خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

دلایل مهاجرت مجارها از کشورشان چیست؟

نظرها
euronews_icons_loading
دلایل مهاجرت مجارها از کشورشان چیست؟
اندازه متن Aa Aa

مجارستان در سال ۲۰۰۴ میلادی به اتحادیه اروپا پیوست و موج مهاجرت از کشور ۵ سال بعد از آن شروع شد. طی پنج الی شش سال گذشته، حدود ۴۰۰هزار نفر کشور را ترک کردند. پس از بوداپست پایتخت، لندن دومین شهری است که بیشترین تعداد مجار را در خود جای داده است.

با وجود تشریفات اداری دست و پا گیر، درآمد پایین و مالیات بالایی که مردم در مجارستان می پردازند، سرو سامان دادن به زندگی دشوار است. کسانی که از مجارستان به لندن می آیند بدنبال فرصتهای تجاری هستند و می خواهند کسب و کاری به راه بیاندازند.

مهاجران مجار در لندن، برنامه های فرهنگی و کنسرتهای موسیقی به زبان مجاری نیز برگزار می کنند. یک نوازنده مجار موسیقی راک می گوید: «میلیونها گروه موسیقی در لندن هست که آهنگهایی به زبان انگلیسی اجرا می کنند. در نتیجه برای ما که آهنگهایمان به این زبان نیست، بازار ویژه ای وجود دارد و ما در این رقابت تنهاییم. ۱۰۰ هزار، ۲۰۰ هزار از هموطنان من اینجا زندگی می کنند و ما تنها گروه موسیقی هستیم که برای آنها ترانه هایی به زبان مجاری اجرا می کنیم.»

پیتر پترویچ مهاجر مجار ساکن لندن در تجمعهای اعتراضی گروه موسوم به “ مقاومت خلاقانه” در لندن شرکت می کند و به این ترتیب در خارج از کشورش هم مخالف خود را با سیاستهای دولت مجارستان اعلام می کند. او می گوید که برایش مهم است که در کشورش وضعیت چگونه است، چون ممکن است روزی به وطنش بازگردد.

از نظر پیتر روند تغییرات در مجارستان دهه ها بطول خواهد انجامید. وی می گوید: «مهم نیست دولتی که الان بر سر کار است، سوسیالیست است یا اینکه دزدی می کند و فعالیتهای اقتصادی اش شفاف نیست. قدرتی که بر سرکار است، منعکس کننده خود جامعه و خود مردم است. در نتیجه جامعه باید تغییر کند.»

مهاجران مجار ساکن لندن نگران کشورشان هستند، اما آنها که مانده اند، با پدیده مهاجرت روزافزون هموطنانشان از مجارستان روبرو هستند. پدیده مهاجرت بخشی از گفتگوهای روزمره مردم در مجارستان شده است. در روزنامه ها، وسایل نقلیه عمومی و در جمع دوستان همه در اینباره صحبت می کنند.

نمایشنامه “ ایلابِرِک” به کارگردانی “گابور ماته” داستان یک پزشک، نقاش، و روسپی است که قصد مهاجرت از کشور را دارند. کارگردان می گوید: «به نظرم این موج عظیم مهاجرت از کشور، پدیده دردناکی است. هرجا که می رفتم به شکلی این مسئله بخشی از مکالمات افراد بود.»

از نظر گابور ماته، قدرت گرفتن احزاب افراطی، مثل حزب ملی گرای “جوبیک” در پارلمان مجارستان، یکی از دلایل مهاجرت است. سال گذشته احزاب افراطی ۲۰ درصدکرسی های پارلمان مجارستان را از آن خود کردند. وی می افزاید :«جمع زیادی از مردم مایل نیستند در کشوری زندگی کنند که در آن احزاب افراطی قدرت زیادی دارند. همانطور که در حال حاضر در پارلمان مجارستان رخ داده است.»

در حالی که عده ای بحران اقتصادی را علت افزایش مهاجرت مجارها از کشور می دانند، زولتان کاپوشی، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد و تاریخ اجتماعی نظری متفاوت دارد. او می گوید که مجارها خیلی اهل این نیستند که جابجا بشوند و حتی شهرشان را هم برای کار عوض نمی کنند. بیست سال پیش، ۱۲ درصد جوانان ۱۴ تا ۲۰ سال قصد رفتن به خارج را داشتند، این میزان امروز ۳۲ درصد است. از نظر این استاد دانشگاه مسائل اقتصادی، تنها دلیل مهاجرت نیست. وی درباره دلایل مهاجرت می گوید: «فرار کردن از یک شرایط ناامید کننده همیشگی فرصت بزرگی است، اینکه به جایی بروید که با شما در شأن شما رفتار شود و از حقوق و آزادی برخوردار باشید. برای پیدا کردن شغل در خارج از مجارستان، براساس ملیت شما، درباره شما قضاوت نمی شود، بلکه توانایی های شما را می سنجند. در مجارستان اینطور نیست.»

اتریش و آلمان هم مهاجران مجار زیادی را در خود جای داده است که برای کار به این کشورها آمده اند. وین با بوداپست تنها ۳ ساعت فاصله دارد. مهاجران مجار در پایتخت اتریش زبان آلمانی می آموزند. خیلی از آنها مثل دوروتیا، پیش از آمدن به اینجا حتی یک کلمه هم آلمانی بلد نبودند. خانواده دوروتیا برای ادغام در جامعه وین مشکلی نداشته اند، زیرا بسیاری از هموطنانشان در اینجا زندگی می کنند.

مهاجران مجار در غربت برای زنده کردن فرهنگ خود و انتقال آن به فرزندانشان دور هم جمع می شوند. آنها کشور خود را ترک کرده اند، اما مجارستان همیشه در قلب آنهاست.

بیشتر کسانی که مجارستان را ترک می کنند جوانانی هستند که مدرک دانشگاهی دارند. این روند مهاجرت در حوزه های شغلی مختلف صدمات زیادی به اقتصاد کشور خواهد زد.