خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

گفتگوی یورونیوز با امام جمعه و نماینده سیستان و بلوچستان درباره آزادی صیادان ایرانی

نظرها
گفتگوی یورونیوز با امام جمعه و نماینده سیستان و بلوچستان درباره آزادی صیادان ایرانی
اندازه متن Aa Aa

بیش از ۶۰۰ روز از اسارت ملوانان و صیادان ایرانی توسط دزدان دریایی سومالی می گذرد. وزارت خارجه ایران می گوید که به دلیل قطع روابط دو کشور «هیچ سفارتخانه، ‌سرکنسول و حتی حافظ منافعی در این کشور نیست که بخواهد امور مربوط به گروگان‌های ایرانی را پیگیری کند.» مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان و از شخصیت های معتبر و پرنفوذ اهل سنت در ایران اما در گفتگو با یورونیوز می‌گوید که بهترین کانال برای پیگیری وضعیت صیادان ایرانی و آزادی آن‌ها کمک گرفتن از کشور عمان است. محمدنعیم امینی فرد، عضو مجمع نمایندگان استان سیستان و بلوچستان و عضو فراکسیون اهل سنت مجلس شورای اسلامی هم در گفتگو با یورونیوز با انتقاد از بی توجهی و عدم مسئولیت پذیری در قبال شهروندان ایرانی که اسیر دزدان دریایی سومالی هستند می‌گوید که در همین رابطه باید از ظرفیت سازمان ملل متحد استفاده کرد. او خبر می دهد که در مجلس از مسئولان وزارت خارجه ایران در این زمینه سئوال خواهد کرد.

۲۱ صیاد و ملوان ایرانی که از بهمن ماه ۱۳۹۳ برای صید ماهی راهی آب های آزاد شده بودند فروردین ماه ۱۳۹۴ اسیر دزدان دریایی کشور سومالی شدند. براساس گزارشی که کمپین «تا آزادی صیادان ایرانی» منتشر کرده، ۸ نفر از آنها در وضعیت نامناسب بهداشتی و خوراکی فوت کرده‌اند. ۴ نفر از آنها به کمک دولت سومالی موفق به فرار شدند و ۱ نفر دیگر به تنهایی از دست دزدان دریایی گریخت و پس از چندین روز پیاده‌روی با رساندن خود به موگادیشو، پایتخت سومالی به ایران انتقال داده شد. ۸ صیاد ایرانی اما همچنان اسیر دزدان دریایی سومالی هستند. دزدانی که در دو گروه ۴ نفره این صیادان را در اختیار دارند و در ازای آزادی آنها از خانواده های شان یک گروه ۱۵۰ هزار دلار و گروه دیگر ۳۰ هزار دلار طلب کرده اند.

کشور سومالی دی ماه ۱۳۹۴ یعنی ۱۰ ماه بعد از اسارت صیادان و ملوانان ایرانی روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کرد. قطع رابطه دو کشور بعد از اعدام شیخ باقر نمر و حمله گروه‌های تندرو در ایران به سفارت و کنسولگری کشور عربستان در تهران و مشهد صورت گرفت. در این ۱۰ ماه پیگیری خاصی از سوی مسئولان ایرانی برای آزادی اسرا صورت نگرفته بود حالا بعد از گذشت دو سال، حسن قشقاوی، معاون امور کنسولی وزارت امور خارجه ایران اعلام کرده است که «امکان حضور فیزیکی در سومالی برای پیگیری امور مربوط به صیادان ایرانی وجود ندارد. ما هیچ سفارتخانه، ‌سرکنسول و حتی حافظ منافعی در این کشور نداریم که بخواهد امور مربوط به گروگان‌های ایرانی را پیگیری کند، وزارت خارجه ایران با این وجود از هر اقدامی که از دستش بربیاید، جهت آزادی گروگان‌های ایرانی در سومالی کوتاهی نخواهد کرد.»


باید از سازمان ملل کمک گرفت

محمدنعیم امینی فرد، نماینده ایرانشهر و سرباز استان سیستان و بلوچستان در مجلس شورای اسلامی و عضو مجمع نمایندگان این استان در گفتگو با یورونیوز در پاسخ به این سئوال که مجمع نمایندگانی که این صیادان و ملوانان اسیر از این استان هستند چه کرده است؟ با انتقاد از عملکرد مسئولان در این زمینه می گوید: «اخیرا یک کمپینی راه افتاده از فعالان رسانه ای که این موضوع را یک مقداری بیشتر در سطح افکار عمومی برجسته کرده. من فکر می‌کنم با توجه به گذشت صدها روز، فکر کنم بیش از ۵۸۰ روز گذشته، متاسفانه حساسیتی که لازم بوده چه در سطح افکار عمومی، چه نمایندگان مجلس و حتی مقامات دولتی – که در ارتباط با امنیت و حفظ شئونات اتباع ایرانی مسئولیت دارند- حساسیت در آن سطحی که لازم بوده اعمال نشده[است]. اگرچه مجمع نمایندگان اقداماتی انجام داده؛ نامه‌هایی خطاب به وزیر امور خارجه و معاونت حقوقی ریاست جمهوری تنظیم کرده و تذکرات شفاهی و مذاکرات شفاهی هم با آقای ظریف انجام شده اما عملا تا قبل از این که این کمپین یکی دوهفته اخیر راه افتاده اقدام قابل توجهی انجام نشده[است].»

آقای امینی فرد با اشاره به قطع روابط دو کشور ایران و سومالی می‌گوید: «عملا با توجه به قطع روابط دیپلماتیک بین ایران و سومالی و با توجه به اینکه آنجا – سومالی- دولت مستقر به نظر می‌رسد تسلط خوبی بر امورات امنیتی ندارد، من فکر می کنم اقدام خیلی شایسته و بایسته ای انجام نشده در حدی که به نظر می رسد فاجعه ای اتفاق افتاده[است]: ۸ نفر فوت شده اند یک تعدادی به هر نحوی فرار کرده اند و ۸ نفر هنوز در شرایط خیلی بدی هستند که دو نفرشان بنابر اطلاعاتی که ما داریم بیمار و زخمی هستند. مجموع این مسائل می طلبد که هم نمایندگان مجلس هم مقاماتی که در این زمینه مسئولند و افکار عمومی یک مقدار بیشتر در این زمینه فعال باشند. به خصوص که ما مساله زمان هم داریم. براساس اخباری که به دست ما رسیده، این‌ها دچار سوء تغذیه شدید هستند؛ بیمار هستند و ممکن است که واقعا حتی یک روز و یک هفته هم خیلی دیر باشد برای نجات این شهروندان.»


دو کشور ایران و امریکا بیش از سه دهه است که روابط دیپلماتیک شان قطع شده است اما برای آزادی شهروندان ایرانی‌الاصل امریکایی و یا شهروندان امریکایی که در ایران بازداشت و زندانی شده اند، دولت امریکا از کشور سوئیس به عنوان حافظ منافع این کشور در ایران و همچنین دولت عمان کمک گرفته است. آقای امینی فرد در پاسخ به این سئوال که با توجه به قطع روابط ایران و سومالی چرا ایران از یک کشور ثالث برای کمک در جهت آزادی صیادان ایرانی کمک نمی‌گیرد می‌گوید: «خود بنده و نمایندگان استان سئوالی که مطرح خواهیم کرد در مجلس به طور رسمی همین است که واقعا چکار کرده اند؟ وزیر امور خارجه چه کارهایی کرده؟ ما چه سئوالی برای افکار عمومی داریم؟ به نظر می رسد می شد خیلی مسئولانه تر رفتار کرد.»

دولت عمان بهترین فرصت برای ایران

مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان و شخصیت معتبر و پرنفوذ اهل سنت ایران به یورونیوز می گوید که دولت عمان بهترین کانال برای پی گیری وضعیت صیادان ایرانی و آزادی آن‌ها است. آقای امینی فرد اما می گوید: «شاید ایشان اطلاعاتی در این ارتباط دارند. من اطلاعات خیلی دقیقی ندارم ولی می‌شود از سازمان ملل متحد به طور مشخص در این ارتباط حتما کمک گرفت. سازمان ملل حتما یک امکانی را در اختیار ما قرار خواهد داد که بشود اقدامی را در این زمینه انجام داد. در ارتباط با دولت‌ها، این وظیفه وزارت امور خارجه است که ببیند کدام دولت موثرتر است در ارتباط با اینکه بشود کمکی برای این شهروندانی بشود که حق دارند به گردن تک تک ما ایرانیانی که قرن‌ها است اینها و اجدادشان پاسداری کردند از مرزهای ما و الان برای یک کار شرافتمندانه راهی دریا شدند و سرنوشت شان و رنجی که خانواده هایشان می کشند، کمتر از آنها نیست.»

مولوی عبدالحمید – که شخصیت مورد اعتماد مردم استان سیستان و بلوچستان و اهل سنت ایران است- پی گیر سرنوشت و وضعیت صیادان ایرانی است. او به یورونیوز می گوید: «ما در گذشته فقط از خانواده‌هایشان پیگیری می کردیم. به ما می گفتند که از آنها پول خواسته اند تا اینکه اعلام شد ۸ نفر از اینها در رنج و گرسنگی فوت کرده اند. ما در گذشته تماس آنچنانی نداشتیم اما حالا مشغول تماس هستیم چند نامه به وزارت امور خارجه زده ایم و به رئیس جمهور سومالی هم نامه زده ایم. اینکه تلاش‌هایمان به جایی برسد، معلوم نیست اما در گذشته زیاد دنبال نبودیم و فکر می کردیم امروز فردا این‌ها را ول می کنند بیایند.»

او در عین حال می‌گوید که چندان امیدوار به گرفتن پاسخی از دولت سومالی نیست: «واقعیت این است که اسباب آن چنانی در دست ما نیست که مطمئن باشیم می توانیم جوابی از این‌ها بگیریم و آیا خود رئیس جمهورشان جواب می دهد؟ هنوز به جای خاصی متصل نتوانسته ایم بشویم ولی امیدوار هستیم بتوانیم. این کار سیاسی نیست. کار انساندوستانه است و باید ببینیم دولت های عربی کدام ارتباط خوبی با دولت سومالی دارد، با دولت خودمان هماهنگ کنیم و از طریق همان دولت ثالث رابطه برقرار کنیم تماسی باشد و بتوانیم پی گیری کنیم.»

امام جمعه اهل سنت زاهدان می گوید: «انچه که برای دولت ایران میسر است بهترین کانال دولت عمان است که ارتباطش خوب است. ما هم به وزارت خارجه نامه نوشتیم که از دولت ثالث پی گیری کنید. بله دولت عمان بهترین فرصت برای ایران است که بتواند از رابطه او استفاده بکند.»


به گفته مولوی عبدالحمید، خانواده های صیادان و ملوانان زندانی مقداری از پول درخواستی دزدان دریایی را پرداخت کرده اند: «یک پولی خانواده‌های این‌ها فراهم کرده اند و فرستاده اند. هنوز جوابی آن‌ها نداده اند، دزدها منبع رسمی نیستند که امانتدار باشند و به حرف عمل کنند. خویشاوندان و نزدیکان پولی جمع کرده و به دست کسی فرستاده اند ولی هنوز نتیجه ای نگرفته اند. معلوم هم نیست در آینده نتیجه ای بگیرند. یک مرتبه گفتند ۱۸ میلیون تومان برای هر نفری خواسته بودند. اما این شهروندان ما در دست دو گروه هستند ۱۵۰ هزار دلار خواسته بودند برای آزادی. دست یک گروه نیستند دست دو گروه از دزدان هستند.»

طی هفته های گذشته کمپینی در فضای مجازی با عنوان “تا آزادی صیادان ایرانی” راه اندازی شده است. در بیانیه ای که این کمپین منتشر کرده آمده است: به دلایل متعددی خبر گروگان‌گیری و پیگیری سرنوشت ۲۱ شهروند ایرانی تا کنون مورد کم‌توجهی و بی‌مهری مقامات دولتی و رسانه‌های داخلی کشور قرار گرفته است.

خبرگزاری ایبنا گزارش داده که “کمپین تا آزادی صیادان ایرانی” با محوریت فعالان رسانه‌ای و اجتماعی در داخل ایران در گام اول به منظور همدردی با خانواده‌های کشته‌شدگان و گروگان‌های دربند و به منظور کمک به آن‌ها و با هدف جلب توجه مقامات دولتی، رسانه‌های داخلی و خارجی و سازمان‌های بین‌المللی و در نهایت تلاش برای یافتن راه‌کاری در جهت پیگیری منسجم سرنوشت شهروندان کشورمان و آزادسازی هرچه سریعتر آنها شکل گرفته است.