محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

عبدالحکیم بالحاج: خواهان پایان بحران لیبی هستیم

Access to the comments نظرها
نگارش از Euronews
euronews_icons_loading
عبدالحکیم بالحاج: خواهان پایان بحران لیبی هستیم

چهار سال از انقلاب لیبی می گذرد ولی لیبی امروز شباهتی به آمال و آروزهای مردم آن ندارد. تفرقه بین سیاسیون و درگیری های مسلحانه کشور را به خاک و خون کشیده و منابع آن را به تاراج برده است. وضعیت کنونی لیبی جامعه جهانی، به ویژه همسایگان این کشور، را نگران کرده است. این مسایل را با رهبر حزب الوطن لیبی در میان گذاشته ایم. آقای عبدالحکیم بالحاج به یورونیوز خوش آمدید. اول از همه کمی از اتفاقات اخیر در لیبی بگویید؟

عبدالحکیم بالحاج: مساله اصلی لیبی امروز مساله ای سیاسی است که کشور را بین دو جناح تقسیم کرده یعنی مجلس لیبی از یک سو و کنگره ملی از سوی دیگر. نتیجه آن این است که ما دو نهاد قانون گذار با دو کابینه و دو ارتش مجزا داریم. این مشکل اصلی ای است که این روزها در لیبی مساله ساز شده است.

یورونیوز: منظورتان این است که مسایل اخیر در پی یک نبرد سیاسی آغاز شد و بعد به یک درگیری مسلحانه انجامید؟ چه کسی و چگونه درگیری مسلحانه را آغاز کرد؟

عبدالحکیم بالحاج: ماجرا زمانی آغاز شد که خلیفه حفتر، فرمانده سابق ارتش قدم به صحنه سیاسی کشور گذاشت. او با یک کودتای نظامی کنگره ملی و دولت موقت را کنار زد و پارلمانی در شهر طربق تشکیل داد. در واقع، حفتر جرقه های اولیه جنگ را زد و درگیری آغاز شد. او بود که گفت گروه های تروریستی در این کشور وجود دارند و خلاف قانون رفتار می کنند. اما به نظر من رفتار او غیرقانونی بود چون او بود که جنگ را آغاز کرد و نتوانست هیچ راه حلی هم برای بیرون رفت از بحران لیبی پیشنهاد دهد.

یورونیوز: در برخی گزارش ها آمده است که نیروهای هوادار شما بودند که جنگ خیابانی را آغاز کردند وقتی که شما دامنه تحت کنترل تان را به فرودگاه طرابلس گسترش دادید. می گویند شما یکی از کسانی هستید که آتش جنگ داخلی را شعله ور کردند.

عبدالحکیم بالحاج: نه، این اظهارات درست نیست. آگاهان به مسایل لیبی می دانند که عبدالحیکم بالحاج کیست. من از ریاست شورای نظامی طرابلس انصراف دادم که بیش از ۲۳ هزار نیروی مسلح داشت. هدف من سوء استفاده از این موقعیت و جایگاه نبود. من به هیچ نیروی مسلحی فرمان ندادم که اینگونه که می گویند رفتار کند. اکنون من رهبر یک حزب سیاسی به نام الوطن هستم. ما به منافع کشور و ملتمان وفادار هستیم. به این دلیل هم خواستار گفتگو و اتحاد و همبستگی تمامی جریان های سیاسی لیبی هستیم.

*یورونیوز: آیا شما برخی کشورها را متهم می کنید که از خلیفه حفتر حمایت کردند؟

عبدالحکیم بالحاج: بله. بی تردید. امارات متحده عربی که این مساله را رد نمی کند. در حالی که ما امیدوار بودیم آنها نقش مثبت و مفیدی ایفا کنند تا لیبی باثبات شود، امنیت به کشور بازگردد و نهادها و سازمان های سیاسی کشور تشکیل شوند. ولی اکنون شاهد این هستیم که امارات متحده عربی توپ و تفنگ و تانک و جنگنده به لیبی می فرستد تا عده ای مردم لیبی را بکشند.

یورونیوز: اگر همانطور که می گوید کشورهایی از ژنرال خلیفه حفتر حمایت می کنند، چه کسی از شما حمایت می کند؟

عبدالحکیم بالحاج: باز هم تاکید می کنم من جنگ مسلحانه نمی کنم. اما نیروهایی که از کنگره ملی فرمان می گیرند مشروعیت دارند که برای حفظ ثبات فعالیت کنند. مثلا نیروهای مسلح موسوم به فجر لیبی مشروعیت خود را از عبدالله الثنی دارند که وزیر سابق دفاع قذافی و نخست وزیر کنونی است. آنها تحت فرامین عبدالسلام جادالله، فرمانده نیروهای مسلح کشور فعالیت می کنند. نیروهای دیگری هم هستند که به فرمان کنگره ملی تشکیل شده اند.

یورونیوز: در حال حاضر، چه چیزی روند مذاکرات را مختل کرده است؟

عبدالحکیم بالحاج: ما همواره خواهان گفتگو هستیم. چند باری هم با حمایت نمایندگان سازمان ملل متحد پشت میز مذاکره نشسته ایم. تدابیریی نیز به منظور یافتن راه حل مناسب در نظر گرفته شده است اما کنفرانس اخیر سازمان ملل در ژنو کافی نبود. من به تلاش های بین المللی را برای برون رفت از بحران احترام می گذارم ولی باید بگویم که برخی از چهره هایی که در کنفرانس ژنو حضور داشتند هیچ نقش و یا تاثیری در رخدادهای اخیر لیبی ندارند، به ویژه در مورد عملیات نظامی که در حال حاضر در جریان است.

یورونیوز: شما مدعی هستید که فعالیت های شما فعالیت یک سیاستمدار است اما ما می دانیم که شما در واقع بر شهر طرابلس حکومت می کنید. درست است؟

عبدالحکیم بالحاج: این حرف غلط است. به نظر ما، بعد از انقلاب هفده فوریه در لیبی دولت های ضعیفی سرکار آمدند که نتیجه آن این هرج و مرجی است که شاهدش هستیم. این دولت ها نتوانستند نظام سیاسی کشور را سامان دهند به خصوص سازمان های امنیتی و نظامی را تشکیل دهند و در نتیجه امروز شاهد فعالیت گروه های شبه نظامی مسلح در جای جای کشور هستیم. و هیچکس نتوانست آنها را متحد کند و پایه های یک دولت مستحکم را بنانهد. به این ترتیب، تفرقه و درگیری در بین گروه های سیاسی ادامه یافت. گروه هایی که اکنون مسلح هستند و برخی از سازمان های دولتی را نیز در طرابلس در اختیار خود گرفته اند.

یورونیوز: آیا شما هم یکی از آن مبارزان هستید که لباس سیاستمدار به تن دارد؟

عبدالحکیم بالحاج: من بدون در نظر گرفتن تمایلات سیاسی برادران در کنار آنها ایستاده ام تا راه حلی برای مسایل لیبی بیابیم. دموکراسی یعنی وجود نگرش های مختلف در کنار هم و ما این اصل را پذیرفته ایم. بار دیگر تاکید می کنم که ما امروز به دنبال راه حلی برای برون رفت از بحران کنونی هستیم و نمی خواهیم دیگر شاهد چنین شرایطی باشیم.

یورونیوز: آقای عبدالحکیم شما زمانی یک سلفی جهادگر بودید. در افغانستان جنگید و مدتی را نیز در زندان های آمریکایی ها سپری کردید چون گروه «مبارزان اسلامی لیبی» را شکل داده بودید. شما در جریان سقوط طرابلس در انقلاب سال ۲۰۱۱ نقش موثری داشتید و حالامی گوید یک سیاستمدار و مسلمانی میانه رو و خواستار گفتگو و مخالف تروریسم هستید. راز این تغییر و تحول جدی چیست؟

عبدالحکیم بالحاج: باید به گذشته بازگشت و دید چه رخ داد. ما در آن زمان در حال جنگ با یک نظام خودکامه بودیم. با توجه به شرایط زمانی و وضعیت آن دوره، ما چاره جز جنگ مسلحانه با رژیم قذافی نداشتیم. مجبور بودیم از سلاح استفاده کنیم برای اینکه جان مردم لیبی را نجات دهیم. و این وظیفه ای بود که بر شانه های مبارزان اسلامی لیبی نهاده شد. اما یادآور می شوم و تایید و تاکید می کنم که با سقوط رژیم قذافی، گروه مبارزان اسلامی لیبی نیز منحل شد.

یورونیوز: شما مدعی هستید که نیروهای امنیتی بریتانیا شما را شکنجه کرده اند و از دولت بریتانیا هم به این خاطر شکایت کرده اید. آیا پرونده این شکایت همچنان در جریان است؟

عبدالحکیم بالحاج: بله، نیروهای امنیتی لیبی من را در زندان های لیبی شکنجه کردند و بریتانیایی ها کمک شان می کردند. مدارکی هم دال بر این ادعا وجود دارد که ما در جریان سقوط دفتر مرکزی سازمان اطلاعات در طرابلس بدست آوردیم. مدارک نقش نیروهای امنیتی بریتانیا، ماموران ام آی سیکس را ثابت می کند. آنها اشخاصی هستند که من را تحویل ماموران رژیم قذافی دادند. رژیمی که حقوق بشر را رعایت نمی کرد. مدارکی در اختیار داریم که به امضای ماموران بریتانیایی رسیده است. من فقط از دولت بریتانیا می خواهم که عذرخواهی کند و ماجرا خاتمه یابد.