محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

الکلی های گمنام افغانستان، انسان هایی که دوبار متولد می شوند

Access to the comments نظرها
نگارش از مریم شاهی
الکلی های گمنام افغانستان، انسان هایی که دوبار متولد می شوند

انجمن الکلی های گمنام در افغانستان، نامی است برای معتادان گمنامی که در کنار مواد مخدر، الکل مصرف کرده اند و از یکسال قبل به این سو، برای ترک اعتیاد و تداوم پاک ماندن از مواد مخدر تلاش کرده اند. انجمن الکلی های گمنام یک نام تاریخی است که اولین بار، در سال ۱۹۳۵ در آمریکا انجمنی به این نام تشکیل شد.

وقتی انجمن را تشکیل دادند. تعدادشان به انگشتان دست هم نمی رسید ولی بعد یکسال، تعداد معتادان پاک شده به چهل عضو می رسید. هیچ کسی خود را موسس و صاحب انجمن الکلی های گمنام نمی داند. توجه به خداوند و تصمیم بر ترک مواد مخدر، نقش محوری را در انجمن دارد.

افزایش روزافزون گرایش به مصرف مواد مخدر از جمله چالشهای اجتماعی در افغانستان است. اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده آمریکا، آخرین بررسی وضعیت اعتیاد در افغانستان را انجام داده است. براساس این بررسی که در سال گذشته منتشر شد، سه میلیون نفر در افغانستان معتاد هستند که نسبت به دوره مشابه سالهای قبل، چند برابر افزایش را نشان می دهد.

گمنامی، مهمترین شناسه حضور
در گوشه ای از شهر کابل، انجمن الکلی های گمنام برای محمد جشن تولد گرفته اند. محمد ۳۵ ساله است اما روی کیک تولدش، هفت شمع گذاشته اند. از روز تولد دوباره او، هفت سال و نه روز گذشته است. پاک شدن برای تمامی اعضای این انجمن، یک تولد دوباره است. محمد در روز تولدش از تجربه اعتیادش حرف میزند و اشک می ریزد. هیچ عضوی از انجمن الکلی های گمنام، تخلص/ نام فامیلی محمد و موقعیت اجتماعیش را نمی دانند و برایشان مهم نیست. مهم تجربه های اوست که به زبانش می آید و بقیه معتادان پاک شده از تجربه های او آنچه می خواهند، می آموزند. در پایان جلسه، اعضا هر مبلغی را که در توان دارند برای مصارف انجمن می دهند.

رسول یکی از اعضای انجمن الکلی های گمنام به یورونیوز می گوید: «ما هیچ معتادی را نصیحت و تشویق به پاک شدن نمی کنیم. فقط تجربه هایمان از دوره پاک شدن را به معتادان دیگر منتقل می کنیم و گاهی جلساتمان را در شفاخانه ترک اعتیاد جنگلک برگزار می کنیم تا معتادانی که تصمیم به ترک مواد مخدر گرفته اند از تجربه های ما استفاده کنند و تجربه های خود را برای ما بگویند. تمام اعضا با شرایط مختلف اقتصادی و اجتماعی در انجمن فعالیت می کنند، چون مهمترین ویژگی حضور اعضا، گمنامی است.»

الکلی های گمنام (AA ) ALCOHOLICSANONYMOUS در سایت رسمی اش، به عنوان یک سازمان غیررسمی بین المللی معرفی می شود که در ۱۸۰ کشور جهان عضو دارد و هدف اصلی خود را “هشیاری” و کمک به دیگر الکلی ها برای ترک الکل می داند. براساس اصول بین المللی، انجمن الکلی های گمنام با کمک مالی اعضای خود (معتادانی که مواد مخدر را ترک کرده اند) فعالیت می کند و به هیچ نهادی وابسته نیست.

2601-Anonymous-Addicts3

مهاجرت، فقر و انزوا
صدای شانه هایی که به دار قالی کوبیده می شود انگار پتکی است که بر سر محمد حکیم کوبیده می شود. این صدا، یاداور گرسنگی، حسرت های زندگی و نبود پدر برای اوست. مادرش برای امرار معاش زندگی قالی می بافت. محمد حکیم هنوز کودک بود که داشتن یک دوچرخه برایش یک حسرت بود حسرتی که حتی در بزرگسالی هم با خریدن انواع موتر سیلکت نتوانست جبرانش کند. صنف ۹ مکتب/ مدرسه، بود که با کشیدن اولین سیگار، احساس بزرگی کرد. او فکر نمی کرد سیگار مقدمه اعتیاد، ترک تحصیل، ریختن آبرو، برباد رفتن جوانی و آرزوهای مادرش است. روزی که فهمید باید برای امروز زندگی کند، اعتیاد را ترک کرد. در دوره های آموزش فنی و حرفه ای، دوره های برق و الکترونیک را گذراند و حال به عنوان متخصص در امور برق کار می کند. او در جلسات انجمن به همراه معتادان پاک شده، به زندگی کردن نه برای گذشته و اینده و فقط برای امروز را تمرین می کند.

عبدالستار به کابل آمده تا در جشن یکسالگی انجمن الکلی های گمنام شرکت کند. او به یورونیوز می گوید: «سی و چهار سال در ایران زندگی کردم. مهاجر بودم، یک شرکت تولیدی کفش داشتم و دویست کارگر زیردستم کار می کردند اما احساس می کردم یک انسان ضعیفم، قدرتی ندارم و منزوی هستم. وقتی اولین سیگار را کشیدم احساس کردم قدم بلندتر شد. بعد چرس، تریاک و اخرین بار شیشه را تجربه کردم. کارگرانم را از دست دادم چون از انجام کوچکترین کارها ناتوان شدم. وقتی در جلسات انجمن معتادهای گمنام شرکت کردم، از بین هشتاد مصرف کننده، من تنها معتادی بودم که پیام انجمن را در زندگیم عملی کردم. اعتیاد را ترک کردم و حال ۵ سال و ۱۱ ماه است که دیگر مواد مخدر مصرف نمی کنم. صاحب یک شرکت تولیدی در شهر هرات هستم و تلاش می کنم که انجمن الکلی های گمنام را در این شهر تشکیل دهم.»

برات از رشته مهندسی برق فارغ التحصیل شده است اما احساس کمبود های شخصیتی، انزوا و بیکاری باعث شد که پس از اتمام تحصیلاتش به مصرف مواد مخدر گرایش پیدا کند. او ده سال، انواع مواد مخدر را مصرف کرد. بارها خودکشی کرد و یک روز ناامید از ترک مواد مخدر در انجمن معتادان گمنام ایران شرکت کرد و دیگر به سمت مواد مخدر برنگشت. ۹ سال از ان روزها گذشته و او به افغانستان بازگشته است. یکی از آرزوهای برات این بود که انجمن الکلی های گمنام در افغانستان شکل بگیرد تا او بتواند راهی برای تداوم دوری خود از اعتیاد جستجو کند و هم انگیزه دهنده برای ترک مواد مخدر به معتادان دیگر شود.

برات در افغانستان مطابق رشته تحصیلیش، شغلی نیافته و در یک کارخانه شیرینی پزی مشغول به کار است.

جای خالی زنان
باید معتادی تصمیم به پاک شدن بگیرد و در انجمن الکلی های گمنام عضو شود تا تجربه های او، حرفهای جدیدی برای محمد، برات و عبدالستار داشته باشد. هر چند آمارهای غیررسمی از افزایش تعداد زنان معتاد در افغانستان خبر میدهد اما انجمن الکلی های گمنام هیچ عضو زن ندارد. این انجمن، پس از انجمن معتادان گمنام، دومین انجمنی است که توسط معتادانی که اعتیاد را ترک کرده اند، در کابل تشکیل شده است.

2601-Anonymous-Addicts4