خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

اصلاحات مورد نظر بریتانیا برای ماندن در اتحادیه اروپا

Access to the comments نظرها
اصلاحات مورد نظر بریتانیا برای ماندن در اتحادیه اروپا
اندازه متن Aa Aa

در این برنامه سخن شما هلن از بروکسل پرسیده است: «دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا قصد دارد تا پایان سال ۲۰۱۷ رفراندومی برای ادامه عضویت کشورش در اتحادیه اروپا برگزار کند. وی امیدوار است تا آن زمان اصلاحاتی در اتحادیه اروپا انجام شود تا به این ترتیب خطر خروج بریتانیا از اتحادیه کمتر شود. دیوید کامرون دقیقا خواستار چه تغییراتی است؟»

ان ماری موتار، استاد بخش روابط بین الملل دانشگاه پل ولری مون پلیه در فرانسه و متخصص بریتانیای معاصر در پاسخ به این پرسش می گوید: «دولت بریتانیا در ماه نوامبر گذشته خواستار چهار تغییر عمده در شورای اروپا شده است.»

این چهار تغییر، چهار حوزه اساسی ساختار اتحادیه اروپا را در بر می گیرد: آزادی جابه جایی شهروندان اتحادیه اروپا، واحد پولی یورو، بازار واحد و حاکمیت ملی.

خانم موتار درباره چهار مورد اصلاحات مورد نظر بریتانیا می گوید: «اولین خواست دیوید کامرون به آزادی جابه جایی شهروندان اتحادیه اروپا در کشورهای عضو مربوط می شود. کامرون می خواهد اروپایی هایی که ساکن بریتانیا می شوند قبل از دریافت هرنوع کمک یا هزینه اجتماعی برای مسکن یا خانواده، دست کم چهارسال در خاک بریتانیا زندگی کرده باشند. نکته بعدی به یورو مربوط می شود. آقای کامرون می خواهد که یورو واحد پولی مشترک کل اتحادیه اروپا نباشد. در این صورت چون اتحادیه اروپا بیش از یک واحد پولی خواهد داشت تصمیماتی که اعضای منطقه پولی یورو می گیرند برای اعضای اتحادیه اروپا که عضو منطقه پولی یورو نیستند، الزام آور نخواهد بود. به این ترتیب قدرت بازارهای مالی لندن حفظ خواهد شد.»

وی می افزاید: «نکته سوم درباره بازار واحد است. در واقع برای افزایش توان رقابت در اروپا، نخست وزیر بریتانیا از یک طرف می خواهد گردش و انتقال سرمایه در اروپا تسهیل شود، و از طرف دیگر می گوید که باید از میزان بوروکراسی و مقررات دست و پا گیر برای شرکتهای تجاری نیز کاسته شود. چهارمین خواست به حاکمیت ملی مربوط می شود. دیوید کامرون برای پرهیز از یکپارچگی سیاسی بیشتر، خواستار حذف بندی در پیمان های بنیادین اتحادیه اروپا شده است که از “اتحاد هر چه بیشترمردم اروپا” سخن می گوید. به این ترتیب او می خواهد که قدرت پارلمانهای ملی در کنترل سیاستها و حق آنها در وتوی این سیاست ها بیشتر شود.»