راههای تامین انرژی تهیه کرده است. مثل ساخت خط لوله جریان شمال که برای انتقال مستقیم گاز از سیبری به اروپا استفاده خواهد شد. این خط لوله اوکراین را دور می زند و از طریق دریای بالتیک گاز را به اروپا می رساند. اجرای این پروژه اغاز شده است.

دو خط لوله دیگر، هنوز در حال ساخت هستند. یکی از آنها خط لوله جریان جنوبی است که از روسیه و از طریق دریای سیاه به اروپای شرقی می رسد و دیگری خط لوله نوبوکو است که آذربایجان و آسیای مرکزی را به اروپا متصل می کند.

در کنار تلاش برای متنوع ساختن راه های انتقال انرژی، اروپا به دنبال تامین کنندگان جدید گاز نیز هست و برای ارتباط با منابع انرژی، باید پایانه های گاز بیشتری را بسازد تا امکان حمل و نقل انرژی از طریق دریا میسر باشد، مثل آنچه که در فرانسه ساخته شده است. سپس باید سیستم های خط لوله در اتحادیه اروپا را به این پایانه ها متصل کند.