خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

شهر تاریخی چامپانه، میراث فرهنگی یونسکو

نظرها
شهر تاریخی چامپانه، میراث فرهنگی یونسکو
اندازه متن Aa Aa

گجرات ایالتی واقع در غرب هند است. ایالتی متفاوت که سرشار از ذخایر پنهان برای جهانگردان به شمار می رود. شهر چامپانه در مرکز این ایالت قرار دارد.

زمانی یکی از شاهان مسلمان به نام محمد بابُر با مشاهده چامپانه در پادشاهی همسایه یعنی یکی از شاهان هندی راجپوت، به موقعیت استراتژیک و اهمیت استحکامات این منطقه پی برد و در صدد فتح آن برآمد.

ظهیر الدین محمد بابُر سپس در خارج از استحکامات چامپانه، قصری ساخت و در اطراف آن تاسیساتی برای بازرگانی و عبادت بنا کرد. جنگجویان راجپوت طی نبردی بیست ماهه علیه بابُر جنگیدند اما شکست خوردند.

یک تاریخدان می گوید: “در دوران پادشاهی بابُر، چامپانه پایتخت بود. اما دوران جلال و شکوه این شهر که در سال ۱۴۸۴ میلادی ساخته شد کوتاه بود. در سال ۱۵۳۵ همایون، پادشاه دوم سلسله گورکانی، دو بار به این شهر حمله کرد و چامپانه را به ویرانه ای تبدیل کرد. پس از آن چامپانه دیگر احیا نشد.”

در سال ۱۹۷۰ یک گروه باستان شناس به حفاری و خارج کردن بقایای شهر از زیر خاک دست زدند و آنگاه غنای شگفت انگیز و تاریخی آن آشکار شد. یکی از ویژگی های قابل توجه شهر در کنار هم قرار داشتن معبد مسلمانان و هندو ها و جین ها بود. این معابد هرگز توسط زائرانش فراموش نشد.

از زمانی که یونسکو چامپانه را در فهرست میراث فرهنگی جهان قرار داده، این منطقه بار دیگر در نقشه های جهانگردی در داخل و خارج از هند به چشم می خورد.

اکنون برای حفظ تاریخ محاصره ها و پیروزی های نظامی، در روستای مجاور از نقاشی های دیواری استفاده می شود. برای روستائیان توصیف و حفظ سنت های تاریخی به عنوان یک آئین مذهبی محسوب و برگزار می شود.

یکی از روستاییان می گوید: “این یک هنر سنتی است که پیتورا نامیده می شود و شما می توانید آنرا تنها در این منطقه بیابید. روستائیان در یک دوره ۹ روزه گرد هم می آیند و با هم به عنوان آئین مذهبی نقاشی می کنند.”