خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

پشت صحنه رقابت «اپرالیا ۲۰۱۷» در قزاقستان

euronews_icons_loading
پشت صحنه رقابت «اپرالیا ۲۰۱۷» در قزاقستان
اندازه متن Aa Aa

خوزه پلاسیدو دومینگو امبیل، خواننده بزرگ و مشهور اپرا و رهبر ارکستر برای اولین بار ما را به پشت صحنه مسابقه اپرالیا برد. در هر دوره از این رقابتها او برای خوانندگان فینالیست جلسات خصوصی تمرین برگزار می کند.

آلن بوریبایف، رهبر ارکستر خانه اپرای آستانه می گوید: «پلاسیدو دومینگو خود به تنهایی یک وزنه و نهاد و خواننده ای بی نظیر است که از هنر حمایت می کند. ما بسیار مفتخریم که او اپرالیای امسال را در خانه اپرای آستانه برگزار می کند.»

پلاسیدو دومینگو درباره برگزاری اپرالیا در شهر آستانه، پایتخت قزاقستان می گوید: «این کشور در کوتاه مدت پیشرفتهای بسیاری کرده است. آنها یک خانه اپرای فوق العاده ساخته اند و عاشق اپرا هستند. در طول سه سال ۲۸ پروژه و طرح هنری را انجام داده اند. مردم هم بسیار مشتاق هستند و این هنر را دوست دارند. پس چرا که نه؟»

او می افزاید: «من همیشه به خوانندگان می گویم که موزیک با ریاضیات آغاز می شود اما پشت این ریاضیات، شور و شوق، کمدی، اشک و تراژدی نهفته است.»

پلاسیدو دومینگو می گوید: «در مسابقه به شرکت کنندگان می گویم شما به اینجا می آیید و تمام روح و قلب و اشتیاق خود را به میان می گذارید، اما در رقابت برنده شدن هم به ریاضی و حساب بر می گردد. زیرا شما در آخر از بیست نمره ۱۹ یا ۱۸ میگیرید. گاهی اوقات حتی یک یا دو نمره مهم می شود.»

لوی سگاپان، برنده جایزه اول اپرالیا و خوانند تنور درباره استاد خود، پلاسیدو دومینگو میگوید: «زمانی که بر روی قطعه سارسوئلا کار می کردیم، خیلی جالب بود که خود واقعی او را می دیدم. او با موسیقی عمیقا ارتباط برقرار می کرد و این را می شد به وضوح دید.»

راونای ایتالیا میزبان ارکستر سمفونیک تهران است

euronews_icons_loading
راونای ایتالیا میزبان ارکستر سمفونیک تهران است
اندازه متن Aa Aa

فستیوال موسیقی کلاسیک راونای ایتالیا امسال میزبان ارکستر سمفونیک تهران است. اجرای مشترک این دو ارکستر در چارچوب برنامه «راه [جاده] دوستی» ارکستر راونا انجام می شود.

پس از اجرای مشترک اپرای وردی به رهبری ریکاردو موتی در تالار وحدت، این بار موزیسین های ایرانی و ایتالیایی همین قطعه را در راونای ایتالیا به روی صحنه می برند.

ریکاردو موتی، رهبر ارکستر شهیر ایتالیایی با اشاره به تجربه حضور در ایران، می گوید:«این اجرا، از نگاه ناظر بیرونی با توجه به شرایط آشفته بین المللی و این که موسیقی در ایران پس از انقلاب ممنوع شد، بسیار پرخطر می نمود. دو سال پیش، ارکستر سمفونیک و گروه کر آن در تهران احیا شد. پس از انتخابات اخیر ریاست جمهوری، آقای روحانی درها را به سوی ما گشود.»

هانیه کازرونی، ویولون سل نواز ارکستر سمفونی تهران، درباره اجرای خود در ایتالیا می گوید: «از دیدار با افرادی که از گوشه ای دیگر از دنیا و با فرهنگ و تاریخ و هنر متفاوتی می آیند، واقعا خوشحالم. اولین بار بود که با اپرا همکاری می کردم. کاملا با کاری که با در سمفونی می کردم، متفاوت بود. خیلی گسترده تر بود. باید به خواننده ها و همه جزئیات دقت کرد. به همه خواهم گفت که با مائسترو موتی همکاری کرده ام.»

تک خوانان زن در ایران حق ندارند در حضور مردان برنامه اجرا کنند. به همین دلیل تنها بخش های صدای خواننده های مرد ایتالیایی برای اجرا انتخاب شده بود.

ریکاردو موتی درباره این محدودیت می گوید: «ما کاری به سیاست کشورهای میزبان نداریم. ما فراتر از این حرف ها هستیم. نمی خواهم دلایلی که ما را از اجرای یک سوپرانو روی صحنه باز می دارند، نقد کنم. برعکس، ترجیح می دهم نیمه پر لیوان را می بینم. این که زن و مرد می توانند در ارکستر کنار هم بنشینند. همین یک گام بزرگ به پیش است.»

هانیه کازرونی درباره تغییر فضای اجتماعی ایران درباره آموزش موسیقی می گوید: «امروز، این که پدر و مادرها بچه هایشان را به کلاس موسیقی بفرستند، خیلی معمول است. ولی وقتی من بچه بودم، این که با یک ساز بزرگ روی دوشم در خیابان راه بروم، خیلی عجیب بود. مردم با تعجب نگاهم می کردند. الان دیگر اینطور نیست. برای همه عادی شده است.»

ریکاردو موتی انتخاب وردی برای اجرا در تهران را انتخاب خوبی توصیف می کند: «وردی یک قطعه واقعا جهانشمول است. همانطور که گابریله دانونزیو، شاعر شهیر ایتالیایی در زمان مرگ وردی گفت: او با عشق برای همه می گرید.»

برنامه سال ۲۰۱۷ راه دوستی فستیوال راونا یک بار دیگر توانایی موسیقی را در هموار کردن راه سفر به ایران نشان می دهد؛ کشوری که از سال ها پیش از جهان دور افتاده بود.

راونای ایتالیا میزبان ارکستر سمفونیک تهران است