خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

پنجاهمین سالگرد انقلاب فرهنگی چین در سکوت مقامهای رسمی برگزار شد

Access to the comments نظرها
euronews_icons_loading
پنجاهمین سالگرد انقلاب فرهنگی چین در سکوت مقامهای رسمی برگزار شد
اندازه متن Aa Aa

پنجاهمین سالگرد انقلاب فرهنگی چین بدون جشن رسمی از سوی مقامهای دولتی این کشور برگزار شد. ده سال انقلاب فرهنگی در دوران مائو تسه تونگ در برگیرنده بخشی از تاریخ دردناک کشور در نظر گرفته می شود. مائو می خواست بوسیله انقلاب فرهنگی حزب کمونیست را پاکسازی کند و هواداران سرمایه داری را از درون حزب بیرون براند.

اندکی پس از مرگ مائو، در پایان دهه هفتاد، حزب با برگزاری دادگاه «گروه چهار نفره» رسما دستان خود را از خون قربانیان شست و مسئولیت را بر گردن چهار تن از عوامل انقلاب فرهنگی انداخت. بدین سان حزب تلاش کرد تصویر مائو را نیز منزه نگاه دارد.

از آغاز انقلاب فرهنگی، کتاب کوچک قرمز رنگی که در برگیرنده جمله های قصار مائو بود تبدیل به کتاب مقدس جوانان شد. این کتاب در واقع یک ابزار تبلیغاتی بشمار می آمد. دهها میلیون جوان که به حزب پیوسته بودند دست به کشتار افرادی زدند که از دیدگاه ایدئولوژی حاکم ناشایست به نظر می رسیدند. در این میان بستگان این افراد نیز در امان نبودند. حدود ۳۶ میلیون نفر شکنجه و بنا به آمارهای مختلف بین ۷۵۰ هزار تا ۴ میلیون نفر کشته شدند.

این جوانان متعصب بین ۱۴ تا ۳۰ سال سن داشتند و اعضای گاردهای سرخ چین را شکل می دادند. تسائو شونلی یکی از این جوانان بود. وی در آغاز انقلاب ۱۳ ساله بود. او همچنان نگاه نوستالژیک خود را به دوران مائو حفظ کرده و منتقد اصلاحات دهه های اخیر است.

وی درباره دوران پس از انقلاب فرهنگی می گوید: «با گذشت سی سال از اصلاحات متوجه می شویم که اساسا اشتباه بوده است. اصلاحات برای کشور و زندگی ما سودمند نبوده اند. اصلاحات باعث پیشرفت اقتصادی و صنعتی نشدند.»

برای این طرفداران قدیمی مائو، ایدئولوژی انقلاب فرهنگی همواره درست و کارآمد بوده است.

زانگ لیفان نویسنده و تاریخدان چینی می گوید: «دلتنگان انقلاب فرهنگی اغلب پیر هستند. در حقیقت آنها کمی نادانند. یک ضرب المثل چینی می گوید: “شما به کسی که گولتان زده است هنوز اعتماد می کنید.” این وضعیت پایدار است، زیرا جامعه بسیار بی ثبات است. توزیع ناعادلانه ثروت، مردم را غمگین می سازد و آنها آرزوی دوران مائو را می کنند.»

در جنوب چین، موزه ای هست که علی رغم تابوهای اجتماعی به وقایع دهه خونبار انقلاب فرهنگی می پردازد. بیشتر جوانانی که برای بازدید به این مکان می آیند به دشواری می توانند چنین دورانی را در تاریخ کشورشان باور کنند.

یک پسر جوان چینی در این باره می گوید: «جنبشهای اشتباه این چنینی دیگر رخ نخواهد داد. اعتقاد دارم حزب، کشور و رهبری ما چنین سیاستهای غلطی را دیگر در پیش نمی گیرند.»

حزب حاکم چین ترجیح می دهد وقایع گذشته را یادآوری نکند. محکوم کردن مائو، وجاهت قانونی حزب را خدشه دار می کند. از سوی دیگر بسیاری از شکل گرفتن تصویری آرمانگرایانه از شی جین پینگ، رییس جمهوری خلق چین در میان مردم این کشور انتقاد می کنند.