محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

نیروهای حافظ صلح ناتو پس از توافق کاهش تنش در مرز کوزوو و صربستان مستقر شدند

Access to the comments نظرها
نگارش از یورونیوز فارسی
نیروهای حافظ صلح ناتو پس از توافق کاهش تنش در مرز کوزوو و صربستان مستقر شدند
کپی رایت  Visar Kryeziu/AP

ماموریت نیروهای حافظ صلح ناتو معروف به نیروهای کوزوو (KFOR) روز شنبه پس از توافق کوزوو با صربستان با هدف کاهش تنش‌ها ناشی از اختلاف بر سر پلاک خودرو‌ها آغاز شد.

میروسلاو لاژک، میانجی اتحادیه اروپا در اوایل هفته جاری نمایندگان کوزوو و صربستان را متقاعد کرد که اجازه دهند نیروهای حافظ صلح ناتو در مناطق مشخص شده برای ایجاد یک فضای امن و آزاد عبور و مرور در دو هفته آینده حضور داشته باشند.

پس از این توافق نیروهای پلیس ویژه کوزوو منطقه را ترک کردند و کامیون‌هایی که جاده گذرگاه مرزی را مسدود کرده بودند از محل خارج شدند.

تنش‌های میان کوزوو و صربستان زمانی بالا گرفت که دولت کوزوو نیروهای ویژه پلیس را در گذرگاه‌های مرزی مستقر کرد تا قانون جدیدی را برای حذف پلاک‌های صرب از خودروهایی که وارد این کشور می‌شوند اجرایی کنند.

پریشتینا گفت که آن‌ها در حال تکرار کاری هستند که صربستان در یک دهه گذشته انجام داده بود.

نیروهای حافظ صلح ناتو (KFOR) در بیانیه‌ای گفتند که از آخر این هفته تا دو هفته آینده حضور موقت، قوی و سریعی در منطقه خواهند داشت.

بیسلیم بیسلیمی، معاون نخست وزیر کوزوو نیز گفت: «این اقدام ارزش توافق را داشت. موفق شدیم نتیجه بگیریم. این موضوع نه تنها برای کوزوو بلکه برای منطقه تاثیرات مثبتی خواهد داشت. این موضوع راه را به سوی راه‌حلی پایدار که موانع موجود بر سر آزادی تردد را به طور کامل برطرف کند، هموار می‌سازد.»

نیروهای KFOR با حدود ۴ هزار سرباز از ۲۸ کشور تشکیل شده است و از سوی ناتو رهبری می‌شود. این نهاد از سوی سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و سازمان‌های منطقه‌ای و بین‌المللی دیگر پشتیبانی می‌شود.

هدف از شکل گیری این نهاد جلوگیری از تنش های قومی بین اکثریت آلبانیایی‌های کوزوو و اقلیت‌های صرب کوزوو پس از جدا شدن کوزوو و استقلال آن از صربستان در سال ۲۰۰۸ اعلام شده است.

صربستان با حمایت متحدان خود یعنی روسیه و چین جدایی استان سابق خود را که از سوی ایالات متحده و اکثر کشورهای غربی به رسمیت شناخته می‌شود، به رسمیت نمی‌شناسد.

مذاکرات اتحادیه اروپا بین پریشتینا و بلگراد در سال ۲۰۱۱ آغاز شد و بیش از ۳۰ توافقنامه امضا شد که یا رعایت نمی‌شوند یا اجرای آن ضعیف است.