محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

مجمع الجزایرسالاویتسکی مقدس ترین عبادتگاه مسیحیان روسیه

مجمع الجزایرسالاویتسکی مقدس ترین عبادتگاه مسیحیان روسیه
اندازه متن Aa Aa

بزرگترین کشور دنیا یعنی روسیه سرزمین معماهای پیچیده است. ازشمال تا جنوب و از شرق تا غرب این کشور، مملو از اسرار و رمز و رازهای فراوانی است. دراولین سری از مجموعه “ زندگی روسی” سری به نزدیکی های قطب شمال می زنیم؛ به مجمع الجزایر سالاویتسکی.

مجمع الجزایر سالاویتسکی تا پیش از به قدرت رسیدن کمونیستها، یکی از مکانهای مقدس روسیه بود، عبادتگاهی که رفته رفته به یکی از تبعیدگاههای رژیم اقتدارگرای شوروی تبدیل شد. اما چگونه شد که این مکان تبدیل به محل رنج وتحقیرعده ای شد؟

بیش ازهزار سال پیش از این، زمانیکه ساکنان جنگلهای شمالی با تخته سنگهای اسرار آمیز خود پا به سواحل این جزایرگذاشتند، سالاویتسکی مقدس شد.

الکساندر مارتینوف، قائم مقام علمی موزه سالاویتسکی در این مورد می گوید:” هدف از ساخت لابیرینت در این محل، به نظربرخی از باستان شناسان جادوکردن شکار و ماهیگیری بوده و به نظر برخی دیگر نشانه ای بوده برای گردآمدن ارواح درگذشتگان.”

الحاد، راه پیروان مسیحیت را از هم جدا کرد. در قرن پانزدهم بود که سالاویتسکی با صومعه زیبای خود، نه تنها به مرکزارتدکسها تبدیل شد، بلکه دژ نظامی و مرکز اقتصادی، فرهنگی و سیاسی منطقه هم نام گرفت. اعتقاد زمانه بر این بود که این مکان با خدا فاصله کمتری دارد و قدرت و انرژی منحصر بفردی به عبادتگران ساکن جزایر می دهد.

اولگ وولکوف، رییس گروه پژوهشی میراث صومعه موزه سالاویتسکی می گوید:” روسها همواره به سالاویتسکی علاقه داشته اند و برای زیارت به اینجا می آمدند. در روسیه قرون وسطی این عقیده حاکم بود که هر روس باید حداقل یکبار درطول زندگی اش برای زیارت به اینجا بیاید. در واقع سفر به سالاویتسکی جای سفر زیارتی به سرزمین مقدس را گرفت.”

با بقدرت رسیدن بولشویکها در روسیه، تاریخ تیره ای برای سالاویتسکی رقم خورد. در دهه 1920 آنها صومعه را خراب و راهبان و روحانیانش را روانه زندان کردند. 350 هزار مجرم کیفری همراه با دانشمندان، هنرمندان و دگراندیشان میهمان این جزایرشدند و سیستم کار اجباری و گولاک ابتدا در این محل بود که آزمایش و اجرا شد.

اولگا بوچکاریووا در این باره معتقد است:” آنها فهمیدند که این جزایر محل خوبی برای زندانی کردن مخالفان بالقوه رژیم است؛ مکانی سرد و دورافتاده نزدیکی قطب شمال. این می توانست همه را شامل شود و آنموقع بود که مردم هوشیار جامعه تازه فهمیدند چه چیزی در حال اتفاق افتادن است و این برای روسیه خیلی بد و خطرناک بود.”

کار سخت، بیماری و اعدام های دستجمعی، دلایل اصلی مرگ پنج تا هفت هزار زندانی در سالاویتسکی بوده است. آنهایی که طاقت آوردند و زنده ماندند خیلی خوش شانس بودند؛ همانها که ساکنان آن باقی ماندند.

اولگا بوچکاریووا در ادامه سخنان خود از اندوهی سخت پرده برمی دارد، او می گوید:” اینجا صدها و شاید هزاران زندانی را خوابانده بودند. همه این درختها و ساختمانها، روی گورهای دستجمعی این افراد بنا شده اند.”

در سال 1939 اردوگاههای کاراجباری تعطیل شد. امروز مجموعه میراث و زیبایی های طبیعی سالاویتسکی در کنار موجی از جهانگردان و زوار که از سراسر دنیا برای دیدن این جزایر به اینجا می آیند، شرایط زندگی مناسبی را برای حدود هزار سکنه آن بوجود آورده است.

یک راهب ارشد صومعه سالاویتسکی می گوید”: همه افراد از روس گرفته تا خارجی ها برای تعمق کردن و تلاش برای یافتن پاسخ سئوالات مهمی که در زندگی خود دارند، به اینجا می آیند؛ اینکه هدف من از زندگی چیست و برای اینکه زندگی درستی داشته باشم باید چه کارهایی بکنم.”

با احیای صومعه تاریخی، مجمع الجزایرسالاویتسکی را ه خود را برای بازگشت به دوران طلایی پیدا کرده است. هنوز هم در هر مراسم پاک، داستان غم انگیز مرگ و روز رستاخیز در سرزمین مقدس روسیه یادآوری و گوشزد می شود.

برنامه بعدی “ زندگی روسی” به همزیستی سنت و مدرنیته دررشته کوههای اورال اختصاص خواهد داشت که به فاصله دو هفته از این برنامه به روی آنتن می رود.