خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

ماده مخدر شیشه؛ طاعونی برای اروپا

نظرها
euronews_icons_loading
ماده مخدر شیشه؛ طاعونی برای اروپا
اندازه متن Aa Aa

کشور آلمان سالهاست که با مشکل قاچاق گسترده ماده مخدر «متآمفتامین» درگیر است؛ ماده مخدری که در بازار سیاه به شیشه معروف است. یک ماده مخدر بسیار اعتیاد آور و خطرناک که کوکائین فقرا نیز نامیده می شود.

این ماده مخدر در آزمایشگاههای جمهوری چک تولید و سپس به بلژیک و هلند و بریتانیا صادر می شود.

روستای پتروویچ در جمهوری چک

روستای مرزی پتروویچ در جمهوری چک و در نزدیکی خاک آلمان یکی از مراکز توزیع آن است. یک پلیس مخفی با نام مستعار پاتریک که در این منطقه بطور روزانه در پی ردگیری قاچاقچیان متآمفتامین است، خبرنگاران را همراهی می کند.

پاتریک می گوید: «دوربین فیلمبرداری را پنهان کنید. ما در بازاری هستیم که ویتنامی ها شیشه می فروشند. در این بازارچه مرزی، ویتنامی ها فروشگاههایی برای فروش تی شرت، آشیانه پرندگان و سیگار دایر کرده اند و البته برای فروش شیشه. فروش شیشه تجارت بسیار سودآوری برای ویتنامی ها است. آنها این ماده را با هزینه ۸ یورو تولید می کنند و به قیمت ۲۵ تا ۳۰ یورو می فروشند.»

به گفته پلیس چک قاچاق شیشه کسب و کار پر درآمدی در این منطقه است. در جمهوری چک هر ساله ۱۲ تن شیشه برای فروش در بازارهای اروپا تولید می شود.

مصرف شیشه در آلمان

آلمان اولین کشوری است که به دلیل هم مرزی با جمهوری چک، از این کسب و کار مخرب آسیب می بیند.

خبرنگاران در شهر بایرویت در ایالت بایرن آلمان به سراغ گروهی از معتادان به شیشه رفته اند که به تازگی دوره ترک را شروع کرده اند. در میان آنها جوانان بسیاری دیده می شود.

یوهانس تازه به این جمع پیوسته است. او که یک دستگاه الکتروشوک همراه خود دارد، می گوید: «این دستگاه شوک را زیر ژاکتم می بندم. هر زمان که قلبم دچار مشکلی شود، این دستگاه به من یک شوک می دهد. این مشکلات قلبی، حاصل عفونتهایی است که من متوجه آن نشده بودم. زیرا زمانی که شما از این ماده مخدر استفاده می کنید، شدت بیماریهایتان را احساس نمی کنید و فکر می کنید سالم هستید. ترک کردن این ماده خیلی سخت است اما می دانم که باید این کار را انجام دهم و آن را یکباره و بطور کامل ترک کنم. در غیراینصورت هر زمان که دوستانم را ببینم و آنها به من شیشه تعارف کنند، دوباره مصرف آن را شروع می کنم، بلافاصله.»

افرادی از تمام طبقات جامعه همچون کارگران، فارغ التحصیلان جوان دانشگاه، مهندسان و آشپزها در این دوره های ترک اعتیاد شرکت می کنند. شمار زنان نیز به اندازه مردان بالاست.

شیشه، ماده مخدری است که شیوه تولید و استفاده از آن آسان است. بیش از هزار آزمایشگاه در جمهوری چک توسط پلیس کشف شده است. فرمول تولید این ماده مخدر به سالهای دهه سی میلادی بر می گردد. اولین بار تولید و پخش این ماده در اروپا توسط نازیها انجام شد. آنها این ماده مخدر را میان سربازانشان و به شکل قرصهایی که «پرویتین» نام داشت، توزیع می کردند.

شیشه ای که امروز در بازارهای مواد مخدر توزیع می شود، بسیار قویتر از پرویتین بوده و میزان آمفتامین آن ۱۰ تا ۲۰ برابر بیشتر از نمونه های قدیمی آن است.

این ماده، مصرف کنندگانش را برای چندین روز و شب بیدار نگه می دارد. این چیزی بود که ویلی ۲۰ ساله را در دوران ضعف جسمی، جذب این ماده کرد. او استفاده از این ماده را در زمان شروع دوره کارآموزی در رشته برق آغاز کرد.

ویلی می گوید: «با مصرف این ماده در کارم خوب پیش می رفتم و به نظر می رسید که مشکلاتم برطرف شده. اما میزان استفاده ام روز به روز بیشتر می شد و خط شیشه ام به درازای طول لبه پنجره اتاقم رسیده بود. استفاده از این ماده به من روحیه تهاجمی می داد و سپس باعث شد حتی به خودم هم آسیب وارد کنم. تبدیل به آدم بسیار خونسرد و بی احساسی شده بودم و حتی یک بار تا نزدیکی مرگ پیش رفتم که اصلا حس زیبایی نبود.»

ویلی هم اکنون تحت نظر دکتر جوزف است. پزشک او یکی از اولین افرادی بود که در مورد گسترش مصرف شیشه در آلمان هشدار داد. به گفته دکتر جوزف این ماده مخدر کاملا متناسب با جامعه آلمان و سبک زندگی مردم آن است.

دکتر جوزف می گوید: «این ماده مخدر با سبک زندگی ما متناسب است. من بیماران زیادی دارم که کارگران خط مونتاژند و تمام هفته کار می کنند و هنگامیکه جمعه ها به خانه بر می گردند نیز باید در میهمانیها و جشنهای دوستان و خانواده شرکت کنند؛ درحالیکه بسیار خسته اند. این وضعیت برای مدت زیادی ادامه دارد آنهم در حالیکه بدنشان دیگر توانی ندارد.»

در ایالت زاکسن آلمان شمار مصرف کنندگان طی ۵ سال، ۱۰ برابر شده و به ۵ هزار نفر رسیده است. گستره جغرافیایی این طاعون رو به افزایش است. ماموران گمرک آلمان کنترلهای روزانه شان را در مرز این کشور با جمهوری چک افزایش داده اند.

یکی از نیروهای پلیس بایرن می گوید: «از نظر تعداد، موارد کمتری نسبت به گذشته کشف می شود اما از نظر وزن، ما توانسته ایم مقادیر بسیار بالایی از این ماده را کشف کنیم. با وجود تمام کنترلهایی که انجام می دهیم، تنها توانسته ایم بخش کوچکی از موادی را که راهی بازار می شود، رهگیری کنیم.»