خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

اپراهای به‌یادماندنی سال ۲۰۲۰؛ اجرای زیبای «لا بوهم» پوچینی در زوریخ

euronews_icons_loading
اپراهای به‌یادماندنی سال ۲۰۲۰؛ اجرای زیبای «لا بوهم» پوچینی در زوریخ
کپی رایت  euronews
نگارش از Katharina Rabillon  & یورونیوز فارسی
اندازه متن Aa Aa

اجرای اُپرا و کنسرت‌های موسیقی کلاسیک نیز، مانند بسیاری از دیگر رویدادهای فرهنگی در سال ۲۰۲۰، با وقفه‌های طولانی همراه شد. به‌همین مناسبت، در برنامه موسیقی یورونیوز، نگاهی خواهیم انداخت به دو اُپرای برجسته‌ای که در بهار و تابستان سال جاری بخت اجرا داشتند. و برای دومین اپرا از این سری به‌سراغ اجرای لا بوهم اثر جیاکومو پوچینی در اپراخانهٔ زوریخ می‌رویم.

اپرای لابوهم ساخته جاودانهٔ جیاکومو پوچینی بهار گذشته با بازی خوان دیه‌گو فلورز و رُزان منتاشیان در اپراخانهٔ زوریخ به اجرا درآمد.

خوان دیه‌گو فلورز خواننده تنور اهل پرو که نقش رودولفو را در اپرای لابوهم ایفا می‌کند لحظات خاص اجرای هر صحنه را یادآوری می‌کند. خوان می‌گوید: «فکر می‌کنم وقتی اپرای لا‌بوهم (کولی) را می‌بینیم اشک می‌ریزیم چون با شخصیت‌های داستان همذات‌پنداری می‌کنیم. من وقت شنیدن یا خواندن این اپرا همیشه اشکم در می‌آید.»

جیاکو پوچینی، استاد خلق ملودی‌های برجسته و فراموش‌نشدنی بود، مانند ملودی‌های اپرای جاودانه‌اش لابوهم.

خوان معتقد است که آهنگسازی فیلم و به‌ویژه در هالیوود بسیار وامدار آثار پوچینی است. او می‌گوید: «او ارکستر را از جا می‌کَنَد و مخاطب را با خود می‌برد و فکر می‌کنم هالیوود خیلی وامدار پوچینی است. وقتی سینما آمد همه از این سبک موسیقی تقلید کردند چون این موسیقی مخاطب را می‌برد.»

به توییتر یورونیوز فارسی بپیوندید

رُزان منتاشیان، خوانندهٔ سوپرانوی اهل ارمنستان، نقش می‌می را در این اجرا به زیبایی از کار درآورده است. او می‌گوید: «هنر بزرگ پوچینی این بود که یکراست به دل تماشاچی راه پیدا می‌کرد.»

در پایان کار، می‌میِ خیاط و رودولفوی شاعر سخت عاشق هم می‌شوند اما بیماریِ می‌می پایان غم‌انگیزی را رغم می‌زند. آهنگ‌سازیِ پرشور پوچینی، احساسات داستان را تقویت می‌کند.

رُزان همچنین دربارهٔ تأثیر بازی کردن نقش می‌می در زندگی خود می‌گوید: «می‌می می‌داند که دارد می‌میرد. این را پذیرفته است. من هم پذیرش را از او آموختم. واقعا باید هر لحظه با هرچه داری زندگی کنی. می‌توانی بنشینی و برای بدبختی‌هایت غصه‌بخوری یا اینکه می‌توانی بروی و به بهترین شکلی که از دستت بر می‌آید زندگی‌ کنی.»