خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

فارینلی، تاثیرگذارترین خواننده اروپای قرن هجدهم

euronews_icons_loading
فارینلی، تاثیرگذارترین خواننده اروپای قرن هجدهم
اندازه متن Aa Aa

بیست سال پیش، فیلم سینمایی فارینلی با استقبال ویژه مخاطبان مواجه شد. فیلم داستان خواننده اپرای قرن هجدهم، فارینلی را بازگو می کرد. حالا در بیست سالگی اکران این فیلم ویگمور هال لندن به یکی از توانمندترین خواننده های تاریخ اپرا ادای احترام می کند.

فیلم زندگی فارینلی، دقیقا بیست سال پیش، به یکی از پربیننده ترین فیلمهای سال تبدیل شد. آن هیدلبرگ، خواننده سوپرانو، اجرایی فوق العاده از فارینلی در لندن به نمایش گذاشت.

در موزه هندل لندن با کریستوف روسه، رهبر ارکستر ملاقات کردیم و او برایمان از فارینلی گفت: “همیشه تحت تاثیر این جمله امپراطوری اتریش، چارلز ششم هستم که می گفت: «آفرین، اما هنرت آنقدر که باید و شاید توصیفی نیست و من خارج از دایره قرار می گیرم.» این جمله پادشاه، فارینلی را شوکه کرد. همین موضوع باعث شد تا تلاشش را چند برابر کند و زمانی که نهایتا به لندن آمد، با اجرای قطعه معروف آلتوجیووه توانست به محبوبیت جهانی دست پیدا کند.”

آن هالنبرگ خواننده این اجرا می گوید: “وقتی از من درباره میراث فارینلی می پرسند، عادت دارم بگویم یک نت پایین فورا یک نت بالا، این روش او بوده است، این در تمام کار فارینلی گسترده شده است. به همین دلیل باید روشی و فنی برای احیای کارهای او پیدا کرد چرا که این مرد، یک غول موسیقی بوده است، فرانکشتاین زمانه خود…. اما زمانی که زندگی او را بررسی می کنیم، می بینیم که او همزمان، مردی حساس و لطیف و خجالتی بوده است.”

آواز موسیقی باروک بر اساس دو متن کدانس و ارنمنت پایه ریزی می شود که دو زبان غیر آشنا برای بسیاری از خوانندگان اپراست.

خواننده سوپرانو نیز می گوید: “فکر نمی کنم آنقدر مستعد باشم تا بتوانم در اجرای این اپرا ارنمنت محبوب خودم را اجرا کنم. فکر می کنم جالب از کار در نیاید…. بنابراین ترجیح می دهم که رهبر ارکستر کاملا من را در خوانش متن اپرا همراهی کند. نقش من در این اجرا بداهه خوانی است. اینکه اجازه بدهم که صدا از درون بیاید. مانند آنکه متن و زبان اپرا را پیش تر در ذهنم کاملا می شناسم.”

رهبر ارکستر می گوید: “فارینلی، جاه طلب بود اما به همان اندازه حساس و با پرنسیب بود. پیش از آنکه به موفقیت حرفه ای بیندیشد، به اصول و ایده آلهای خود پایبند بود. احتمالا دلیل کناره گیری زود هنگام وی از اپرا برهمین اساس بود.”

می توانید قطعه های زیر را که توسط رهبر ارکستر تنظیم شده است در این لینک بشنوید.
“Son qual nave” (from: Artaserse), and “Ombra fedele” (from: Idaspe), by Riccardo Broschi; as well as “Sì pietoso” (from: Semiramide riconosciuta) and “Alto Giove” (from Polifemo), by Nicola Porpora.
اینجا هم بخشی از مصاحبه با کریستوف روسه، رهبر ارکستر از فرانسه.

‘Travailler à Londres c’est merveilleux, mais je reste un parfait étranger !’