خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

مجسمه‌های ملکه ویکتوریا و ملکه الیزابت دوم در کانادا به زیر کشیده شد

Access to the comments نظرها
نگارش از یورونیوز
«نسل‌کشی افتخار نیست» راهپیمایی در وینیپگ کانادا
«نسل‌کشی افتخار نیست» راهپیمایی در وینیپگ کانادا   -   کپی رایت  Mike Sudoma/AP
اندازه متن Aa Aa

تظاهرکنندگان خشمگین پنجشنبه اول ژوئیه و در روزملی کانادا مجسمه‌های ملکه ویکتوریا و ملکه الیزابت دوم را در شهر وینیپگ به زیر کشیدند. خشم و انزجار از گذشته استعماری در این کشور همزمان با کشف صدها گور بی‌‌نام و نشان کودکان بومی، بالا گرفته است.

ملکه الیزابت دوم هم‌اکنون رئیس حکومت کانادا به شمار می‌رود. ملکه ویکتوریا در سال‌های ۱۸۳۷ تا ۱۹۰۱ و در زمانی که این کشور هنوز بخشی از قلمروی بریتانیا کبیر بود، حاکم کانادا به شمار می‌رفت.

معترضان در زمان سرنگون کردن مجسمه‌های این دو سمبل خاندان پادشاهی بریتانیا شعار می‌دادند «نسل‌کشی افتخار ندارد.»

امسال در پی افشای رسوایی تاریخی کشتار کودکان بومی در مدارس مسیونرهای مسیحی، بسیاری از شهرهای کانادا مراسم روز ملی را بی فروغ‌تر از همیشه برگزار کردند. جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا پیش‌تر گفته بود که امسال این روز ملی باید زمانی برای تفکر باشد.

بسیاری از معترضان به نشانه همراهی با جنبش دادخواهی قربانیان و بازماندگان این جنایات لباس نارنجی به تن داشتند.

در هفته‌های گذشته دست‌کم ۱۰۰۰ گور بی‌نام و نشان در دو مدرسه شبانه روزی متعلق به کلیسای کاتولیک در بریتیش کلمبیا و ساسکاچوان کشف شد. حکومت کانادا این مدارس را تامین مالی می‌کرده و از قرار معلوم، هیچ توجهی به سرنوشت کودکانی که به اجبار در آنجا بودند نداشته است.

مدارس شبانه‌روزی به مدت ۱۶۵ سال، تا سال ۱۹۹۶ کودکان را به اجبار و با توجیهاتی نظیر سوء تغذیه و سوء استفاده جنسی و بدنی از خانواده‌های بومیان جدا می‌کردند. کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا در سال ۲۰۱۵ این رویکرد را «نسل‌کشی فرهنگی» توصیف کرد.

عروج جنبش جان سیاه‌پوستان اهمیت دارد، از بهار و تابستان سال گذشته بسیاری از کشورهای اروپای غربی و آمریکا را مجبور به رویارویی با گذشته استعماری و برده‌دارانه خود کرده است. مباحثی که از دهه ۸۰ قرن بیستم و تحت عنوان مطالعات استعماری در دانشگاه‌ها طرح شده بود، هم‌اکنون به یک چالش اجتماعی و حتی بین‌المللی تبدیل می‌شود.