محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

اجرای پرشکوه ارکستر وین در میلان به رهبری ریکاردو موتی

euronews_icons_loading
اجرای پرشکوه ارکستر وین در میلان به رهبری ریکاردو موتی
کپی رایت  euronews
نگارش از Andrea Buring  & یورونیوز فارسی

ارکستر فیلارمونیک وین به رهبری ریکاردو موتی در لااسکالّای میلان می‌نوازد و این برای علاقمندان موسیقی کلاسیک یعنی حضور سه اسطورهٔ موسیقی در کنار هم. نوازندگی این ارکستر در معبد موسیقی کلاسیک ایتالیا یعنی اپراخانهٔ میلان سابقه‌ای طولانی دارد.

دانیل فرشهاور، سرپرست ارکستر فیلارمونیک وین خود در این‌باره می‌گوید:‌ «ما سبک اجرای خانگی‌مان را از وین به میلان می‌آوریم. و به این ترتیب لااسکالای میلان به موزیک‌وِرِن وین تبدیل می‌شود. خاطرات خوبی از نوازندگی در این سالن دارم. اپراخانهٔ فوق‌العاده‌ای است. اینجا مکانی فرهنگی و معبدی هنری است. وقتی وارد این سالن می‌شوید و نگاهی به درودیوار می‌اندازید تاریخ را احساس می‌کنید.»

اما سال ۲۰۲۱ برای ریکاردو موتی، رهبر ارکستر و مدیر پیشین فیلارمونیک وین سالی تاریخی است. او در پایان ماه جولای ۸۰ ساله می‌شود و ۵۰ سالگی حضورش خود را در ارکستر فیلارمونیک وین جشن می‌گیرد.

دومنیک مه‌یر، کارگردان هنری اجرای فوق از ریکاردو موتی خواست تا رهبری این اجرا را خود برعهده بگیرد تا در اپراخانه‌ای که با آن خاطرات زیادی دارد و لحظات باشکوهی فراوانی در آن آفریده است احساس شادمانی داشته باشد.

به اینستاگرام یورونیوز فارسی بپیوندید

اما ریکاردو موتی با انتخاب مندلسون، شومان و برامس قطعاتی از آهنگسازان آلمانی را برای کنسرت اخیر برگزید در حالی که انتظار می‌رفت قطعاتی ایتالیایی را برای اجرا در ایتالیا برگزیند. این قطعات پرشکوه یادآور تاریخ مشترک دو کشورند.

یکی از این قطعات سمفونی دوم برامس است که خود برای نخستین‌بار در ارکستر فیلارمونیک وین اجرا شده و جزء هویت آن به شمار می‌رود.

دانیل فرشهاور دربارهٔ این قطعه می‌گوید: «متوجه می‌شوید که برامس هنگام نوشتن سمفونی دومش بسیار شادمان بوده، این اثر یکی از کامل‌ترین سمفونی‌هاست و تأثیر عمیقی به‌جا می‌گذارد.»

نوازندگان این کنسرت حضور در آن را افتخار بزرگی می‌دانند. مایکل بردرر، مدیر عمومی ارکستر وین می‌گوید: «در این کنسرت لحظاتی هست که مو بر تن آدم راست می‌شود. فاصله موومان‌های سوم و چهارم سمفونی شومان برای من رمانتیک‌ترین لحظات تاریخ موسیقی کلاسیک‌اند. من همیشه چشم‌انتظار این لحظه‌ها هستم، چون خارق‌العاده‌اند و نواختن این قعطات در اینجا واقعا بخت بزرگی است.

و دانیل فرشهاور در انتها می‌افزاید: «آدمی باید قدر این خوش‌اقبالی را بداند، من در ارکستر وین، به رهبری ریکاردو موتی در لااسکالای میلان می‌نوازم، امری که رویا و افتخار هر نوازنده‌ای است، و تشخیص همین‌ها باعث احساس خوشبختی می‌شود.»