خبر فوری
محتوای این برنامه در حوزه جغرافیایی شما در دسترس نیست

متهمان کامیون مرگ مهاجران ویتنامی در بریتانیا به ۷۸ سال حبس محکوم شدند

نگارش از مسعود سالاری
کامیون مرگ
کامیون مرگ   -   کپی رایت  AP Photo
اندازه متن Aa Aa

چهار نفر از اعضای یک باند قاچاق انسان در پیوند با ماجرای مرگ ۳۹ مهاجر ویتنامی که اجساد آنها در پشت یک کامیون یخچال‌دار در بریتانیا پیدا شد، در مجموع به ۷۸ سال زندان محکوم شدند.

این چهار مرد که موریس رابینسون، رونان هیوز، گئورگه نیکا و ایمون هریسون نام دارند روز جمعه ۲۲ ژانویه (۳ بهمن) به دلیل ۳۹ مورد قتل غیر عمد و قاچاق انسان حکم زندان گرفتند.

اپلیکیشن یورونیوز را از اپل استور دانلود کنید

رابینسون و هیوز که هر دو اهل ایرلند شمالی هستند، پس از اعتراف به جرم خود به ترتیب به ۱۳ سال و ۴ ماه و ۲۰ سال زندان محکوم شدند. دو متهم دیگر به نام نیکا و هریسون که او نیز اهل ایرلند شمالی است، بدون اعتراف و با نظر هیئت منصفه به ترتیب به ۲۷ و ۱۸ سال زندان به همان جرم محکوم شدند.

ماجرای کامیون مرگ چه بود؟

در ساعت یک و نیم بامداد ۲۳ اکتبر ۲۰۱۹ میلادی (یکم آبان ۹۸) ۳۹ جسد در قسمت یخچال یک تریلی مخصوص حمل مواد غذایی در منطقه صنعتی «گریز» واقع در شهرستان اسکس بریتانیا کشف شد.

این اجساد متعلق به ۳۹ مهاجر ویتنامی شامل ۳۱ مرد و ۸ زن ۱۵ تا ۴۴ ساله بود که در آرزوی زندگی بهتر قصد داشتند با پنهان شدن در کامیون خود را به خاک بریتانیا برسانند، اما به دلیل حبس طولانی در کامیون و بر اثر کمبود اکسیژن جان خود را از دست دادند.

هنگامی که کامیون با اجساد درون آن کشف شد، رابینسون که راننده کامیون بود، آن را رها کرده و رفته بود.

گفته می‌شود که نیکا و هریسون قربانیان را به کامیون مرگ هدایت کرده‌اند تا آنها را از بندر زیبروخه در بلژیک به مقصد پورفلیت در بریتانیا حمل کند. در دادگاه متهمان توضیح داده شد که مهاجران با قاچاقچیان توافق کرده بودند تا در ازای انتقال آنها به بریتانیا به این شیوه که آن را خدمات ویژه یا «وی‌آی‌پی» می‌نامیدند، هر کدام‌شان مبالغی تا ۱۳ هزار پوند پرداخت کنند.

ظاهرا بسیاری از قربانیان پیش از مرگ و در زمانی که تریلی روی کشتی در حال عبود از دریا بود، تلاش کرده بودند تا صدای خود را به بیرون برسانند، اما کسی متوجه آنها نشده بود. برخی از آنها نیز از درون کامیون به خانواده‌های خود در کشورشان پیامک‌هایی برای اعلام خطر فرستاده بودند، اما هیچ کس تا قبل از کشف اجساد متوجه خطری که جان این افراد را تهدید می‌کرد، نشده بود.