محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

سرمایه گذاری در جهان عرب، پس از تحولات اخیر

Access to the comments نظرها
نگارش از Euronews
سرمایه گذاری در جهان عرب، پس از تحولات اخیر

تحولات گسترده در جهان عرب، امیدهای تازه ای را نسبت به آینده ایجاد کرده است. اما وقتی انتظارات جنبش اعتراضی را درنظر بگیرید، سرمایه گذاری یک مسئله بسیار جدی برای آینده است. این موضوع در گردهم آیی اخیر در نیویورک که در آن متفکران و کارشناسان اقتصادی شرکت داشتند، مورد بحث قرار گرفت.

جلول آید، وزیر دارایی تونس می گوید:
“برای نمونه در تونس 700 هزار نفر بیکار داریم،چگونه باید برای آنها شغل ایجاد کنیم؟ می دانید به چقدر سرمایه گذاری برای جذب این شمار بزرگ بیکاران نیاز داریم؟ به حدود 25 تا 30 میلیارد دلار. و پرسش واقعی اینست که: چه کسی حاضر است این سرمایه گذاری را بکند؟”

بعضی کارشناسان بر این نظرند که قبل از بازار یابی و سرمایه گذاری، باید مسائل موجود حل و فصل شوند، اما بعضی نیز می گویند که درست اکنون زمان به چنگ آوردن فرصت های تجاری و اقتصادی است.

مصطفی تراب رئیس یک شرکت بزرگ می گوید:
“دو عامل مهم هست که باید به آن توجه کنیم: یکی ظرفیت عظیم رشد در جهان عرب، که کاملا بکر است، و دیگری تغییراتی است که به سمت حاکم شدن هرچه بیشتر قانون در این منطقه می رود. از جمله در زمینه تجارت. اینها معیارها و ضوابط اساسی است.”

و مسئله فقط بر سر یافتن شرکت ها یا افراد سرمایه گذار خارجی نیست. شرکت های واسط سرمایه گذاری بر این نظرند که جوامع مهاجر، منابع بزرگ سرمایه گذاری برای آینده هستند.

احمد ال الیف، رئیس شرکت سرمایه گذاری ساواری می گوید:
“مهاجران بیشتر با شرایط کشور و سیستم قوانین آشنا هستند و رغبت بیشتری به مشارکت دارند. برای نمونه 8 میلیون مصری در خارج از مصر زندگی می کنند، در مقایسه با 80 میلیون که در خود مصر هستند. درآمد آن 8 میلیون احتمالا برابر با 80 میلیون نفری است که در خود مصر زندگی می کنند. بنابراین، آنها منبع مهمی هستند که می توان برای سرمایه گذاری در کشور خودشان تشویقشان کرد.”

اما بعضی کارشناسان بر این باورند که صرف هزینه زیاد برای طرح های بزرگ، نباید در اولویت باشد. آنها توصیه می کنند که امتیاز برای نخبگان را در ابتدا باید کنار نهاد.

ادموند فلپز، برنده جایزه نوبل در اقتصاد در سال 2006 می گوید:
“این کمی نگران کننده است که بعضی از دوستان اقتصاددان در اروپا، پیشنهاد ساختمان سازی های بزرگ در مناطق بیابانی را می دهند. این پیشنهاد، مشکلی را که من مطرح می کنم، یعنی بی شغل ماندن جوانان در شهرهای تونس و مصر، حل نمی کند.”

آن گروه از شرکت کنندگان این گردهمآیی که زاده مراکش هستند، توافق دارند که باید کارآفرینی برای جوانان را بیشتر تشویق کرد.

ریچارد آتیاس، بنیانگذار فروم نیویورک می گوید:
“همه دولت ها باید کارآفرینی برای نسل جوان که دارای انرژی بسیار است را، با ایجاد تسهیلات و تامین مالی، حمایت کنند. به طور قطع باید به جوانان این امکان را داد که به جای تظاهرات دائم در خیابان، که مغایر با شان اجتماعی آنهاست، برای خود شغلی بیابند و به خیل کارآفرینان بپیوندند.”

به رهبران سیاسی جوان نیز توصیه می شود که نگاهی به تحولات سیاسی مشابه در مناطق دیگر و از جمله در آمریکای لاتین و آموزش های حاصل از آن، بیاندازند.

لویی آلبرتو مورنو، رئیس بانک توسعه آمریکایی می گوید:
“مهمترین مسئله اینست که شما بتوانید روند دمکراتیزه کردن را با توسعه پیوند بدهید. بویژه برای کشورهایی که در قلب تحولات انقلابی هستند و جوانان آنها فرصت های دیگری ندارند. این مهم است که چگونه روند کارآفرینی بویژه در مشاغل کوچک را به پیش ببرید.”

یک مقاله نویس معتبر در زمینه توسعه معتقد است که کشورهایی نظیر آمریکا باید تحولات سیاسی در جهان عرب را از نظر مالی حمایت کنند. او این مسئله را مهمترین کمک به توسعه در قرن حاضر می داند.

راجر کوهن، سرمقاله نویس نیویورک تایمز می گوید:
“وقتی آمریکا و اروپا منافع و وارزش هایشان هماهنگ و در یک طراز باشد، قدرتمندترین کشورها هستند. اما در خاورمیانه چنین نیست و این مسئله به حمایت از دیکتاتورها انجامیده است. باید این تفکر دوگانه را که مشکل گروهی از افراد و یا اسلام گرایان هستند، کنار گذاشت. این شیوه ایست که قذافی و مبارک به آن متوسل شدند.”

اما اکنون رهبران عرب با موج عظیمی از انتظاراتی روبرو هستند که فعالان جنبش برای تغییر، طلب می کنند. آنها می دانند که باید هرچه سریعتر با روشی موفقیت آمیز به این انتظارات پاسخ دهند.

جلول آید، وزیر دارایی تونس:
“ما چشم انداز و برنامه مشخصی داریم. آرامش خود را حفظ کنید، تا این برنامه ها عملی شوند.”

در پشت عنوان ها و تصورات بدبینانه، ما در خاورمیانه می بینیم که بحث در مورد یک برنامه واقع گرایانه که پایش روی زمین باشد، در حال پیشروی است. در این میان یک چیز قطعی و در اولویت است: جستجوی راه هایی که بتواند سرمایه گذاری اقتصادی در این منطقه را ارزشمند و کارساز از آب درآورد.