خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

جنگ و مهاجرت از نگاه رسانه های تصویری اروپا

Access to the comments نظرها
نگارش از Euronews
جنگ و مهاجرت از نگاه رسانه های تصویری اروپا
اندازه متن Aa Aa

مهاجرت موضوعی است که در برنامۀ چشم انداز این هفته از نگاه رسانه های اروپایی به آن پرداخته ایم. موج این مهاجرت ها از زمان آغاز بحران عراق و سوریه و انقلاب در کشورهای عرب شمال آفریقا افزایش یافته و روز به روز هم قربانیان بیشتری می گیرد. ابتدا به سراغ شبکۀ سوم تلویزیون ایتالیا می رویم:

شبکۀ سوم تلویزیون ایتالیا، رای

این شبکۀ تلویزیونی عملیات نجات صدها مهاجر را در نزدیکی سواحل ایتالیا به تصویر کشیده است. گارد ساحلی این کشور با تحویل جلیقه های نجات و سوار کردن این مهاجران که در میان آنها زن و کودک هم دیده می شود، آنها را به کمپ های مهاجران هدایت می کند.

همین صحنه باز هم تکرار می شود و این بار مهاجران در یک قایق در نزدیکی تنگۀ سیسیل گرفتار آمده اند. مهاجرانی که از جنگ گریخته و تمام زندگی خود را پشت سر گذاشته اند. در سانحۀ اخیر غرق شدن یکی از این قایق های حامل مهاجران، ده نفر از آنها جان خود را از دست دادند. لیست مهاجرانی که در رویای زندگی بهتر در دام دریای مدیترانه افتاده و جان باخته اند، طولانی تر می شود.

تاکنون ایتالیا در عملیاتی به نام مارنوستروم نزدیک به ۱۵۰ هزار نفر از این مهاجران را در طول یکسال از خطر غرق شدن در دریای مدیترانه نجات داده است.

عملیاتی که در نوامبر سال گذشته به دلیل بالا بودن بودجۀ آن متوقف شد و اکنون اتحادیۀ اروپا آن را تحت نام فرانتکس ادامه می دهد. با این تفاوت که تنها به گشت در مناطق ساحلی کشورهای حاشیۀ مدیترانه محدود می شود.

از آغاز سال میلادی جدید، ۸۰۰۰ نفر از همین مسیر خود را به جزایر سیسیل رسانده اند. قایق های حامل این مهاجران، اکثر فرسوده هستند و قاچاقچیان برای سودجویی بیشتر، این قایق ها را از مسافر اشباع می کنند. در تازه ترین حادثه ای که رخ داد، دست کم ده نفر جان خود را از دست دادند.

شبکۀ تلویزیونی پرتغال، آر تی پی

جنگ عامل اصلی سوق دادن این مهاجران به ترک خانه و کاشانۀ خودشان است. از زمان آغاز بحران در شرق اوکراین، ساکنان این مناطق تلاش می کنند از جنگ بگریزند و خود را به مناطق امن تر برسانند. تلویزیون پرتغال به سراغ این مهاجران در چند کیلومتری شهر دونتسک رفته است:

آثار جنگ در همه جا دیده می شود. در بیست کیلومتری دونتسک، گردانی از جدایی طلبان، راههای منتهی به یاسینوواتایا در نزدیکی منطقۀ دونتسک را کنترل می کنند.

تصاویر از حملات نظامی در اینجا به ندرت گزارش می شوند و به گفتۀ گزارشگر این شبکۀ تلویزیونی، شدت خشونت این حملات، همه را مجبور می کند تا جوانب احتیاط را رعایت کنند. در ماه ژانویه، همین محل بمباران شده بود. در پاسخ به این بمباران ها، نیروهای دولتی تا این منطقه پیشروی کردند. حال جدایی طلبان در حال آماده باش به انتظار حمله ای از سوی ارتش اوکراین نشسته اند.

جدایی طلبان می گویند در صدد به دست آوردن زمین های بیشتری هستند و به وضوح از اضافه کردن شهر ماریوپل به دیگر مناطق تحت تصرفشان یعنی دونتسک و لوهانسک سخن می گویند.

خبرنگار این شبکه می گوید: “مشخص نیست در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد اما اکنون، مردم این منطقه زندگی شان را در میان ایست های بازرسی می گذرانند. اینجا هوا خیلی سرد است و بر سخت تر شدن زندگی روزانه مردم افزوده است. سربازها بطور ۲۴ ساعته در اینجا حضور دارند.”

شبکۀ دوم تلویزیون فرانسه، فرانس دو

شبکۀ دوم تلویزیون فرانسه نیز به سراغ موضوع مهاجرت رفته ولی از زوایه ای متفاوت به این موضوع نگاه کرده است. در گزارش این شبکۀ فرانسوی، به سراغ مهاجرانی از اروپا می رویم که به عراق و سوریه رفته اند و در کنار مبارزان کرد، با داعش می جنگند:

خبرنگار این شبکه برای دیدار با جنگجویان فرانسوی به کردستان عراق رفته است. “ارزن“، که کردتبار است، در فرانسه به حرفۀ لوله کشی مشغول بود اما بعد از حملۀ داعش در کردستان و سوریه، همه چیز را رها کرده و برای جنگ با اسلامگرایان به کردستان آمده است.

ارزن در مقابل سوال خبرنگار که از او می پرسد برای چه به اینجا آمده است، می گوید: “از خودم حتی سوال هم نمی کنم، چرا که برای دفاع از یک امر مهم به اینجا امده ام. اول از همه برای کشورم و بعد هم به نام انسانیت چرا که اینها [داعش] انسان نیستند، آنها بویی از انسانیت نبرده اند. او در ادامه می گوید: “بله قطعا در فرانسه شرایط بهتری داشتم اما مجبوریم که از اینجا دفاع کنیم، دفاع از اینجا دفاع از فرانسه هم هست.

این جوانان فرانسوی که برای جنگ با داعش به عراق رفته اند، چه کسانی هستند؟ گزارشگر شبکۀ دوم فرانسه برای دیدار با یکی از آنها به شهری در غرب فرانسه رفته است. امیر، هنگامی که هشت ساله بود، بهمراه خانواده اش از آزارهای رژیم صدام حسین گریخته و به فرانسه آمده است. او محل زندگی و محل تحصیل اش را به خبرنگاران نشان می دهد.

وی در پاسخ به اینکه، مدرسۀ اش چه معنایی برای او دارد، می گوید: “در دوران رژیم صدام حسین، حق تحصیل نداشتیم و برای همین این محل برای من بمعنای آزادی است.”

تابستان گذشته، بعد از حملۀ داعش به کردستان، امیر بهمراه آجی، آدار و صبری برای پیوستن به صفوف پیشمرگه ها به کردستان عراق رفتند.

او می گوید که تا قبل از پیوستن به پیشمرگه ها، هیچ سلاحی را در دست نگرفته بوده است و در پاسخ به این پرسش که آیا از روبرو شدن با اعضای داعش می ترسید؟ می گوید: “همه می ترسند، آنها یک مشت وحشی هستند و همۀ ما می دانیم اگر به دست آنها اسیر شویم چه سرنوشتی در انتظار ماست.”

امیر پیش از آنکه به جنگ برود، برای ۴ فرزندش توضیح داده بود که ممکن است دیگر همدیگر را نبینند.

او می گوید: “قبل از آنکه بروم، بچه هایم با من دعوا کردند چرا که نمی خواستند آنها را ترک کنم. دختر ۱۱ سال دارد و می داند کلمۀ جنگ یعنی چه. با اینحال، باید اینکار را می کردم، برای تفریح و یا بازدید به آنجا نرفته بودم، من برای دفاع از آزادی در تمام دنیا برای جنگ با داعش به کردستان رفتم.”