خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

بحران مهاجرت به اروپا در آینه رسانه ها

نظرها
بحران مهاجرت به اروپا در آینه رسانه ها
اندازه متن Aa Aa

حدود دو هزار مهاجر روزانه به جزایر یونان وارد می شوند. اتحادیه اروپا در نظر دارد تا برای ثبت هویت و مصاحبه با این پناهجویان مراکزی متعددی را برپا کند تا سرآغازی برای ادامه مراحل رسیدگی به وضعیت آنان باشد. دولت یونان برای سرعت بخشیدن به روند ساماندهی به شرایط این مهاجران تازه وارد بیش از هر زمان دیگر تحت فشار است.

شبکه سوم تلویزیون فرانسه به تازگی در گزارشی به این موضوع پرداخته است. اردوگاه موقت موریا در جزیره لسبوس یکی از گذرگاه های اصلی پناهجویانی است که به قصد مهاجرت به کشورهای عضو اتحادیه اروپا به وارد می شوند. سال گذشته ۸۰۰ هزار تن خود را از مسیر دریا به این جزیره رساندند. امروز چند صدتن از آنان در اردوگاه موریا اقامت دارند که شماری از آنان افغان هستند.

یکی از آنان زن جوانی است که به اتفاق همسر و دختر شش ساله اش خود را از مسیر ترکیه به یونان رسانده، درباره این سفرغیرقانونی می گوید: «خطرناک و سرد بود.» او توانسته برای یکماه اجازه اقامت بگیرد و با این مجوز قادر است تا جزیره لسبوس را ترک کرده و با خانواده اش درخواست پناهندگی دهد. او می افزاید: «من نمی خواهم به کشورم بازگردم. زندگی در آنجا بسیار رنج آور است.»

اگرچه قرار بر تاسیس مراکز متعدد رسیدگی به وضعیت پناهجویان در یونان است ولی در حال حاضر تنها مرکز در جزیره لسبوس برپا شده است. برنارد کزنو، وزیر کشور فرانسه که از این اردوگاه بازدید کرده در پاسخ به این پرسش که چه چیزی نیاز دارید تا امکانات را در این مرکز افرایش دهید گفت: «به نظرم ما به خدمات الکترونیکی ویژه و دستگاه هایی برای ثبت اثر انگشت نیاز داریم.»

بسیاری از پناهجویانی که خود را به این جزیره رسانده اند هنوز هویتشان در سیستم اطلاعاتی اروپا ثبت نشده است. وزیر کشور فرانسه در این بازدید گفت: «ما خواست انجام کار را در اینجا شاهد هستیم. اگرچه هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن است ولی ما با هم و با مسوولیت پذیری انجامشان می دهیم.»

اکنون تمام اروپا با مساله موج پناهجویان رو به رو است و این موضوع در جلسه ۱۸ و ۱۹ فوریه شورای اروپا به بحث گذاشته می شود.

اتریش سقف پذیرش پناهجو تعیین می کند

دولت اتریش به اتخاذ و اعمال سیاست های سخت گیرانه در خصوص مهاجران غیرقانونی ادامه می دهد. این موضوع گزارشی است که تلویزیون ایتالیایی زبان آر اس آی سوئیس به آن پرداخت. اتریش در نظر دارد که برای ورود پناهجویان به این کشور سقف روزانه تعیین کند. بر این اساس بسیاری از مناطق اتریش سهمیه بندی می شود.

همزمان عده ای داوطلب در فورآرلبرگ مشغول به ساختن تختخواب و کابینت برای خانه های پناهجویان شده اند چراکه با افزایش شمار پناهجویان در اتریش نیاز به این نوع خدمات بیشتر حس می شود.

والتر شمولی، معاون مدیر کاریتاس که سازمانی خیریه وابسته به کلیسای کاتولیک است می گوید: «نمی توانیم انکار کنیم که ظرفیت پذیرش محدود است ولی من نمی توانم تحمیل سقف برای شمار پناهجویان را بپذیرم. آنان باید اسکان یابند و راه حلی برایشان یافته شود. در سال گذشته، ما هزار پناهجو داشته ایم. ما فکر می کردیم که هرگز بیشتر از ۵۰۰ تن را نمی توانیم پذیرا باشم. سرانجام ۳ هزار و ۶۰۰ تن به اینجا آمدند.»

دولت اتریش در حال نهایی کردن سقف پذیرش پناهجویان است. اریک شوارتزلر، مدیر اداره امنیت و محیط زیست ورارلبرگ می گوید: «تعداد پناهجویان در سال ۲۰۱۵دیگر قابل دفاع نیست. مهم است که این موضوع تصریح شود چراکه ما در برابر مردم خود مسوول هستیم. این تنها پیغامی به اروپا است. علاوه بر این، این کار منصفانه است زیرا ما می خواهیم استانداردهای خود را حفظ کنیم. ما قصد نداریم که برای پناهجویان چادر و کانتینر برپا کنیم.»

مرحله پس از پذیرش پناهجویان، اجرای تدابیری برای ادغام آنان در جامعه است. مهاجرانی که در سالجاری میلادی پناه داده شده اند، تعهد کرده اند که قوانین را رعایت کرده، زنان را آزار ندهند و کودکانشان را به مدرسه بفرستند.

مدیر اداره امنیت و محیط زیست ورارلبرگ در این خصوص می افزاید: «اگر کسی پناهندگی بگیرد و از شانس ماندن در اتریش برخوردار شود، باید موارد مشخصی را در نظر داشته باشد. او مجبور است که زبان یاد بگیرد، ارزش ها و آگاهی لازم را برای جذب شدن در بازار کار باید بداند. آنانی که به این موارد اجباری و قوانین اعتنا نکنند باید بدانند که در اینجا آینده ای نخواهند داشت.»

از سوی دیگر معاون مدیر کاریتاس درباره این تعهد می گوید: «امضای یک قرارداد چیزی نیست جز یک تهدید آشکار. استفاده ای جز آن ندارد که گفته شود، اگر تو این کار را نکنی با دردسر مواجه می شوی. تجربه به ما نشان داده که آنها می خواهند در جامعه میزبان ادغام شوند.»

به نظر می آید که ادغام در جامعه میزبان، چیزی بیش از امضای یک کاغذ را می طلبد. این امر برپایه خواست ساختن آینده یک جامعه در کنارهم و فارغ از محل تولد امکان پذیر می نماید.

بلژیک و هراس از کاله ای دیگر

شمار قابل توجه ورود مهاجران به بلژیک سبب شده تا احتمال تبدیل جنگل ها به اقامتگاه هایی غیرقانونی، نظیر آنچه در شهر بندری کاله واقع در شمال فرانسه دیده می شود، به هراس تازه ای در این کشور بدل شود. به گزارش شبکه دوم تلویزیون فرانسه سخنان فرماندار شهر بندری زیبروگ بلژیک جنجال آفرین شده است.

کارل دکلووه، از شهروندان خواسته است تا به این مهاجران غذا ندهند. او که نماینده دولت و عضو پیشین حزب دموکرات مسیحی است گفته که «غذا دادن به مهاجران سبب، ورود و افزایش شمار پناهجویان در این شهر می شود.»

در هفته های اخیر دیده شده که بسیاری از مهاجران در کاله که در انتظار فرصتی برای رساندن خود به بریتانیا هستند، تصمیم به اقامت در این شهر بندری بلژیک گرفته اند. با این حال این گفته فرماندار زیبروگ برای بسیاری از شهروندان بلژیک قابل قبول نیست.

یکی از مخالفان می گوید: «من می خواهم که او بیاید و رو در روی مردمی که گشته اند این حرف را بزند. او جرات بیان چنین حرفی را نخواهد داشت.» دیگری می گوید: «خودتان را به جاری مردم گرسنه ای بگذارید که در انتظار رفتن به انگلستان هستند. خوشنود می شوید اگر تنها کمی غذا به شما داده شود. این مردم هیچ چیز ندارند؛ هیچ چیز.»

در کنار این افراد، شهروندانی هم هستند که احساس نگرانی می کنند. یکی از آنان می گوید: «من نژادپرست نیستم اما این اتفاق فراتر از تحمل است.» دیگری تائید می کند که نگران تبدیل این شهر به وضعیت کاله است.

پس از آنکه از یک ماه پیش از این، وزارت کشور بلژیک استفاده از چادرهای موقت اقامتی را در این شهر ممنوع اعلام کرد، مهاجران شب ها را به جای مناطق جنگلی در نزدیکی کامیون ها و قایق ها سپری می کنند.

سرخوردگی از آلمان و بازگشت به زادگاه

تابستان سال ۲۰۱۵ میلادی هزاران مهاجر اهل خاورمیانه به آلمان وارد شده و پس از سفری طاقت فرسا سرانجام با استقبال دولت این کشور اروپایی رو به رو شدند. با این همه زمان زیادی نگذشت که روند طولانی اداری و رویارویی با فقر صدها تن از آنان را به فکر بازگشت به زادگاهشان انداخت.

شبکه سوم تلویزیون رآی ایتالیا گزارش داد که بسیاری از مهاجران عراقی روزانه در صفوف دریافت مجوز برای بازگشت به کشورشان در انتظار می ایستند. سفری یک طرفه و احتمالا بی بازگشت از سرزمینی که اسباب آسایش آنان را فراهم نکرد.

یکی از این پناهجویان عراقی درباره وضعیت خود می گوید: «من به بغداد بازمی گردم. من شش ماه را در اردوگاهی که پیش تر فرودگاه تمپلهوف بوده سپری کردم. ۲ هزار و ۵۰۰ تن آنجا زندگی می کنند. همسر و پسرم دیگر طاقت ماندن در آنجا را ندارند.» پناهجوی عراقی دیگری که تنها پس از یکماه اقامت در آلمان، تصمیم به بازگشت گرفته است، می گوید: «در عراق شنیده بودیم که مسوولان در اینجا بلافاصله برایمان مسکن و شغل پیدا می کنند. این درست نیست و من ترجیح می دهم به کردستان عراق بازگردم.»

فرودگاه برلین اکنون صحنه تقابل توقع از جامعه میزبان و واقعیت امروز اروپا است. سازمان هایی که پیش تر در رسیدگی به وضعیت پناهجویان و آوارگان موثر بودند نیز با پیدایی موج تازه مهاجران، ناتوان به نظر می رسند. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان که ماه سپتامبر از برآمدن از پس از این رویداد سخن گفته بود حالا می گوید که انتظار دارد به محض حل و فصل بحران سوریه، پناهجویان و جنگ زدگان به خانه هایشان بازگردند. این در حالی است که از ابتدای سالجاری میلادی، پروازهای شرکت خطوط هوایی عراق از برلین به اربیل تقریبا بدون صندلی خالی صورت گرفته است.

در این میان البته شماری از پناهجویان نیز پنجه در پنجه شرایط دشوار مهاجرت انداخته اند و در تلاش برای جذب به جامعه آلمان هستند. عماد یکی از آنان است که می گوید: «حتی اگر مجبور باشیم که بیش از تصورمان، در انتظار بمانیم بازهم زندگی اینجا از عراق بهتر است. من زبان آلمانی یاد می گیرم و کار پیدا می کنم.»

مدیر یک آژانس مسافرتی که تنها چند صدمتر تا مرکز صدور مجوز برای بازگشت پناهجویان واقع شده است، مشکل اصلی این افراد را تصور قبلی آنان از آلمان می داند و می گوید: «آنچه آنها توقع داشته اند با واقعیت متفاوت است. فکر می کنم که خانواده من در دهه هشتاد میلادی، طی ۱۲ ماه اقامت گرفت. من به آنها توصیه می کنم که صبور باشند. غم انگیز است که ببینی آنان پس از تحمل مخاطرات بسیار در سفرشان، اکنون به خانه هایشان بازمی گردند. »